Internetowa Encyklopedia „Wiki”

John Shalikashvili


John Shalikashvili
ჯონ მალხაზ დევიდ შალიკაშვილი
Shali
Ilustracja
generał generał
Data i miejsce urodzenia

27 czerwca 1936
Warszawa, II Rzeczpospolita

Data i miejsce śmierci

23 lipca 2011
Tacoma, Stany Zjednoczone

Przebieg służby
Lata służby

1958–1997

Siły zbrojne

 US Army

Jednostki

9 Dywizja Piechoty

Stanowiska

Przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów (1993–97)

Główne wojny i bitwy

wojna wietnamska,
I wojna w Zatoce Perskiej,
operacja Deliberate Force

Odznaczenia
Combat Infantryman Badge Army Airborne Basic Parachutist Badge United States Joint Chiefs of Staff Badge United States Army Staff Identification Badge
Defense Distinguished Service Medal - czterokrotnie (Stany Zjednoczone)
Medal Sił Lądowych za Wybitną Służbę (Stany Zjednoczone)
Legionista Legii Zasługi - trzykrotnie (USA)
Brązowa Gwiazda z odznaką waleczności (Stany Zjednoczone)
Medal za Chwalebną Służbę - czterokrotnie (Stany Zjednoczone)
Medal Lotniczy (Stany Zjednoczone) Medal Pochwalny Połączonych Sił (Stany Zjednoczone) Medal Pochwalny Sił Lądowych (Stany Zjednoczone) Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Medal Służby Obrony Narodowej (Stany Zjednoczone) Medal Ekspedycji Sił Zbrojnych Medal Służby w Wietnamie Medal Służby w Azji Południowo-Zachodniej Medal za Humanitarną Służbę Army Service Ribbon Overseas Service Ribbon Inter-American Defense Board Medal Meritorious Service Medal (Kanada) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP
Krzyż Waleczności ze srebrną gwiazdą (Rep. Wietnamu)
Krzyż Waleczności z brązową gwiazdą (Rep. Wietnamu)
Medal Republiki Wietnamu za Kampanię Order Lwa Białego III klasy (Czechy)

John Malchase David Shalikashvili (gruz. ჯონ მალხაზ დევიდ შალიკაშვილი, trb. dżon malchaz dewid szalikaszwili, trl. j’on malkhaz devid shalik’ashvili, ur. 27 czerwca 1936 w Warszawie, zm. 23 lipca 2011 w Tacomie) – amerykański generał, w latach 1993–1997 Przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów.

Życiorys

Rodzina, dzieciństwo i młodość

Pochodzi z gruzińskiej rodziny szlacheckiej. Jego ojciec, książę Dimitri Szalikaszwili (1896–1978), służył w Armii Imperium Rosyjskiego. Po rewolucji październikowej Dimitri Szalikaszwili został podporucznikiem w armii Demokratycznej Republiki Gruzji. W 1921 roku, w momencie aneksji Gruzji przez Rosję Radziecką, służył w misji dyplomatycznej w Turcji. Następnie wyemigrował do Polski, gdzie założył rodzinę i służył w Wojsku Polskim jako gruziński oficer kontraktowy. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie służył w stopniu rotmistrza dyplomowanego w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. We wrześniu 1939 Dimitri Szalikaszwili brał udział w kampanii wrześniowej i trafił do niewoli niemieckiej, którą opuścił w wyniku zabiegów żony. W 1941 wstąpił do Legionu Gruzińskiego, organizowanego w ramach Legionów Wschodnich Wehrmachtu. Pełnił służbę w okupowanej Normandii jako oficer łącznikowy(inne języki), wziął udział w walkach przeciwko aliantom po ich lądowaniu w czerwcu 1944. Jego oddział został następnie wycofany do Niemiec i włączony do SS-Waffengruppe Georgien[1].

John Shalikashvili urodził się w 1936 roku w Warszawie pod imieniem Jan i tam przeżył II wojnę światową. Po jej zakończeniu wraz z matką, Marią z d. Rüdiger-Bielajewą i rodzeństwem przedostał się do Berlina (według wersji przedstawionej publicznie przez Billa Clintona uciekł przed Armią Czerwoną jeszcze w 1944)[1]. Po zwolnieniu ojca z niewoli w 1952 roku rodzina Szalikaszwilich wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie Dimitri znalazł pracę w koncernie energetycznym Ameren(inne języki), a Maria została zatrudniona jako urzędniczka w Commercial National Bank(inne języki). Rodzina osiadła w Peorii w stanie Illinois. John Shalikashvili uczęszczał do lokalnej szkoły, a następnie studiował na Uniwersytecie Bradley. W 1958 uzyskał dyplom inżyniera mechanika. W tym samym roku rodzina uzyskała amerykańskie obywatelstwo. W 1970 uzyskał magisterium w dziedzinie stosunków międzynarodowych na George Washington University.

Kariera wojskowa

W lipcu 1958 otrzymał powołanie do służby wojskowej. Rok później ukończył szkołę oficerską i otrzymał awans na podporucznika. Służył w oddziałach artylerii, m.in. na stanowiskach dowódcy plutonu i baterii. W latach 1968–1969 był oficerem sztabowym w Wietnamie. Następnie studiował w Naval War College w Newport w stanie Rhode Island.

Od 1970 służył jako oficer artylerii, a od 1975 jako dowódca batalionu w 9. Dywizji Piechoty w Forcie Lewis. W 1977 uczęszczał do U.S. Army War College oraz dowodził artylerią 1. Dywizji Pancernej w Niemczech. Następnie został zastępcą dowódcy dywizji. W 1987 objął stanowisko dowódcy 9. Dywizji Piechoty w Forcie Lewis.

W 1991, po zakończeniu wojny w Zatoce Perskiej objął dowództwo Operacji Provide Comfort[2], mającej na celu ochronę ludności kurdyjskiej w północnym Iraku.

W 1993 został mianowany przez prezydenta Billa Clintona na stanowisko Przewodniczącego Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Obowiązki objął 25 października 1993. We wrześniu 1997 przeszedł w stan spoczynku[3].

W stanie spoczynku

W 2004 był doradcą w kampanii prezydenckiej Johna Kerry'ego. Pracował jako profesor wizytujący w Center for International Security and Cooperation na Uniwersytecie Stanforda oraz jako dyrektor w Russell Investments, L-3 Communications, Inc., Plug Power Inc., United Defense, Inc. oraz w National Bureau of Asian Research. 7 sierpnia 2004 przeszedł poważny udar mózgu.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Stephen Engelberg, General's Father Fought for Nazi Unit [online], The New York Times, 28 sierpnia 1993 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  2. ↑ Raymond K. Bluhm (red.) – US Army, A Complete History, Army Historical Foundation, New York 2004, s. 685, ISBN 0-88363-640-4
  3. ↑ Raymond K. Bluhm (red.) – US Army, A Complete History, s.691
  4. ↑ M.P. z 1997 r. Nr 83, poz. 814 (ISAP)

Bibliografia