Internetowa Encyklopedia „Wiki”
Quiz dnia Sprawdź się w teście z wiedzy ogólnej Kilkadziesiąt pytań, szybka zabawa i zero nudy — przekonaj się, czy naprawdę masz szeroką wiedzę
Zaczynam quiz →

Tomasz Lipiec

lekkoatletyka
Tomasz Lipiec
Ilustracja
Tomasz Lipiec (2022)
Pełne imię i nazwisko

Tomasz Wojciech Lipiec[1]

Data i miejsce urodzenia

10 maja 1971
Warszawa

Wzrost

187[2]

Informacje klubowe
Klub

Olimpia Warszawa
(1985–1986)
Polonia Warszawa
(1986–2000,
2021–2023)
Skra Warszawa
(2001–2020)
AZS-AWF Warszawa
(2023–)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Puchar świata w chodzie
srebro Mézidon-Canon 1999 chód na 50 km
brąz Turyn 2002 chód na 50 km
Puchar Europy w chodzie
złoto Dudince 1998 chód na 50 km
srebro Eisenhüttenstadt 2000 chód na 20 km drużynowy
Mistrzostwa Polski seniorów
złoto Zamość 1992 chód na 50 km
złoto Zamość 1996 chód na 50 km
złoto Biała Podlaska 1999 chód na 50 km
srebro Wrocław 1998 chód na 20 km
srebro Kraków 1999 chód na 20 km
srebro Kraków 2000 chód na 20 km
srebro Rumia 2001 chód na 20 km
srebro Wschowa 2002 chód na 20 km
brąz Bielsko-Biała 2003 chód na 20 km
Halowe mistrzostwa Polski seniorów
srebro Spała 1999 chód na 5000 m
srebro Spała 2000 chód na 5000 m
srebro Spała 2001 chód na 5000 m
Multimedia w Wikimedia Commons
Tomasz Lipiec
Minister sportu
Okres

od 31 października 2005
do 9 lipca 2007

Przynależność polityczna

bezpartyjny, z ramienia PiS[3]

Poprzednik

Marek Belka

Następca

Elżbieta Jakubiak

Multimedia w Wikimedia Commons

Tomasz Lipiec (ur. 10 maja 1971 w Warszawie[2]) – polski lekkoatleta chodziarz, olimpijczyk z Sydney, zdobywca Pucharu Europy, medalista imprez międzynarodowych i trzykrotny mistrz Polski seniorów na dystansie 50 kilometrów, mistrz świata i Europy w kategorii masters. Także działacz sportowy, dziennikarz, a w latach 2005–2007 minister sportu.

Kariera sportowa

Tomasz Lipiec podczas Mistrzostw Świata 2001 w Edmonton

Karierę sportową rozpoczynał w 1985 jako zawodnik klubu Olimpia Warszawa[2]. W 1988 osiągnął pierwsze sukcesy w kategoriach juniorskich – jako junior młodszy zdobył złote medale mistrzostw Polski na dystansie 10 km oraz 5000 m w hali[4]. W następnym roku zdobywał złote medale wśród juniorów (na 5000 m oraz 10 km) oraz wystąpił na mistrzostwach Europy juniorów, gdzie na dystansie 10 km zajął 10. pozycję[5][4]. Zdobył także mistrzostwo Polski juniorów na 20 km w 1990 oraz złoty medal młodzieżowych mistrzostw Polski na 20 km w 1992[4].

W 1992 roku rozpoczął też starty w kategorii seniorów[4]. W Zamościu zdobył tytuł mistrza Polski w chodzie na 50 km[4]. Rok później debiutował w zawodach międzynarodowych – w pucharze Europy rozgrywanym w meksykańskim Monterrey – gdzie na dystansie 50 km zajął 13. miejsce indywidualnie oraz 5. w drużynie[6].

Jego kariera sportowa został przerwana w 1993 roku, kiedy to po badaniach antydopingowych podczas mistrzostw Polski został zdyskwalifikowany na 4 lata po rzekomym wykryciu w organizmie epitestosteronu[7]. Na prośbę zawodnika, po wyrażeniu zgody przez PZLA, zlecono wykonanie dodatkowych testów, które oczyściły go z zarzutów, potwierdziły brak winy i w efekcie pozwoliły na powrót do startów w 1996 roku[7].

W 1996 ponownie zdobył mistrzostwo Polski w chodzie na 50 km[4]. Osiągnięcie to powtórzył raz jeszcze w 1999 w Bielsku-Białej[4]. Ponadto pięć razy zdobywał tytuł wicemistrza Polski w chodzie na 20 km (1998, 1999, 2000, 2001, 2002) – za każdym razem przegrywając jedynie z Robertem Korzeniowskim[4]. W 2003 roku zdobył na tym dystansie medal brązowy[4]. W halowych mistrzostwach Polski rozgrywanych w latach 1999–2001 w Spale zdobył trzy srebrne medale na dystansie 5000 m[4].

W 2000 wystąpił na dystansie 50 km podczas Igrzysk Olimpijskich w Sydney[8]. Zawodów nie ukończył ze względu na problemy zdrowotne[7][8]. Czterokrotnie brał udział w mistrzostwach świata – najwyższe, 5. miejsce na 50 km – wywalczył w Atenach[8]. Ponadto na tym samym dystansie zajął 9. miejsce w Edmonton (2001) i dwa razy nie ukończył wyścigów ze względu na dyskwalifikację (Sewilla 1999 i Paryż 2003)[8]. W mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie zajął 5. miejsce[8]. W czempionacie startego kontynentu wystąpił ponownie na 50 km w 2002 roku w Monachium, jednak nie ukończył wyścigu z uwagi na dyskwalifikację[8].

Największe sukcesy odniósł w zawodach pucharowych w chodzie[8]. W pucharze świata w chodzie na 50 km zdobywał miejsca: drugie (Mézidon-Canon, 1999) oraz trzecie (Turyn, 2002). Tryumfował na 50 km w zawodach pucharu Europy w 1998 roku w słowackich Dudincach[8]. Zdobył także tytuł wicemistrzowski w 2000 roku w drużynie na 20 km w pucharze Europy w Eisenhüttenstadt z Robertem Korzeniowskim i Grzegorzem Sudołem[6].

W październiku 1990 wziął udział w chodzie sztafetowym na dystansie 90 km na trasie wyznaczonej pomiędzy szwajcarskimi miastami Airolo i Lugano[9]. Startował w reprezentacji Warszawy, wspólnie z Bohdanem Bułakowskim, Grzegorzem Ledzionem, Robertem Oleszczukiem i Andrzejem Chylińskim – zajęli wówczas 2. miejsce na 6 startujących zespołów[9]. W 1993 roku w węgierskiej Beksescabie wziął udział w meczu międzypaństwowym, w którym udział wzięły Polska, Rumunia, Rosja, Białoruś, Niemcy, Meksyk, Hiszpania, Szwecja, Włochy, Wielka Brytania, Słowacja, Francja i gospodarze[9]. Zajął indywidualnie 3. miejsce w wyścigu na 35 km, Polska reprezentacja zajęła w tej konkurencji 7. miejsce a mężczyźni generalnie – 4. miejsce[9]. W tym samym roku brał także udział w 11. edycji „Nationen Geher Landerkampf” w Eschborn, meczu międzypaństwowym jedenastu reprezentacji – zajął tam indywidualnie 23. miejsce w chodzie na 20 km[9].

W 2000 zajął 2. miejsce w chodzie na 5000 m na Memoriale Janusza Kusocińskiego[10]. W 2001 wywalczył 4. pozycję na 5000 m na Europejskim Festiwalu Sztafet odbywającym się w Bydgoszczy[8].

Dwukrotnie ustanawiał rekordy Polski w chodzie na 50 km[11]. Pierwszy raz 20 kwietnia 1997 podczas zawodów pucharu świata rozgrywanych w Podiebradach wynikiem 3:41:58, odbierając rekord Robertowi Korzeniowskiemu[11]. Po raz drugi – poprawiając własny wynik – 2 maja 1999 roku na zawodach pucharu świata w Mézidon-Canon z czasem 3:40:08[11]. Jego wyniki czterokrotnie znalazły się w pierwszej dziesiątce najlepszych wyników na świecie na 50 km w danym roku: w 1997 – 6. miejsce, 1998 – 2., 1999 – 2., 2002 – 9.[12]

Od 2023 roku startuje w międzynarodowych lekkoatletycznych zawodach w kategorii masters. Według stanu na 5 kwietnia 2026 w mistrzostwach Europy i świata zdobył łącznie 27 medali, w tym 16 złotych (11 indywidualnych i 5 drużynowych)[13]. Według stanu na 2 stycznia 2026 zdobywca 8 złotych medali mistrzostw Polski na otwartym stadionie oraz halowych na różnych dystansach[14]. Rekordzista Polski w kategorii M50 na chodziarskich dystansach: 3000 m, 5000 m, 10 000 m, 3 km, 5 km, 10 km, 3000 w hali oraz drużynowo na 10 km (M35, M40, M45) i 20 km (M35)[15].

W czasie swojej kariery reprezentował kluby sportowe: Olimpia Warszawa (1985–1986), Polonia Warszawa (1986–2000, 2021–2023), Skra Warszawa (2001–2020) i AZS-AWF Warszawa (od 2023)[16][2]. Trenerami byli Dariusz Lipiec i Krzysztof Kisiel[2].

Wyróżnienia

Pięciokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce rankingu światowego „Track & Field News” w chodzie na 50 km[17]. Zajmował miejsca: 5. w 1997 roku, 5. w 1998, 5. w 1999, 9. w 2001 i najwyższe – 4. w 2002[17].

W 2019 roku został umieszczony przez PZLA na 4. miejscu w klasyfikacji 100-lecia polskich chodziarzy[18].

Kariera zawodowa

Po karierze sportowej zajmował się dziennikarstwem sportowym m.in. w Radiu dla Ciebie (1995–2000) oraz Gazecie Wyborczej[1][2][19]. Pracował także w Agencji Marketingu Sportowego „Mediathlon”, która obsługiwała m.in. kontrakty reklamowe Adama Małysza i Marka Plawgi[19][2].

W latach 2001–2003 zatrudniony był w Urzędzie Kultury Fizycznej i Sportu jako doradca szefa Departamentu Sportu Wyczynowego[1][19]. Od 2003 roku pełnił funkcję dyrektora Stołecznego Ośrodka Sportu i Rekreacji[1]. Podczas Zjazdu Sprawozdawczo‑Wyborczego Polskiego Związku Lekkiej Atletyki w styczniu 2005 został wybrany do Zarządu PZLA jako prezes Warszawsko‑Mazowieckiego Związku Lekkiej Atletyki[1]. Powierzono mu także stanowisko wiceprezesa PZLA ds. organizacyjno‑finansowych[1]. Działał również w Polskim Komitecie Olimpijskim, gdzie zasiadał w Komisji Zawodniczej jako jej przewodniczący[20].

Pełnił funkcję dyrektora organizacyjnego Festiwalu Biegowego przy Forum Ekonomicznym w Krynicy-Zdrój[21].

Był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego na Prezydenta Polski (2005)[22].

Ministerstwo sportu

Tomasz Lipiec z Lechem Kaczyńskim na Ukrainie, 9 lipca 2007

31 października 2005 Tomasz Lipiec został powołany na stanowisko ministra sportu w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza[23]. Stanowisko objął ponownie 14 lipca 2006 w rządzie Jarosława Kaczyńskiego[3]. Jego odwołanie nastąpiło 9 lipca 2007 roku[24].

Będąc ministrem zainicjował program budowy boisk m.in. dla młodzieży o nazwie „Blisko boisko”[25][26]. W jego wyniku oraz programu „Wielofunkcyjne boiska sportowe” powstało łącznie 1045 boisk[27]. Działania realizowane w ramach „Blisko boisko” były następnie kontynuowane w postaci programu Orlik 2012[25].

W czasie kadencji Tomasza Lipca Polsce i Ukrainie przyznano organizację mistrzostw Europy w piłce nożnej[28]. Podjął decyzję o wyborze czterech polskich miast-gospodarzy: Warszawa, Poznań, Gdańsk i Wrocław z sześciu wcześniej zgłoszonych; odpadły Chorzów i Kraków[29].

19 stycznia 2007 Tomasz Lipiec, po wszczęciu postępowania prokuratorskiego wobec Wita Żelazki, jednego z członków zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej oskarżanego o korupcję, wydał decyzję o ustanowieniu zarządu komisarycznego w PZPN[30]. Było to działanie, które było ryzykowne z punktu widzenia relacji z FIFA i UEFA – Polsce groziło wykluczenie z tych organizacji, wycofanie polskich drużyn z europejskich pucharów oraz zawieszenie reprezentacji Polski w rozgrywkach międzynarodowych[30]. Spotkało się też z ostrym sprzeciwem krajowego środowiska piłkarskiego[30]. Funkcję komisarza objął Andrzej Rusko[30]. Już jednak po dwunastu dniach, 1 lutego, Rusko zrezygnował z funkcji kuratora, i zastąpiony został przez Marcina Wojcieszaka[30]. W sprawie doszło do spotkania prezydenta Lecha Kaczyńskiego z szefem FIFA Seppem Blatterem[31]. 5 marca 2007 odwieszono Zarząd PZPN i kurator został wycofany ze Związku[30]. Nie udało się doprowadzić do wyborów nowego Zarządu, co było jednym z głównych celów operacji[30].

Wcześniej, 14 listopada 2005 roku Tomasz Lipiec zawiesił także władze i wprowadził kuratora do czasu wybrania nowego zarządu w Polskim Związku Narciarskim w związku z oskarżeniami o oszustwo wobec prezesa Pawła Włodarczyka[32]. Kuratorem został wówczas Apoloniusz Tajner[32].

Sprzeciwiał się powstaniu konkurencyjnego dla Polskiego Związku Bokserskiego – Polskiego Związku Boksu Amatorskiego i Zawodowego, którego utworzenie zapowiadał Andrzej Gmitruk[33].

Zatrzymanie i wyrok

Tomasz Lipiec przesłuchiwany przed sejmową komisją śledczą, 30 września 2008

2 lipca 2007 Centralne Biuro Antykorupcyjne zatrzymało pod zarzutem korupcji przy budowie Stadionu Narodowego dwóch dyrektorów Centralnego Ośrodka Sportu podległych ministrowi: Krzysztofa S. i Tadeusza M.[34]

9 lipca 2007 sam podał się do dymisji, a premier Jarosław Kaczyński ją przyjął[35]. Tego samego dnia prezydent Lech Kaczyński odwołał go z urzędu[24].

25 października 2007 Tomasz Lipiec został zatrzymany przez Centralne Biuro Antykorupcyjne pod zarzutami 5 przestępstw popełnionych w latach 2004–2007: przyjęcia korzyści majątkowej w wysokości 100 tys. zł od Tadeusza M., fikcyjnego zatrudnienia kierowcy, fikcyjnego zatrudnienia opiekunki do dziecka, zatrudnienia osoby w dziale obsługi stadionu X-lecia, choć obiekt miał być likwidowany oraz, z czego ostatecznie został uniewinniony, żądania łapówki w związku z remontem lodowiska na Stegnach w wysokości 170 tys. zł[36][37][38]. Groziło mu do 10 lat więzienia[36]. Wraz z nim oskarżono Arkadiusza Ż., szefa gabinetu politycznego[37][39].

Zaistniało podejrzenie sformułowane przez media oraz opozycję, że aresztowanie Tomasza Lipca mogło być celowo opóźniane przez ówczesną prokurator okręgową w Warszawie, Elżbietę Janicką na okres po zbliżających się wyborach parlamentarnych[40]. Sprawę tę badała m.in. sejmowa komisja śledcza ds. nacisków na służby specjalne, przed którą składał wyjaśnienia[40][37].

W wyniku postanowienia sądu tymczasowy areszt stosowany wobec Tomasza Lipca został zamieniony na poręczenie majątkowe w wysokości 80 tys. zł[41]. Po jego opłaceniu 18 lipca 2008 Tomasz Lipiec odzyskał wolność[41]. 2 kwietnia 2009 rozpoczął się proces[39]. 17 kwietnia 2012 został skazany na 3,5 roku więzienia[42]. Otrzymał również zakaz zajmowania stanowisk publicznych przez 10 lat[42]. W 2013 roku w wyniku apelacji karę pozbawienia wolności skrócono do 2 lat i 3 miesięcy[36]. Ostatecznie opuścił zakład karny w sierpniu 2014, po odbyciu połowy kary[43].

Złożona została kasacja do Sądu Najwyższego, jednak w przeddzień jej rozpatrzenia, Tomasz Lipiec ją wycofał i pozostała bez rozpatrzenia[44].

Według niego cała sprawa wynikała z tego, że padł ofiarą gry politycznej pomiędzy służbami specjalnymi oraz w obliczu przyznania Polsce organizacji Mistrzostw Europy w 2012 i wzrostu znaczenia ministerstwa chciano, by jego stanowisko przejęła Elżbieta Jakubiak[45][37].

Życie prywatne

Jego ojcem był Dariusz Lipiec (ur. 1940), biegacz, uczestnik mistrzostw Polski seniorów w biegu na 1500 m, który przez pewien czas był trenerem swego syna[2][46]. Tomasz Lipiec jest absolwentem Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, w zakresie zarządzania i marketingu (1996)[47].

Od 2014 prowadzi amatorski zespół biegaczy Lipiec Running Team[20].

Osiągnięcia sportowe

Seniorzy – międzynarodowe

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
1993 Puchar świata w chodzie Meksyk Monterrey chód na 50 km 13. miejsce 4:03:09[6]
chód na 20+50 km drużynowy 5. miejsce 452 pkt.[6]
1997 Mistrzostwa świata Grecja Ateny chód na 50 km 5. miejsce 3:50:14[8]
Puchar świata w chodzie Czechy Poděbrady chód na 50 km 5. miejsce 3:41:58[8]
chód na 20+50 km drużynowy 9. miejsce 688 pkt.[6]
1998 Mistrzostwa Europy Węgry Budapeszt chód na 50 km 5. miejsce 3:48:05[8]
Puchar Europy w chodzie Słowacja Dudince chód na 50 km 1. miejsce 3:42:57[8]
1999 Mistrzostwa świata Hiszpania Sewilla chód na 50 km DQ[8]
Puchar świata w chodzie Francja Mézidon-Canon chód na 50 km 2. miejsce 3:40:08[8]
chód na 50 km drużynowy, w drużynie z:
Roman Magdziarczyk, Stanisław Stosik		 5. miejsce 59 pkt.[6]
2000 Puchar Europy w chodzie Niemcy Eisenhüttenstadt chód na 20 km 7. miejsce 1:20:48[8]
chód na 20 km drużynowy, w drużynie z:
Robert Korzeniowski, Grzegorz Sudoł		 2. miejsce 35 pkt.[6]
Igrzyska olimpijskie Australia Sydney chód na 50 km DNF[8]
2001 Mistrzostwa świata Kanada Edmonton chód na 50 km 9. miejsce 3:53:06[48]
2002 Puchar świata w chodzie Włochy Turyn chód na 50 km 3. miejsce 3:45:37[8]
Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium chód na 50 km DQ[8]
2003 Mistrzostwa świata Francja Paryż chód na 50 km DQ[8]

Seniorzy – krajowe

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
1992 Mistrzostwa Polski seniorów Polska Zamość chód na 50 km 1. miejsce 4:01:13[4]
1996 Mistrzostwa Polski seniorów Polska Zamość chód na 50 km 1. miejsce 3:49:30[4]
1998 Mistrzostwa Polski seniorów Polska Wrocław chód na 20 km 2. miejsce 1:25:39[4]
1999 Halowe mistrzostwa Polski seniorów Polska Spała chód na 5000 m 2. miejsce 19:52,56[4]
Mistrzostwa Polski seniorów Polska Kraków chód na 20 km 2. miejsce 1:22:58[4]
Mistrzostwa Polski seniorów Polska Biała Podlaska chód na 50 km 1. miejsce 3:53:40[4]
2000 Halowe mistrzostwa Polski seniorów Polska Spała chód na 5000 m 2. miejsce 19:52,56[4]
Mistrzostwa Polski seniorów Polska Kraków chód na 20 km 2. miejsce 19:30,55[4]
2001 Halowe mistrzostwa Polski seniorów Polska Spała chód na 5000 m 2. miejsce 19:55,24[4]
Mistrzostwa Polski seniorów Polska Rumia chód na 20 km 2. miejsce 1:22:38[4]
2002 Mistrzostwa Polski seniorów Polska Wschowa chód na 20 km 2. miejsce 1:22:01[4]
2003 Mistrzostwa Polski seniorów Polska Bielsko-Biała chód na 20 km 3. miejsce 1:24:02[4]

Juniorzy – międzynarodowe

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
1989 Mistrzostwa Europy juniorów Jugosławia Varaždin chód na 10 km 10. miejsce 43:03,69[5]

Juniorzy – krajowe

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
1988 Mistrzostwa Polski juniorów młodszych Polska Piła chód na 10 km 1. miejsce 47:05,89[4]
Halowe mistrzostwa Polski juniorów młodszych Polska Zabrze chód na 5000 m 1. miejsce 23:05,59[4]
1989 Halowe mistrzostwa Polski juniorów Polska Łódź chód na 5000 m 1. miejsce 21:34,00[4]
Mistrzostwa Polski juniorów Polska Kielce chód na 10 km 1. miejsce 43:24,65[4]
1990 Mistrzostwa Polski juniorów Polska Stargard chód na 10 km 2. miejsce 44:23,10[4]
Mistrzostwa Polski juniorów Polska Słubice chód na 20 km 1. miejsce 1:31,56[4]
1992 Młodzieżowe mistrzostwa Polski Polska Stargard chód na 20 km 1. miejsce 1:27:01[4]

Masters – międzynarodowe

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
2023 9. Halowe mistrzostwa świata masters Polska Toruń chód na 3000 m M50 1. miejsce 13:09,01[13]
chód na 10 km M50 1. miejsce 46:41[13]
22. Mistrzostwa Europy masters Włochy Pescara chód na 5000 m M50 1. miejsce 22:57,39[13]
chód na 10 km M50 1. miejsce 48:39[13]
chód na 10 km drużynowy M40, w drużynie z:
Grzegorz Grinholc, Sebastian Karpiński		 1. miejsce 2:39:15[13]
2024 14. Halowe mistrzostwa Europy masters Polska Toruń chód na 5 km M50 2. miejsce 23:00[49]
chód na 3000 m M50 3. miejsce 13:17,24[50]
19. Mistrzostwa Europy w lekkiej atletyce masters non-stadia Portugalia Porto Santo chód na 10 km M50 1. miejsce 49:32[51]
chód na 20 km M50 1. miejsce 1:43:41[52]
chód na 10 km drużynowy M40, w drużynie z:
Leszek Behounek, Sebastian Karpiński		 2. miejsce 2:45:08[51]
chód na 20 km drużynowy M40, w drużynie z:
Leszek Behounek, Sebastian Karpiński		 2. miejsce 6:00:31[52]
25. Mistrzostwa świata masters Szwecja Göteborg chód na 10 km drużynowy M35, w drużynie z:
Maher Ben Hlima, Krzysztof Czerski		 1. miejsce 2:22:24[53]
chód na 20 km drużynowy M35, w drużynie z:
Maher Ben Hlima, Krzysztof Czerski		 1. miejsce 5:04:59[53]
chód na 20 km M50 3. miejsce 1:44:20[53]
2025 10. Halowe mistrzostwa świata masters Stany Zjednoczone Gainsville chód na 10 km M50 2. miejsce 48:15[13]
chód na 10 km drużynowy M40, w drużynie z:
Krzysztof Czerski, Sebastian Karpiński		 2. miejsce 2:36:08[13]
23. Mistrzostwa Europy masters Portugalia Madera chód na 10 km M50 1. miejsce 49:09[13]
chód na 20 km M50 1. miejsce 1:42:45[13]
chód na 20 km drużynowy M40, w drużynie z:
Grzegorz Grinholc, Sebastian Karpiński		 1. miejsce 5:32:19[13]
chód na 5000 m M50 2. miejsce 23:42,93[13]
chód na 10 km drużynowy M45, w drużynie z:
Grzegorz Grinholc, Konrad Morawczyński		 3. miejsce 2:37:38[13]
2026 15. Halowe mistrzostwa Europy masters Polska Toruń chód na 5 km M50 1. miejsce 23:16[13]
chód na 5 km drużynowy M50, w drużynie z:
Konrad Morawczyński, Jarosław Nurkiewicz		 1. miejsce 1:21:10[13]
20. Mistrzostwa Europy w lekkiej atletyce masters non-stadia Włochy Katania chód na 10 km M50 1. miejsce 47:56[54]
chód na 20 km M50 1. miejsce 1:42:13[55]
chód na 10 km drużynowy M40, w drużynie z:
Kamil Kalka, Sebastian Karpiński		 2. miejsce 2:31:00[56][57][58]
chód na 20 km drużynowy M40, w drużynie z:
Grzegorz Grinholc, Sebastian Karpiński		 2. miejsce 5:25:26[59][60]

Rekordy życiowe

Według stanu na 2 stycznia 2026:

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Tomasz Wojciech Lipiec - minister sportu [online], 31 października 2005 [dostęp 2025-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-28].
  2. ↑ a b c d e f g h Polski Komitet Olimpijski: Tomasz Lipiec – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2025-11-06]. (pol.).
  3. ↑ a b Kacper Świsłowski, 10 lat od powołania rządu Kaczyńskiego. Prezes PiS do zdobycia władzy wykorzystał... słowa Tuska [online], wprost.pl, 14 lipca 2016 [dostęp 2025-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-23].
  4. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac Jarosław Kisiel, Krzysztof Kisiel, Lesław Lassota, Mirosław Łuniewski, Włodzimierz Szymański, Marek Zaworski, Świat Chodu Sportowego, t. 1. Medaliści Mistrzostw Polski w chodzie sportowym 1923-2015, Kalisz: Wydawnictwo Jarosław Kisiel, 2016, s. 15, 21, 31, 45, 61, 86, 92, 115, ISBN 978-83-942270-1-2 [dostęp 2025-09-01].
  5. ↑ a b European Junior Championships Stadion ŠC Sloboda, Varaždin (YUG) 24–27 AUG 1989. Men's 10,000 Metres Race Walk [online], worldathletics.org [dostęp 2025-09-08].
  6. ↑ a b c d e f g Jacek Ziemiecki: Polska lekkoatletyka w startach międzypaństwowych; Tom III Konkurencje specjalistyczne. Wyniki Polek i Polaków. pzla.pl. s. 70–80. [dostęp 2025-11-17]. (pol.).
  7. ↑ a b c Łukasz Cegliński, Polscy dopingowicze. Ich tłumaczenia i powroty [online], 17 marca 2010 [dostęp 2025-11-06] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-06].
  8. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa Tomasz Lipiec w bazie World Athletics (ang.). [6 listopada 2025].
  9. ↑ a b c d e Jarosław Kisiel, Leonard Dajerling, Włodzimierz Szymański, Chód sportowy w meczach lekkoatletycznych w latach 1922-2015, Kalisz: Wydawnictwo Jarosław Kisiel, 2016, s. 54, 57, 99, 140, ISBN 978-83-942270-2-9 [dostęp 2025-12-16].
  10. ↑ Andrzej Socha, Historia Memoriału Janusza Kusocińskiego 1954-2025, Warszawa, maj 2025, s. 72 [dostęp 2025-11-18] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-19].
  11. ↑ a b c d Peter Larsson, All-time men's best 50km walk [online], 3 lipca 2025 [dostęp 2025-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-22] (ang.).
  12. ↑ Janusz Waśko, Polscy lekkoatleci na listach światowych 1921-2010, Zamość: PZLA, grudzień 2011, s. 46–47.
  13. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Mirosław Łuniewski, Medale polskich chodziarzy zdobyte w Mistrzostwach Świata i Mistrzostwach Europy [online], veteranswalk.pl [dostęp 2026-05-12] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-11].
  14. ↑ Mirosław Łuniewski, Medaliści Mistrzostw Polski Masters w chodzie sportowym w latach 1991-2025. Zestawienie obejmuje halowe i letnie Mistrzostwa Polski [online], veteranswalk.pl, 5 kwietnia 2026 [dostęp 2025-11-06] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-05].
  15. ↑ Mirosław Łuniewski, Rekordy Polski masters w chodzie sportowym [online], 25 października 2025 [dostęp 2025-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-17].
  16. ↑ a b c d e f Tomasz Lipiec w bazie Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (pol.) [dostęp 8 listopada 2025].
  17. ↑ a b Men’s 50K Walk Rankings By Nation 1970–2023 [online] [dostęp 2024-04-02] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-02] (ang.).
  18. ↑ Najlepsi lekkoatleci 100-lecia 1919–2019, Warszawa 2019, s. 29, ISBN 978-83-940645-7-0 [dostęp 2025-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-17].
  19. ↑ a b c Poszedł w ministry [online], 2 listopada 2005 [dostęp 2025-12-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-12].
  20. ↑ a b Grzegorz Wojnarowski, Był ministrem sportu, potem trafił do więzienia za korupcję. Czym zajmuje się dziś? [online], 20 grudnia 2021 [dostęp 2025-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-29].
  21. ↑ Tomasz Kowalski, Rekordowy Festiwal Biegowy w Krynicy, a zapisy wciąż trwają [online], 20 lipca 2012 [dostęp 2025-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-28].
  22. ↑ Honorowy Komitet Poparcia Kandydata na Prezydenta Polski Lecha Kaczyńskiego [online] [dostęp 2025-11-06].
  23. ↑ Lipiec o spotkaniu z szefami COS [online], rmf24.pl, 27 czerwca 2007 [dostęp 2025-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-28].
  24. ↑ a b Wręczenie aktu odwołania Tomaszowi Lipcowi [online], 12 lipca 2007 [dostęp 2025-12-28].
  25. ↑ a b Blisko boisko [online], 28 czerwca 2007 [dostęp 2025-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-02].
  26. ↑ O dwóch programach: „Blisko boisko” i „Orlik 2012” [online], 22 lipca 2008 [dostęp 2025-12-30].
  27. ↑ Wystąpienie pokontrolne [online], nik.gov.pl, 19 października 2010 [dostęp 2025-12-30].
  28. ↑ Janusz Omyliński, Tomasz Lipiec - krótka historia o tym, jak minister wszedł i spadł ze szczytu [online], 17 kwietnia 2012 [dostęp 2025-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-30].
  29. ↑ Maciej Turnowiecki, Jesteśmy w strefie Euro 2012 [online], 25 kwietnia 2006 [dostęp 2025-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-30].
  30. ↑ a b c d e f g Antoni Bugajski Antoni Bugajski, Ostra gra na Titanicu [online], przegladsportowy.onet.pl, 19 stycznia 2022 [dostęp 2025-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-24].
  31. ↑ Jarosław Stróżyk, Rusza czwarta wojna o PZPN [online], 23 czerwca 2012 [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-13].
  32. ↑ a b Zarząd PZN zawieszony [online], 15 listopada 2005 [dostęp 2025-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-31].
  33. ↑ Tomasz Lipiec: Nie może powstać w Polsce drugi związek bokserski [online], 18 stycznia 2007 [dostęp 2025-12-31].
  34. ↑ Tomasz Lipiec - zawodnik, działacz sportowy, minister [online], 7 listopada 2007 [dostęp 2025-12-31].
  35. ↑ Minister Lipiec podał się do dymisji [online], interia.pl, 9 lipca 2007 [dostęp 2025-12-31].
  36. ↑ a b c mn/tr (źródło: PAP): Tomasz Lipiec o ponad rok krócej w więzieniu. tvn24, 2013-06-13. [dostęp 2025-12-31]. (pol.).
  37. ↑ a b c d Żona byłego ministra rządu PiS oskarżona [online], 11 czerwca 2008 [zarchiwizowane z adresu 2014-01-17].
  38. ↑ Były minister sportu zatrzymany za korupcję [online], 25 października 2007 [dostęp 2025-12-31].
  39. ↑ a b Prokurator chce czterech lat dla Lipca. wyborcza.pl, 5 kwietnia 2012. [dostęp 2025-12-31].
  40. ↑ a b Lipiec czeka na wyrok. tvn24.pl, 7 czerwca 2011. [zarchiwizowane z tego adresu].
  41. ↑ a b Proces Tomasza Lipca odroczony do 27 kwietnia. rmf24.pl, 2 kwietnia 2009. [dostęp 2025-12-31].
  42. ↑ a b Były minister sportu skazany na 3,5 roku więzienia. wiadomosci.gazeta.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-08)].
  43. ↑ Nie będzie kasacji w sprawie Lipca. Wniosek wycofał sam zainteresowany. tvp.info, 2014-10-08. [dostęp 2014-10-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-13)].
  44. ↑ Mariusz Jałoszewski, Nie będzie kasacji w sprawie korupcji byłego ministra sportu w rządzie PiS. Tomasz Lipiec już na wolności [online], wyborcza.pl, 9 października 2014 [dostęp 2025-12-28].
  45. ↑ Lipiec: skompromitowano mnie, bo Jakubiak chciała być ministrem [online], 21 maja 2009 [dostęp 2025-12-31].
  46. ↑ Henryk Kurzyński, Indeks lekkoatletów i lekkoatletek startujących w latach 1961–1970 [online], pzla.pl, marzec 2025, s. 189 [dostęp 2025-07-16].
  47. ↑ Paweł Wilkowicz, Polski związek beztroski [online], 23 kwietnia 2008 [dostęp 2025-09-07].
  48. ↑ Official Results - 50 KILOMETRES WALK - Men - Final [online] [dostęp 2025-09-08] [zarchiwizowane z adresu 2006-05-16].
  49. ↑ DomTel-Sport Poland, 14. European Masters Athletics Championships Indoor. Official Results. 5 km Race Walk M35-50 [online], 24 marca 2024 [dostęp 2024-04-01] (ang.).
  50. ↑ DomTel-Sport Poland, 14. European Masters Athletics Championships Indoor. Official Results. Walk M50-55 [online], 18 marca 2024 [dostęp 2024-04-01] (ang.).
  51. ↑ a b 10 km Race WALK [online], 17 maja 2024 [dostęp 2024-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-04] (ang.).
  52. ↑ a b 20 km Race WALK [online], 27 maja 2024 [dostęp 2024-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-04] (ang.).
  53. ↑ a b c XXV World Masters Athletics Championships [online], world-masters-athletics.org [dostęp 2024-10-30] [zarchiwizowane z adresu 2024-10-31].
  54. ↑ EMACNS - 10k Race Walking [online], 11 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-14].
  55. ↑ EMACNS - 20k Race Walking [online], 3 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-14].
  56. ↑ EMACNS - 10k Race Walking [online], 4 maja 2026 [dostęp 2026-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-11].
  57. ↑ 10k Race Walking [online] [dostęp 2026-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-11].
  58. ↑ Mirosław Łuniewski, Rekordy Polski masters w chodzie sportowym [online], 8 maja 2026 [dostęp 2026-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-10].
  59. ↑ EMACNS - 20k Race Walking [online], 4 maja 2026 [dostęp 2026-05-12] [zarchiwizowane z adresu].
  60. ↑ 20k Race Walking [online] [dostęp 2026-05-12] [zarchiwizowane z adresu].
  61. ↑ a b c d Zbigniew Jonik: Indoor All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii. zbjonik.republika.pl. [dostęp 2025-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  62. ↑ 50 Kilometres Race Walk men [online], worldathletics.org [dostęp 2025-11-21].