Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Sandon Stolle


Sandon Stolle
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1970
Sydney

Wzrost

193 cm

Gra

praworęczny

Status profesjonalny

1991

Zakończenie kariery

2004

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

50 (13 stycznia 1997)

Australian Open

2R (1992, 1994, 1996)

Roland Garros

2R (1997)

Wimbledon

3R (1992, 1996, 1997)

US Open

2R (1992)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

22

Najwyżej w rankingu

2 (5 marca 2001)

Australian Open

QF (2001)

Roland Garros

F (2000)

Wimbledon

F (2000)

US Open

W (1998)

Sandon Frederick Stolle (ur. 13 lipca 1970 w Sydney) – australijski tenisista, zwycięzca US Open 1998 w grze podwójnej, reprezentant kraju w Pucharze Davisa.

Jest synem Freda Stolle, zwycięzcy dziewiętnastu turniejów wielkoszlemowych[1].

Kariera tenisowa

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1991–2004.

W grze pojedynczej jego najlepszym wynikiem jest finał turnieju ATP World Tour w Nottingham z 1996 roku. Pojedynek finałowy przegrał z Janem Siemerinkiem 3:6, 6:7. Najwyższą pozycję w rankingu singlistów osiągnął w styczniu 1997 roku, 50. miejsce.

W grze podwójnej Stolle jest mistrzem US Open z roku 1998. W parze z Cyrilem Sukiem wyeliminowali w drodze po tytuł m.in. debel Todd Woodbridge–Mark Woodforde oraz Mahesh Bhupathi–Leander Paes, a w finale pokonali Marka Knowlesa i Daniela Nestora 4:6, 7:6, 6:2. Ponadto jest finalistą US Open 1995 (grał w parze z Alexem O’Brienem), French Open 2000 (z Paulem Haarhuisem) oraz Wimbledonu 2000 (z Paulem Haarhuisem). Łącznie w rozgrywkach deblowych ATP World Tour Stolle wygrał 22 turnieje oraz 29 razy grał w finałach. Na początku marca 2001 roku był sklasyfikowany na 2. miejscu w indywidualnym zestawieniu deblistów.

W roku 1997 zadebiutował w reprezentacji Australii w Pucharze Davisa. Najlepszym wynikiem Stolle'a z zespołem jest finał rozgrywek z roku 2000, kiedy to Australijczycy ulegli Hiszpanom 1:3. W barwach narodowych rozegrał 6 meczów, z których 2 wygrał.

W sezonie 1999 był w składzie zespołu, który wygrał Drużynowy Puchar Świata. W finale Australijczycy pokonali Szwecję 2:1.

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 23 czerwca 1996 Nottingham Trawiasta Holandia Jan Siemerink 3:6, 6:7(0)

Gra podwójna (22–29)

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 25 października 1992 Tajpej Dywanowa (hala) Australia John Fitzgerald Niemcy Patrick Baur
Południowa Afryka Christo Van Rensburg
7:6, 6:2
Zwycięzca 2. 16 stycznia 1993 Sydney Twarda Australia Jason Stoltenberg Stany Zjednoczone Luke Jensen
Stany Zjednoczone Murphy Jensen
6:3, 6:4
Finalista 1. 28 lutego 1993 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Luke Jensen Stany Zjednoczone Mark Keil
Stany Zjednoczone Dave Randall
5:7, 4:6
Finalista 2. 18 kwietnia 1993 Hongkong Twarda Australia Jason Stoltenberg Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
1:6, 3:6
Zwycięzca 3. 16 stycznia 1994 Sydney Twarda Australia Darren Cahill Australia Mark Kratzmann
Australia Laurie Warder
6:1, 7:6
Finalista 3. 27 lutego 1994 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Alex O’Brien Szwecja Jan Apell
Stany Zjednoczone Ken Flach
0:6, 4:6
Zwycięzca 4. 3 kwietnia 1994 Osaka Twarda Czechy Martin Damm Południowa Afryka David Adams
Rosja Andriej Olchowski
6:4, 6:4
Zwycięzca 5. 14 sierpnia 1994 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Alex O’Brien Południowa Afryka Wayne Ferreira
Australia Mark Kratzmann
6:7, 6:3, 6:2
Finalista 4. 12 lutego 1995 San Jose Twarda (hala) Stany Zjednoczone Alex O’Brien Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:3, 5:7, 0:6
Finalista 5. 14 maja 1995 Pinehurst Ceglana Stany Zjednoczone Alex O’Brien Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
2:6, 4:6
Finalista 6. 31 lipca 1995 Montreal Twarda Stany Zjednoczone Brian MacPhie Rosja Jewgienij Kafielnikow
Rosja Andriej Olchowski
4:6, 4:6
Finalista 7. 9 września 1995 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Alex O’Brien Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 3:6
Finalista 8. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Patrick McEnroe Południowa Afryka Ellis Ferreira
Holandia Jan Siemerink
7:5, 4:6, 1:6
Finalista 9. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda Zimbabwe Byron Black Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
6:4, 4:6, 4:6
Finalista 10. 11 sierpnia 1996 Cincinnati Twarda Czechy Cyril Suk Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 6. 20 października 1996 Ostrawa Dywanowa (hala) Czechy Cyril Suk Słowacja Ján Krošlák
Słowacja Karol Kučera
7:6, 6:3
Finalista 11. 16 lutego 1997 Dubaj Twarda Czechy Cyril Suk Holandia Sander Groen
Chorwacja Goran Ivanišević
6:7, 3:6
Finalista 12. 23 lutego 1997 Antwerpia Twarda (hala) Czechy Cyril Suk Południowa Afryka David Adams
Francja Olivier Delaître
6:3, 1:6, 2:6
Finalista 13. 15 czerwca 1997 Londyn Trawiasta Czechy Cyril Suk Australia Mark Philippoussis
Australia Patrick Rafter
2:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 7. 12 lipca 1998 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Doug Flach Australia Scott Draper
Australia Jason Stoltenberg
6:2, 4:6, 7:6
Zwycięzca 8. 2 sierpnia 1998 Los Angeles Twarda Australia Patrick Rafter Czechy Jeff Tarango
Czechy Daniel Vacek
6:4, 6:4
Zwycięzca 9. 11 września 1998 US Open, Nowy Jork Twarda Czechy Cyril Suk Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4:6, 7:6, 6:2
Zwycięzca 10. 14 lutego 1999 Dubaj Twarda Zimbabwe Wayne Black Południowa Afryka David Adams
Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
4:6, 6:1, 6:4
Finalista 14. 7 marca 1999 Scottsdale Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
4:6, 7:6(4), 3:6
Zwycięzca 11. 14 marca 1999 Indian Wells Twarda Zimbabwe Wayne Black Południowa Afryka Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:6(4), 6:3
Zwycięzca 12. 28 marca 1999 Miami Twarda Zimbabwe Wayne Black Niemcy Boris Becker
Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
6:1, 6:1
Zwycięzca 13. 17 października 1999 Wiedeń Twarda (hala) Niemcy David Prinosil Południowa Afryka Piet Norval
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:3, 6:4
Finalista 15. 24 października 1999 Lyon Dywanowa (hala) Południowa Afryka Wayne Ferreira Południowa Afryka Piet Norval
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:4, 6:7(5), 6:7(4)
Finalista 16. 10 stycznia 2000 Adelaide Twarda Australia Lleyton Hewitt Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
4:6, 2:6
Finalista 17. 16 stycznia 2000 Sydney Twarda Australia Lleyton Hewitt Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
5:7, 4:6
Finalista 18. 26 marca 2000 Indian Wells Twarda Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Jared Palmer
4:6, 6:7(5)
Finalista 19. 23 kwietnia 2000 Monte Carlo Ceglana Holandia Paul Haarhuis Południowa Afryka Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
3:6, 6:2, 1:6
Finalista 20. 30 kwietnia 2000 Barcelona Open Ceglana Holandia Paul Haarhuis Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Mikael Tillström
2:6, 7:6(2), 6:7(5)
Finalista 21. 21 maja 2000 Hamburg Ceglana Australia Wayne Arthurs Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
7:6(4), 4:6, 3:6
Finalista 22. 10 czerwca 2000 French Open, Paryż Ceglana Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7(7), 4:6
Finalista 23. 25 czerwca 2000 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Czechy Martin Damm
Czechy Cyril Suk
4:6, 7:6(5), 6:7(5)
Finalista 24. 8 lipca 2000 Wimbledon, Londyn Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 4:6, 1:6
Zwycięzca 14. 30 lipca 2000 Los Angeles Twarda Australia Paul Kilderry Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Scott Humphries
walkower
Zwycięzca 15. 20 sierpnia 2000 Indianapolis Twarda Australia Lleyton Hewitt Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
6:2, 3:6, 6:3
Zwycięzca 16. 12 listopada 2000 Lyon Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Chorwacja Ivan Ljubičić
Stany Zjednoczone Jack Waite
6:1, 6:7, 7:6
Zwycięzca 17. 14 stycznia 2001 Sydney Twarda Kanada Daniel Nestor Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
2:6, 7:6(4), 7:6(5)
Zwycięzca 18. 4 marca 2001 Dubaj Twarda Australia Joshua Eagle Kanada Daniel Nestor
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
6:4, 6:4
Finalista 25. 13 maja 2001 Rzym Ceglana Kanada Daniel Nestor Południowa Afryka Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
4:6, 6:7(6)
Finalista 26. 20 maja 2001 Hamburg Ceglana Kanada Daniel Nestor Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:7(2), 6:3, 3:6
Zwycięzca 19. 17 czerwca 2001 Halle Trawiasta Kanada Daniel Nestor Białoruś Maks Mirny
Australia Patrick Rafter
6:4, 6:7(5), 6:1
Zwycięzca 20. 7 października 2001 Moskwa Dywanowa (hala) Białoruś Maks Mirny Indie Mahesh Bhupathi
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
6:3, 6:0
Zwycięzca 21. 21 października 2001 Stuttgart Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Południowa Afryka Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
7:6, 7:6(4)
Finalista 27. 13 stycznia 2002 Sydney Twarda Australia Joshua Eagle Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
4:6, 4:6
Finalista 28. 3 marca 2002 Dubaj Twarda Australia Joshua Eagle Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:3, 3:6, 11–13
Finalista 29. 6 października 2002 Moskwa Dywanowa (hala) Australia Joshua Eagle Szwajcaria Roger Federer
Białoruś Maks Mirny
4:6, 6:7(0)
Zwycięzca 22. 13 października 2002 Wiedeń Twarda (hala) Australia Joshua Eagle Czechy Jiří Novák
Czechy Radek Štěpánek
6:4, 6:3

Przypisy

  1. ↑ Sandon Stolle [online], Tennis Australia [dostęp 2018-06-24] (ang.).

Bibliografia