Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Szklarskiej Porębie
 nr rej. A/6213 z 14.04.2022
| |
| kościół parafialny | |
 widok ogólny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość |
Szklarska Poręba |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Parafia | |
| Wezwanie | |
| Wspomnienie liturgiczne | |
Położenie na mapie Szklarskiej Poręby  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego  | |
Położenie na mapie powiatu karkonoskiego  | |
 50°49′35,03″N 15°30′56,05″E/50,826397 15,515569
| |
Kościół Świętego Maksymiliana Marii Kolbego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szklarska Poręba diecezji legnickiej.
Historia
Jest to budowla wzniesiona w latach 1889 roku z granitu i piaskowca. Budowę rozpoczęto w 1888 roku. Wybór materiału i prostą formę budowli uzasadniono odpornością materiału na klimat górski, duże opady śniegu i trudnością z prowadzeniem bieżących remontów, spowodowaną brakiem rzemieślników. Projektantem był Richard Plüddemann – to jeden z zaledwie dwóch znanych projektów tego architekta wykonanych dla prywatnych inwestorów w czasie sprawowania funkcji wrocławskiego miejskiego radcy budowlanego[1]. Prostota artystycznego wyrazu kaplicy miała – według autora – stanowić kontrast dla „zmanierowanej miejskiej architektury”.
Kaplicę ufundował hrabia Ludwig Graf von Schaffgotsch. Można również znaleźć informację, że środki na budowę zbierano podczas letnich koncertów, z dobrowolnych składek, zbiórek i fundacji miłośników Szklarskiej Poręby[1]. Przypuszcza się, że cesarz Wilhelm II z małżonką Augustą Wiktorią ufundowali elementy wyposażenia: ambonę ofiarował cesarz, ołtarz cesarzowa, witraż w apsydzie małżonka zmarłego cesarza Fryderyka. Ze spadku po zmarłej cesarzowej Auguście ufundowano lichtarze. Bryła została zdominowana przez wieżę, której dwuspadowy dach został zwieńczony smukłą latarnią w kształcie ostrosłupa, przerwaną galeryjką, charakterystyczną dla twórczości projektanta[1].
Początkowo kaplica miała być przeznaczona dla katolików, jednak została przekazana protestantom. Po zakończeniu II wojny światowej nie odprawiano już w niej nabożeństw, bo choć komunistyczne władze państwowe przekazywały budynek kolejno różnym wyznaniom i sektom, przez wszystkie te lata był on opuszczony, grabiony, szabrowany i niszczony. Dopiero 12 lutego 1980 parafia Bożego Ciała w Szklarskiej Porębie wykupiła świątynię i parafianie razem z proboszczem ojcem Maksymilianem Januszkiewiczem szybko rozpoczęli odbudowę kościoła. 14 sierpnia 1983 ksiądz kardynał Henryk Gulbinowicz z Wrocławia odprawił pierwszą mszę świętą w odzyskanej i odnowionej świątyni, poświęcił ją i nadał wezwanie św. Maksymiliana Marii Kolbego, franciszkanina konwentualnego, męczennika z Oświęcimia. Dekretem biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka z 29 czerwca 1998 przy kościele została utworzona parafia św. Maksymiliana Marii Kolbego[2].
Przypisy
- ↑ a b c Agnieszka Gryglewska, Architektura Wrocławia XIX-XX wieku w twórczości Richarda Plüddemanna, Oficyna Wydawnicza PWr, Wrocław 1999, ISBN 83-7085-386-2, s. 42.
- ↑ Historia kościoła pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Szklarskiej Porębie. Parafia św. Maksymiliana Marii Kolbego w Szklarskiej Porębie. [dostęp 2016-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-19)].