Jean-Baptiste Grange

Jean-Baptiste Grange (ur. 10 października 1984 w Saint-Jean-de-Maurienne) – francuski narciarz alpejski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata w klasyfikacji slalomu.

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jean-Baptiste Grange pojawił się 24 listopada 1999 roku w Tignes, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończył pierwszego przejazdu w slalomie. W 2003 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Briançonnais, gdzie jego najlepszym wynikiem było jedenaste miejsce w kombinacji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Maroborze zajął między innymi 24. miejsce w gigancie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 11 stycznia 2004 roku w Chamonix, gdzie nie ukończył pierwszego przejazdu w slalomie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 11 grudnia 2005 roku w Val d’Isère, zajmując osiemnaste miejsce w superkombinacji. Blisko dwa lata później, 29 listopada 2007 roku w Beaver Creek, pierwszy raz stanął na podium zawodów tego cyklu, zajmując drugie miejsce w superkombinacji. W zawodach tych wyprzedził go tylko Szwajcar Daniel Albrecht, a trzecie miejsce zajął Czech Ondřej Bank. W kolejnych startach wielokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, odnosząc dziewięć zwycięstw: 11 stycznia 2008 roku w Wengen był najlepszy w superkombinacji, a 17 grudnia 2007 roku w Alta Badia, 12 stycznia 2008 roku w Wengen, 20 stycznia 2008 roku w Kitzbühel, 16 listopada 2008 roku w Levi^[1], 6 stycznia 2009 roku w Zagrzebiu, 14 listopada 2009 roku w Levi, 23 stycznia 2011 roku w Kitzbühel oraz 25 stycznia 2011 roku w Schladming zwyciężał w slalomach. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2008/2009, kiedy zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. Wśród slalomistów był ponadto drugi w sezonach 2007/2008 i 2010/2011, plasując się odpowiednio za Włochem Manfredem Mölggiem i Chorwatem Ivicą Kosteliciem.

Pierwszy medal na międzynarodowej imprezie wywalczył w 2007 roku, zajmując trzecie miejsce w slalomie na mistrzostwach świata w Åre. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Austriak Mario Matt oraz Manfred Mölgg. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen zdobył złoty medal w tej samej konkurencji. Prowadził już po pierwszym przejeździe, z przewagą 0,22 sekundy na Mölggiem. W drugim przejeździe uzyskał dopiero dziesiąty wynik, wystarczyło to jednak do zwycięstwa. Ostatecznie wyprzedził na podium Szweda Jensa Byggmarka o 0,43 sekundy. Tytułu nie obronił na mistrzostwach świata w Schladming w 2013 roku, zajmując dwunaste miejsce. Zwyciężył jednak ponownie podczas mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek dwa lata później, wyprzedzając bezpośrednio dwóch Niemców: Fritza Dopfera i Felixa Neureuthera. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, zajmując trzynaste miejsce w kombinacji i nie kończąc rywalizacji w slalomie. Brał także udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku, gdzie był piąty po pierwszym przejeździe. Nie ukończył jednak drugiego przejazdu i w efekcie nie był klasyfikowany.

W marcu 2021 r. ogłosił zakończenie kariery^[2].

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
13.	14 lutego	2006	Turyn	Kombinacja	3:09,35	+3,16	Ted Ligety
DNF2	25 lutego	2006	Turyn	Slalom	1:43,14	–	Benjamin Raich
DNF2	22 lutego	2014	Soczi	Slalom	1:41,84	–	Mario Matt
DNF1	22 lutego	2018	Pjongczang	Slalom	1:38,99	–	André Myhrer

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
14.	8 lutego	2007	Åre	Superkombinacja	2:28,99	+1,59	Daniel Albrecht
3.	17 lutego	2007	Åre	Slalom	1:57,33	+2,21	Mario Matt
DNF2	9 lutego	2009	Val d’Isère	Superkombinacja	2:23,00	–	Aksel Lund Svindal
7.	13 lutego	2009	Val d’Isère	Gigant	2:18,82	+1,75	Carlo Janka
DNF2	15 lutego	2009	Val d’Isère	Slalom	1:44,17	–	Manfred Pranger
1.	20 lutego	2011	Ga-Pa	Slalom	1:41,72	–	–
12.	17 lutego	2013	Schladming	Slalom	1:51,03	+2,43	Marcel Hirscher
1.	15 lutego	2015	Vail/Beaver Creek	Slalom	1:57,47	–	–
23.	19 lutego	2017	Sankt Moritz	Slalom	1:34,75	+3,05	Marcel Hirscher
DNF1	21 lutego	2021	Cortina d’Ampezzo	Slalom	1:46,48	-	Sebastian Foss Solevåg

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
31.	4 marca	2003	Briançonnais	Zjazd	1:09,49	+1,92	Daniel Albrecht
33.	5 marca	2003	Briançonnais	Supergigant	1:17,10	+4,94	François Bourque
18.	7 marca	2003	Briançonnais	Gigant	2:02,72	+5,42	Mario Scheiber
11.	8 marca	2003	Briançonnais	Kombinacja	2,01 pkt	?	Daniel Albrecht
46.	10 lutego	2004	Maribor	Zjazd	1:09,61	+2,26	Romed Baumann
24.	13 lutego	2004	Maribor	Gigant	2:17,40	+3,04	Jeffrey Harrison
DNF2	14 lutego	2004	Maribor	Slalom	1:33,33	–	Raphael Fässler

• sezon 2005/2006: 76.
• sezon 2006/2007: 29.
• sezon 2007/2008: 8.
• sezon 2008/2009: 5.
• sezon 2009/2010: 56.
• sezon 2010/2011: 16.
• sezon 2011/2012: 34.
• sezon 2012/2013: 69.
• sezon 2013/2014: 32.
• sezon 2014/2015: 42.
• sezon 2015/2016: 61.
• sezon 2016/2017: 60.
• sezon 2017/2018: 53.
• sezon 2018/2019: 63.
• sezon 2019/2020: 73.
• sezon 2020/2021: 59.

1. Alta Badia – 17 grudnia 2007 (slalom)
2. Wengen – 11 stycznia 2008 (superkombinacja)
3. Wengen – 12 stycznia 2008 (slalom)
4. Kitzbühel – 20 stycznia 2008 (slalom)
5. Levi – 16 listopada 2008 (slalom)
6. Zagrzeb – 6 stycznia 2009 (slalom)
7. Levi – 14 listopada 2010 (slalom)
8. Kitzbühel – 23 stycznia 2011 (slalom)
9. Schladming – 25 stycznia 2011 (slalom)

1. Beaver Creek – 29 listopada 2007 (superkombinacja) – 2. miejsce
2. Schladming – 22 stycznia 2008 (slalom) – 2. miejsce
3. Val d’Isère – 12 grudnia 2008 (superkombinacja) – 2. miejsce
4. Alta Badia – 22 grudnia 2008 (slalom) – 2. miejsce
5. Kitzbühel – 25 stycznia 2009 (slalom) – 2. miejsce
6. Åre – 14 marca 2009 (slalom) – 3. miejsce
7. Levi – 15 listopada 2009 (slalom) – 3. miejsce
8. Wengen – 16 stycznia 2011 (slalom) – 3. miejsce
9. Bansko – 27 lutego 2011 (slalom) – 3. miejsce

• W sumie (9 zwycięstw, 5 drugich i 4 trzecie miejsca)

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na Ski Alpine Database (ang.)
• Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-20)]. (ang.).