Poturzyca
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Wysokość |
205 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2001) |
| ||||
| • liczba ludności |
1598 | ||||
| Kod pocztowy |
80038 | ||||
Położenie na mapie hromady Sokal  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego  | |||||
Położenie na mapie rejonu szeptyckiego  | |||||
 50°27′00″N 24°17′24″E/50,450000 24,290000
| |||||
Poturzyca (ukr. Поториця) – wieś na Ukrainie, w rejonie szeptyckim obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 1100 mieszkańców.
Pod koniec XIX w. część wsi nosiła nazwę Poturzycka Wólka. W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Krystynopol w powiecie sokalskim w woj. lwowskim[1].
W 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN - UPA zamordowali tutaj 26 Polaków i 1 Ukraińca za odmowę brania udziału w zabijaniu Polaków[2].
Położenie wsi na prawym brzegu Bugu sprawiło, że po wojnie została ona przyłączona do Związku Sowieckiego.
Dwór
W XIX wieku znajdowała się tu siedziba Dzieduszyckich (zniszczona w latach 1914–1918) ze słynną Biblioteką Dzieduszyckich.
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 554 (ISAP)
- ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 1016, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.