Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Artur Boruc


Artur Boruc
Ilustracja
Artur Boruc (2021)
Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1980
Siedlce

Obywatelstwo

polskie

Wzrost

193 cm[1]

Pozycja

bramkarz

Kariera juniorska
Lata Klub
1988–1996 Pogoń Siedlce
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1996–1999 Pogoń Siedlce 12 (0)
1999–2005 Legia Warszawa 69 (1)
2000 → Dolcan Ząbki (wyp.) 16 (0)
2005 → Celtic (wyp.) 9 (0)
2005–2010 Celtic 153 (0)
2010–2012 Fiorentina 62 (0)
2012–2015 Southampton 49 (0)
2014–2015 → Bournemouth (wyp.) 37 (0)
2015–2020 Bournemouth 79 (0)
2020–2022 Legia Warszawa 36 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2017  Polska 65 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 5 marca 2022. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) – polski piłkarz, który występował na pozycji bramkarza. W latach 2004–2017 reprezentant Polski[2]. Uczestnik Mistrzostw Świata 2006 oraz Mistrzostw Europy 2008 i 2016.

Kariera klubowa

Początki

Artur Boruc (2007)

Pochodzi z usportowionej rodziny, jego ojciec w czasach młodości przez wiele lat uprawiał hokej na lodzie w barwach siedleckiej Pogoni. Boruc zainteresował się piłką nożną w drugiej klasie szkoły podstawowej. Na pierwszy trening 9-letniego Boruca zaprowadził jego starszy brat, Robert. Wkrótce został pierwszym golkiperem zespołu juniorów młodszych Pogoni. W 1993 wraz z juniorami Pogoni wziął udział w międzynarodowych mistrzostwach w piłce nożnej dzieci i młodzieży Dana Cup w duńskim Hjørring.

W wieku 16 lat Boruc zaliczył pierwszy mecz w gronie seniorów – w sezonie 1995/1996 zadebiutował w I zespole Pogoni, podczas ligowego spotkania przeciwko Orlętom Łuków o mistrzostwo ówczesnej III ligi. W sezonie 1997/1998 zdobył natomiast z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski.

Legia Warszawa

W 1998 jako zawodnik reprezentacji Polski U-19 wystąpił na Stadionie Wojska Polskiego w sparingowym meczu z Legią Warszawa. Po udanym występie został zaproszony przez działaczy „Wojskowych” do uczestnictwa w obozie szkoleniowym na Sycylii, a następnie został zawodnikiem Legii. Na zmianę z Wojciechem Kowalewskim był bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy.

Wiosną 2001 wrócił do Legii, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem. 8 marca 2002 zadebiutował w Ekstraklasie w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem Pucharu UEFA z FC Tbilisi. W barwach Legii strzelił również swoją jedyną bramkę w Ekstraklasie, wykorzystując rzut karny w meczu z Widzewem w 2004.

Celtic

Artur Boruc w barwach Celticu (2009)

W lipcu 2005 został wypożyczony do Celticu (umowę podpisał 20 lipca 2005[3]), gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie za 1,5 mln euro[4]. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów.

Pomimo przeprowadzki do Glasgow, Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć wśród warszawskich kibiców, podczas meczu z Wisłą Płock[5].

W 2008 władze Celticu ukarały Artura Boruca grzywną 50 tysięcy funtów za złamanie zakazu picia alkoholu podczas przedsezonowego tournée w Holandii[6].

23 października 2008 Artur Boruc został ukarany przez komisję dyscyplinarną Scottish Football Association grzywną w wysokości 500 funtów oraz ostrzeżeniem przed podobnym tego typu zachowaniem w przyszłości, za obraźliwe gesty wykonywane w stronę kibiców Rangers podczas spotkania derbowego, które miało miejsce 31 sierpnia 2008[7].

Fiorentina

Boruc podczas ligowego meczu Fiorentiny (2010)

12 lipca 2010 ACF Fiorentina ogłosiła, że porozumiała się z Celtikiem w sprawie transferu Boruca i Polak podpisze z nią kontrakt po przejściu testów medycznych[8]. 14 lipca 2010 Fiorentina ogłosiła na swojej stronie internetowej, że Polak przeszedł testy medyczne i podpisał kontrakt z klubem[9]. Kwota transferu wyniosła 3,6 mln euro. Pierwsze tygodnie Boruca we Florencji nie były jednak udane, ponieważ przegrywał on rywalizację o miano pierwszego bramkarza z Sébastienem Freyem. Dzięki kontuzji Francuza, która miała miejsce w październiku, Boruc został pierwszym bramkarzem „Fiołków”. Polski bramkarz był pewnym punktem swojej drużyny, swoją grą zmuszając Freya do odejścia z klubu przed początkiem sezonu 2011/2012. Boruc zakończył sezon z 36 spotkaniami w Serie A, jednak po sezonie Fiorentina nie zdecydowała się na skorzystanie z klauzuli przedłużającej kontrakt z klubem i Boruc stał się wolnym graczem[10].

Southampton

22 września 2012 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do angielskiego Southampton F.C., podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2013[11]. Jego debiut w drużynie nastąpił 20 października 2012 w przegranym meczu ligowym z West Hamem United[12]. W marcu 2013 podczas meczu ligowego z Norwich City, Boruc obronił rzut karny w 93. minucie meczu, dzięki czemu Southampton zremisowało 0-0. W meczu 31. kolejki Premier League, Southampton pokonało na St Mary’s Stadium, 2:1 drużynę londyńskiej Chelsea. W pierwszym składzie „Świętych” wyszedł Artur Boruc. Reprezentant Polski doznał jednak zawrotów głowy i w przerwie został zmieniony. 18 kwietnia 2013 „Holy Goalie” przedłużył kontrakt ze „Świętymi” do 2015[13]. 2 listopada 2013 w meczu ze Stoke, bramkę strzelił mu bramkarz przeciwników Asmir Begović, a bramka ta została uznana jako gol po strzale z największej odległości i trafiła do księgi rekordów Guinnessa[14]. W przerwie pomiędzy sezonem 2013/14 a 2014/15 pomimo dobrej formy stracił swoje miejsce w pierwszym składzie na rzecz ściągniętego z Celticu, Frasera Forstera.

Bournemouth

Boruc w barwach Bournemouth (2014)

19 września 2014 został na rok wypożyczony do A.F.C. Bournemouth, drużyny grającej wówczas w Championship[15]. Zadebiutował dzień później w zremisowanym 1:1 meczu z Watfordem[16]. W całym sezonie ligowym w 37 meczach 16 razy zachował czyste konto, bijąc swój rekord. Został też mistrzem Championship i awansował z nadmorskim klubem do Premier League[17]. 26 maja 2015 podpisał nowy, roczny kontrakt z klubem. 16 czerwca 2016 przedłużył kontrakt o kolejny rok[18]. 14 stycznia 2017, przeciwko Hull City, rozegrał swój 100. mecz w Premier League[19]. 28 kwietnia 2017 przedłużył kontrakt z klubem do końca sezonu 2017/18. W sezonie 2016/17 trzy razy, najwięcej spośród wszystkich zawodników, wybierany był przez fanów Bournemouth, piłkarzem miesiąca (w sierpniu, we wrześniu i w marcu), a 13 maja 2017, został przez nich wybrany piłkarzem roku. Nagrodę odebrał tego samego dnia, przed meczem 37. kolejki Premier League z Burnley[20].

Powrót do Legii

1 sierpnia 2020 podpisał roczny kontrakt z Legią Warszawa[21]. Debiut zaliczył w pierwszym meczu swojej drużyny w sezonie 2020/21 – Legia pokonała wówczas 6:1 GKS Bełchatów w Pucharze Polski. W sezonie ligowym zdobył z klubem mistrzostwo kraju. 13 lutego 2022 rozegrał swój ostatni oficjalny mecz w karierze[22], przegrany 1:2 przeciwko Warcie Poznań w Ekstraklasie, w którym w 72. minucie dostał czerwoną kartkę za niesportowe zachowanie wobec Dawida Szymonowicza. Za incydent został zawieszony na trzy następne spotkania, otrzymał również karę pieniężną[23]. Przy kolejnych meczach ligowych trener Aleksandar Vuković nie powoływał go nawet do szerokiej kadry, tłumacząc, że „Boruc stracił miejsce w składzie wyłącznie na własne życzenie”[24].

21 maja 2022 roku ogłoszono odejście Boruca z warszawskiego zespołu[25]. 20 lipca 2022 roku odbył się mecz pożegnalny bramkarza, pod nazwą King’s Party, w którym Legia zmierzyła się ze szkockim Celtikiem, byłym klubem Boruca[26]. Boruc rozegrał pierwsze 45 minut, w których goście zdobyli dwa gole i Legia przegrywała 0:2. Symbolicznie wszedł na boisko jeszcze raz w 90. minucie meczu, zmieniając Cezarego Misztę, przy stanie 2:2, którym to wynikiem ostatecznie zakończył się mecz[27].

Kariera reprezentacyjna

Artur Boruc podczas treningu reprezentacji Polski (2013)

Boruc zagrał jeden mecz w reprezentacji Polski U-17 oraz dwa w U-18. 28 kwietnia 2004 zadebiutował w pierwszej reprezentacji Polski. Prowadzona wówczas przez Pawła Janasa drużyna zremisowała w Bydgoszczy z Irlandią 0:0, a Boruc grał od 59. minuty. Początkowo był graczem rezerwowym, ale pod koniec eliminacji do Mistrzostw Świata 2006 po kontuzji Jerzego Dudka zajął miejsce w bramce drużyny narodowej.

15 maja 2006 selekcjoner Paweł Janas powołał go do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, gdzie bronił we wszystkich trzech spotkaniach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym, puszczając cztery bramki. Mimo rozczarowującego występu biało-czerwonych Boruc zebrał dobre recenzje, zwłaszcza za mecz z Niemcami, za grę w którym otrzymał gratulacje od Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[28].

Mimo dobrego występu na MŚ Boruc nie był pierwszą opcją nowego selekcjonera reprezentacji Leo Beenhakkera w eliminacjach Mistrzostw Europy. W pierwszym meczu eliminacji zagrał Jerzy Dudek, a w następnych Wojciech Kowalewski. Dopiero na skutek kary za żółte kartki dla Kowalewskiego Boruc zajął miejsce w składzie na wyjazdowy mecz z Belgią 15 listopada 2006 i nie oddał go już do końca eliminacji. 28 maja 2008 Beenhakker powołał go do kadry na Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii[29].

Na Mistrzostwach Europy 2008 zagrał pełne 90 minut we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Austrią i Chorwacją. Mimo straconych 4 bramek (w tym jednej z karnego) podczas turnieju Boruc zebrał za swoją postawę bardzo pochlebne recenzje, zarówno wśród fachowców polskich jak i zagranicznych. Zbigniew Boniek powiedział, że „jedynym piłkarzem światowej klasy w polskiej reprezentacji był Artur Boruc”[30], a Wojciech Kowalczyk oznajmił, że Boruc „wybronił tyle sytuacji sam na sam”, że powinien zostać wytypowany do najlepszej jedenastki turnieju[31]. Trener drużyny Chorwacji Slaven Bilić skomentował, że „gdyby nie świetna gra bardzo dobrego bramkarza jakim jest Artur Boruc, już do przerwy prowadzilibyśmy 2:0”[32]. Bramkarz otrzymał najlepsze oceny ze wszystkich piłkarzy meczu Polska – Austria: 9 od SkySports i 8.0 od goal.com[33]. Od serwisu sport.pl dostał notę 6/6 za mecz z Chorwacją[34]. Po meczu z Austrią selekcjoner pozwolił mu opuścić zgrupowanie na jeden dzień, aby udał się do Warszawy w celu zobaczenia nowo narodzonego syna[35].

21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta Polski, wraz z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim, za „niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania” po zakończeniu meczu Polska – Ukraina[36]. Do kadry powrócił 11 października, kiedy to zagrał od pierwszej minuty w wygranym 2:1 meczu eliminacji Mundialu 2010 z Czechami. Po półtorarocznej przerwie w reprezentacji powrócił do niej już za kadencji Franciszka Smudy na mecz Polska – Ukraina zakończony remisem 1:1. Po dwóch meczach rozegranych z orłem na piersi Boruc został wyrzucony wraz z Michałem Żewłakowem z reprezentacji. Powodem takiej decyzji selekcjonera było aroganckie zachowanie obydwu zawodników wobec obsługi samolotu. Ponownie powołany do reprezentacji po prawie dwuipółletniej przerwie, tym razem przez Waldemara Fornalika na mecz towarzyski z Irlandią 6 lutego 2013, w którym zagrał w podstawowym składzie zespołu.

30 października 2013 został powołany przez trenera reprezentacji Polski Adama Nawałkę na dwa mecze towarzyskie ze Słowacją i Irlandią[37].

30 maja 2016, Adam Nawałka powołał go do kadry na Euro 2016[38]. Na turnieju pełnił rolę rezerwowego natomiast Polska dotarła wówczas do ćwierćfinału, co było najlepszym wynikiem w historii jej występów na Mistrzostwach Europy.

14 listopada 2016 przeciwko Słowenii rozegrał swój 64. mecz w drużynie narodowej i stał się bramkarzem z drugą największą liczbą występów w historii reprezentacji Polski (pierwszy w klasyfikacji, Wojciech Szczęsny, wystąpił 84 razy, trzeci, Jan Tomaszewski – 63 razy)[39].

1 marca 2017 poinformował o zakończeniu kariery reprezentacyjnej[40]. 10 listopada 2017 zagrał mecz pożegnalny z Urugwajem. Wystąpił wówczas z numerem 65 oraz opaską kapitana, a w 44. minucie został uroczyście pożegnany przez piłkarzy i kibiców. Na boisku zastąpił go Łukasz Fabiański[2].

Statystyki

Klubowe

Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Legia Warszawa 2000/01 I liga – – – – 0 0
2001/02 5 0 1 0 6
2002/03 12 – 12
2003/04 26 1 4 0 30 1
2004/05 26 0 10 4 0 40 0
Ogólnie 69 1 14 0 1 0 4 0 88 1
Celtic F.C. 2005/06 SPL 34 0 1 0 4 0 1 0 40 0
2006/07 36 5 2 8 51
2007/08 30 4 2 9 45
2008/09 34 3 4 6 47
2009/10 28 2 – 8 38
Ogólnie 162 0 15 0 12 0 32 0 221 0
ACF Fiorentina 2010/11 Serie A 26 0 1 0 – – 27 0
2011/12 36 1 37
Ogólnie 62 0 2 0 0 0 0 0 64 0
Southampton 2012/13 Premier League 20 0 1 0 – – 21 0
2013/14 29 – 29
Ogólnie 49 0 1 0 0 0 0 0 50 0
Bournemouth (wyp.) 2014/15 Championship 37 0 – 2 0 – 39 0
Bournemouth 2015/16 Premier League 32 – 32
2016/17 35 35
2017/18 – 2 0 4 0 6
2018/19 12 0 1 4 17
2019/20 – – – 0
Ogólnie 79 0 3 0 8 0 0 0 90 0
Legia Warszawa 2020/21 Ekstraklasa 25 0 1 0 – 4 0 29 0
2021/22 11 1 4 16
Ogólnie 36 0 2 0 0 0 8 0 45 0
Ogólnie w karierze 457 1 36 0 21 0 44 0 561 1

Reprezentacyjne

Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole
Polska
2004 4 0
2005 9
2006 8
2007 10
2008 8
2009 5
2010 2
2011 0
2012 0
2013 10
2014 3
2015 2
2016 3
2017 1[41]
Łącznie 65 0
Występy w reprezentacji Polski
Lp. Data Miejsce Przeciwnik Wynik Grał Uwagi
1. 28.04.2004 Bydgoszcz  Irlandia 0:0 od 59' Towarzyski, zmienił Jerzego Dudka
2. 29.05.2004 Szczecin  Grecja 1:0 od 46'
3. 11.07.2004 Chicago  Stany Zjednoczone 1:1 90' Towarzyski, Żółta kartka w 11. minucie 11', obronił karnego w 11'
4. 18.08.2004 Poznań  Dania 1:5 od 46' Towarzyski, zmienił Jerzego Dudka
5. 09.02.2005 Grodzisk Wielkopolski  Białoruś 1:3 od 46'
6. 27.04.2005 Chicago  Meksyk 1:1 90' Towarzyski
7. 29.05.2005 Szczecin  Albania 1:0 90'
8. 17.08.2005 Kijów  Izrael 3:2 do 33' Czerwona kartka w 33. minucie 33', Memoriał Walerego Łobanowskiego
9. 03.09.2005 Chorzów  Austria 3:2 90' El. Mundialu 2006
10. 07.09.2005 Warszawa  Walia 1:0 90'
11. 07.10.2005 Warszawa  Islandia 3:2 90' Towarzyski
12. 12.10.2005 Manchester  Anglia 1:2 90' El. Mundialu 2006
13. 13.11.2005 Barcelona  Ekwador 3:0 do 66' Towarzyski, zmieniony przez Jerzego Dudka
14. 01.03.2006 Kaiserslautern  Stany Zjednoczone 0:1 od 46' Towarzyski, zmienił Jerzego Dudka
15. 14.05.2006 Wronki  Wyspy Owcze 4:0 od 46' Towarzyski, zmienił Tomasza Kuszczaka
16. 30.05.2006 Chorzów  Kolumbia 1:2 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Tomasza Kuszczaka
17. 03.06.2006 Wolfsburg  Chorwacja 1:0 90' Towarzyski
18. 09.06.2006 Gelsenkirchen  Ekwador 0:2 90' Mundial 2006
19. 14.06.2006 Dortmund  Niemcy 0:1 90'
20. 20.06.2006 Hanower  Kostaryka 2:1 90'
21. 15.11.2006 Bruksela  Belgia 0:1 90' El. Euro 2008
22. 07.02.2007 Jerez de la Frontera  Słowacja 2:2 do 63' Towarzyski, zmieniony przez Wojciecha Kowalewskiego
23. 24.03.2007 Warszawa  Azerbejdżan 5:0 90' El. Euro 2008
24. 28.03.2007 Kielce  Armenia 1:0 90'
25. 02.06.2007 Baku  Azerbejdżan 3:1 90'
26. 06.06.2007 Erywań  Armenia 0:1 90'
27. 22.08.2007 Moskwa  Rosja 2:2 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Tomasza Kuszczaka
28. 08.09.2007 Lizbona  Portugalia 2:2 90' Żółta kartka El. Euro 2008
29. 12.09.2007 Helsinki  Finlandia 0:0 90' El. Euro 2008
30. 13.10.2007 Warszawa  Kazachstan 3:1 90'
31. 17.11.2007 Chorzów  Belgia 2:0 90'
32. 06.02.2008 Larnaka  Czechy 2:0 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Łukasza Fabiańskiego, obronił rzut karny
33. 26.03.2008 Kraków  Stany Zjednoczone 0:3 90' Towarzyski
34. 01.06.2008 Chorzów  Dania 1:1 90'
35. 08.06.2008 Klagenfurt am Wörthersee  Niemcy 0:2 90' Euro 2008
36. 12.06.2008 Wiedeń  Austria 1:1 90'
37. 16.06.2008 Klagenfurt am Wörthersee  Chorwacja 0:1 90'
38. 11.10.2008 Chorzów  Czechy 2:1 90' El. Mundialu 2010
39. 15.10.2008 Bratysława  Słowacja 1:2 90'
40. 11.02.2009 Vila Real de Santo António  Walia 1:0 od 46' Towarzyski, zmienił Łukasza Fabiańskiego
41. 28.03.2009 Belfast  Irlandia Północna 2:3 90' El. Mundialu 2010
42. 12.08.2009 Bydgoszcz  Grecja 2:0 90' Towarzyski
43. 05.09.2009 Chorzów  Irlandia Północna 1:1 90' El. Mundialu 2010
44. 09.09.2009 Maribor  Słowenia 0:3 90'
45. 04.09.2010 Łódź  Ukraina 1:1 90' Towarzyski
46. 09.10.2010 Chicago  Stany Zjednoczone 2:2 90'
47. 06.02.2013 Dublin  Irlandia 0:2 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Wojciecha Szczęsnego
48. 22.03.2013 Warszawa  Ukraina 1:3 90' El. Mundialu 2014
49. 26.03.2013 Warszawa  San Marino 5:0 90'
50. 04.06.2013 Kraków  Liechtenstein 2:0 od 34' Towarzyski, zmienił Jerzego Dudka
51. 07.06.2013 Kiszyniów  Mołdawia 1:1 90' El. Mundialu 2014
52. 14.08.2013 Gdańsk  Dania 3:2 od 46' Towarzyski, zmienił Wojciecha Szczęsnego
53. 06.09.2013 Warszawa  Czarnogóra 1:1 90' El. Mundialu 2014
54. 10.09.2013 Serravalle  San Marino 5:1 90'
55. 11.10.2013 Charków  Ukraina 0:1 90'
56. 15.11.2013 Wrocław  Słowacja 0:2 90' Towarzyski
57. 13.05.2014 Hamburg  Niemcy 0:0 90' Towarzyski, pełnił funkcję kapitana reprezentacji
58. 06.06.2014 Gdańsk  Litwa 2:1 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Wojciecha Szczęsnego
59. 18.11.2014 Wrocław  Szwajcaria 2:2 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Łukasza Fabiańskiego
60. 16.06.2015 Gdańsk  Grecja 0:0 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Wojciecha Szczęsnego
61. 17.11.2015 Wrocław  Czechy 3:1 90' Towarzyski
62. 26.03.2016 Wrocław  Finlandia 5:0 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Przemysława Tytonia
63. 06.06.2016 Kraków  Litwa 0:0 od 46' Towarzyski, zmienił Łukasza Fabiańskiego
64. 14.11.2016 Wrocław  Słowenia 1:1 do 45' Towarzyski, zmieniony przez Wojciecha Szczęsnego
65. 10.11.2017 Warszawa  Urugwaj 0:0 do 44' Towarzyski, zmieniony przez Łukasza Fabiańskiego

Sukcesy

Klubowe

Legia Warszawa
Celtic FC
Bournemouth

Indywidualne

  • Piłkarskie Oscary 2005 – Najlepszy Bramkarz Ligi Polskiej
  • Odkrycie Roku 2004 według tygodnika „Piłka Nożna”
  • Najlepszy piłkarz Warszawy w 2004 według „Gazety Wyborczej”
  • Najlepszy Piłkarz Legii w sezonie 2004/2005 w VIII Plebiscycie Czytelników tygodnika „Nasza Legia”
  • Piłkarz sezonu 2004 i 2005 w plebiscycie serwisu internetowego Legia LIVE!
  • Postać Roku 2004 i 2005 w plebiscycie „eLki” serwisu internetowego Legia LIVE!
  • 2. miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza Szkocji sezonu 2006-2007
  • 3. miejsce na świecie wśród bramkarzy w 2007 według włoskiej gazety „La Gazzetta dello Sport”
  • 2007 – specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play przez Polski Komitet Olimpijski (PKOl)
  • W 2008 Artur Boruc został nominowany przez Międzynarodową Federację Piłkarzy Zawodowych (FIFPro), obok Gianluigiego Buffona, Ikera Casillasa, Petra Čecha i Edwina van der Sara, do najlepszej drużyny sezonu 2007/2008. Tytuł ostatecznie przypadł Hiszpanowi.
  • Róża Gali w kategorii Piękni Dziś 2008
  • 52. miejsce na liście 100 najlepszych piłkarzy 2008 roku według magazynu „FourFourTwo”. Spośród bramkarzy wyprzedzili go jedynie Hiszpan Iker Casillas (4. miejsce) oraz Włoch Gianluigi Buffon (19.).
  • 6. miejsce w plebiscycie „Top 10 piłkarzy z Mazowsza” według Warszawa.sport.pl.
  • Piłkarz Roku A.F.C. Bournemouth: 2017
  • Człowiek Roku w plebiscycie tygodnika Piłka Nożna: 2017[42]

Rekordy

Życie prywatne

Boruc (2013])

Jest jednym z pięciorga dzieci Jadwigi (zm. 2000) i Władysława Boruców[44]. Ma starszego brata Roberta i trzy siostry: Katarzynę, Annę i Paulinę. Stryjeczny brat Artura, Herbert, także był piłkarzem. i występował m.in. w Stali Stalowa Wola[45].

W latach 2001–2009 był żonaty z Katarzyną Modrzewską, z którą ma syna, Aleksandra (ur. 11 czerwca 2008 w Warszawie). W lipcu 2014 poślubił influencerkę Sarę Mannei, z którą ma córkę, Amelię (ur. 3 sierpnia 2010)[46] i syna Noaha (ur. 5 maja 2019)[47].

Jest absolwentem szkoły zawodowej o specjalności mechanik samochodowy.

21 kwietnia 2007 w Elder Park w Glasgow uratował trójkę Polaków przed grupą pijanych chuliganów, za co otrzymał wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play organizowanego przez Polski Komitet Olimpijski[48][49].

Jest kibicem Legii Warszawa[50][51][52].

2 lipca 2017 odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie[53].

Przypisy

  1. ↑ Artur Boruc. afcb.co.uk. [dostęp 2018-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-29)]. (ang.).
  2. ↑ a b Wojciech Adamczak: Boniek: Mecz z Urugwajem będzie oficjalnym pożegnaniem Boruca. Przegląd Sportowy, 2017-10-09. [dostęp 2017-10-27]. (pol.).
  3. ↑ celticfc.net
  4. ↑ Artur Boruc, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2009-12-11].
  5. ↑ „O mój Boże – Boruc z nami na sektorze!” legialive.pl
  6. ↑ Hoops fine Boruc £50k for booze-up. The Scottish Sun, 23 sierpnia 2008. [dostęp 2008-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 września 2008)].
  7. ↑ DISCIPLINARY COMMITTEE MEETING. The Scottish Football Association, 23 października 2008.
  8. ↑ Comunicato Stampa. ViolaChannel.tv, 2010-07-12. [dostęp 2010-07-12]. (wł.).
  9. ↑ Comunicato Stampa. ACF Fiorentina, 2010-07-14. (wł.).
  10. ↑ Media: Artur Boruc nie przedłuży kontraktu [online], Onet Sport, 7 czerwca 2012 [dostęp 2019-08-15] (pol.).
  11. ↑ Southampton bring in keeper Artur Boruc. BBC Sport. [dostęp 2012-09-22]. (ang.).
  12. ↑ Debiut Artura Boruca, wygrana Manchesteru United i Manchesteru City. onet.pl. [dostęp 2012-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-22)].
  13. ↑ Boruc prolonge [online], L'Équipe [dostęp 2026-04-28] (fr.).
  14. ↑ The Top 5 unusual sports titles in the new Guinness World Records 2015 book. [dostęp 2014-09-04]. (ang.).
  15. ↑ AFC Bournemouth have completed the loan signing of Artur Boruc from Southampton. afcb.co.uk. [dostęp 2014-09-19]. (ang.).
  16. ↑ Błyskawiczny debiut Artura Boruca w AFC Bournemouth. [dostęp 2014-09-20].
  17. ↑ Artur Boruc ustanowił osobisty rekord. sportowefakty.pl. [dostęp 2015-05-02].
  18. ↑ Boruc przedłużył kontrakt z Bournemouth, „Anglia.goal.pl” [dostęp 2017-01-24].
  19. ↑ Boruc dobija do setki. „W tak dobrej formie w Bournemouth jeszcze nie był”. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-01-24]. (pol.).
  20. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Artur Boruc piłkarzem sezonu według kibiców Bournemouth – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 13 maja 2017 [dostęp 2017-05-13] (pol.).
  21. ↑ Powrót króla Artura!. legia.com. [dostęp 2020-08-01]. (pol.).
  22. ↑ Zawodnik Artur Boruc [online], Legia.Net [dostęp 2023-04-17].
  23. ↑ Piotr Kamieniecki, Legia traci bramkarza. Artur Boruc ukarany za mecz z Wartą [online], sport.tvp.pl, 16 lutego 2022 [dostęp 2023-04-17] (pol.).
  24. ↑ Ekstraklasa: Artur Boruc wciąż poza kadrą Legii. "Stracił miejsce na własne życzenie" [online], Polskie Radio 24 [dostęp 2025-02-16].
  25. ↑ Artur Boruc odchodzi z Legii Warszawa. Dostał szokujący prezent. „Jazda z ku*****” [online], Sport Wprost, 22 maja 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
  26. ↑ Maciej Ziółkowski, Pożegnanie Boruca. Sprzedaż biletów na mecz Legia – Celtic [online], legia.net, 1 lipca 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
  27. ↑ Maciej Ziółkowski, Jakub Waliszewski, Boruc pożegnany, remis Legii z Celtikiem [online], legia.net, 20 lipca 2022 [dostęp 2022-07-20] (pol.).
  28. ↑ Prezydent pogratulował Borucowi. PAP, 15 czerwca 2006.
  29. ↑ Powołania Leo Beenhakkera na Euro 2008. Serwis Onet.pl, 28 maja 2008.
  30. ↑ Boniek: Tylko Boruc ma światowy poziom [online], Dziennik.pl, 16 czerwca 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-10-02].
  31. ↑ Kowalczyk: Boruc do jedenastki turnieju Polsat Sport, poprzez wp.pl
  32. ↑ Bilić chwali swoich piłkarzy i Boruca. euro.sport24.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-27)]. Sport24.pl/ASInfo
  33. ↑ Europejskie media: Boruc i Roger najlepsi SportoweFakty.pl
  34. ↑ Sport.pl ocenia Polaków. Beznadziejny Krzynówek, znów wielki Boruc Sport.pl
  35. ↑ Euro 2008: Boruc opuścił trening, by zobaczyć syna nowiny24.pl
  36. ↑ Reprezentacja: Boruc, Dudka, Majewski wykluczeni z kadry sport.pl
  37. ↑ Adam Nawałka ogłosił pierwsze powołania. eurosport.onet.pl, 30.10.2013. [dostęp 2013-11-06].
  38. ↑ Nawałka ogłosił kadrę reprezentacji Polski na Euro 2016!, „Polsat Sport” [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  39. ↑ a b Dariusz Dobek, Artur Boruc pobił rekord w liczbie występów w reprezentacji Polski wśród bramkarzy, „Onet Sport”, 14 listopada 2016 [dostęp 2017-03-01] (pol.).
  40. ↑ BORUC KOŃCZY KARIERĘ W REPREZENTACJI! „TO WŁAŚCIWY CZAS”. Przegląd Sportowy. [dostęp 2017-03-01]. (pol.).
  41. ↑ Mecz pożegnalny
  42. ↑ Wirtualna Polska Media, Artur Boruc, Człowiek Roku 2017: Dotrzymałem słowa – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 28 lutego 2018 [dostęp 2018-03-31] (pol.).
  43. ↑ Maciej Ziółkowski: Artur Boruc najstarszym mistrzem Polski w historii ligi. legia.net, 2021-04-29. [dostęp 2021-05-08]. (pol.).
  44. ↑ ARTUR BORUC Oddałbym wszystko, żeby mama zobaczyła jak gram [online], www.kobieta.pl [dostęp 2023-03-22] (pol.).
  45. ↑ Herbert Boruc. 90minut.pl. [dostęp 2010-07-14].
  46. ↑ SARA BORUC BIOGRAFIA. party.pl. [dostęp 2017-06-20]. (pol.).
  47. ↑ Sara Boruc chwali się brzuszkiem. Wygląda rewelacyjnie. gwiazdy.wp.pl. [dostęp 2019-04-17]. (pol.).
  48. ↑ Celtic Star's Thug Fury. sundaymail.co.uk. [dostęp 2017-09-18]. (ang.).
  49. ↑ Polski piłkarz mistrzem sefie!. rmf.fm. [dostęp 2017-09-18]. (pol.).
  50. ↑ Przegląd Sportowy: Boruc: W Polsce zagram tylko w Legii
  51. ↑ wp.pl: Artur Boruc kocha Legię!
  52. ↑ futbol.pl: Artur Boruc: Legia ponad wszystko
  53. ↑ Fakt.pl, Nowe gwiazdy polskiego sportu odsłonięte [online], 2 lipca 2017 [dostęp 2017-07-03] (pol.).

Bibliografia