Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa w Łodzi


Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa
Łódzki Manhattan
Ilustracja
Widok z powietrza, od południowego wschodu na najwyższe budynki osiedla
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Miasto

Łódź

Dzielnica

Śródmieście

Data budowy

1975–1982

Architekt

Mieczysław Sowa
Aleksander Zwierko

Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, w centrum znajduje się punkt z opisem „Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa''Łódzki Manhattan''”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa''Łódzki Manhattan''”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa''Łódzki Manhattan''”
Ziemia51°45′27″N 19°27′36″E/51,757500 19,460000

Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa (ŚDM) (znana jako Łódzki Manhattan) – modernistyczne osiedle mieszkaniowe, wzniesione w latach 1975–1982 na centralnym obszarze Śródmieścia Miasta Łodzi, będące zespołem jednych z największych polskich megaszaf, czyli budynków mieszkalnych wykonanych w tzw. konstrukcji szkieletowej „słupowo-płytowej”.

Łódzki Manhattan w 2018 roku został zaklasyfikowany jako dobro kultury współczesnej w ramach Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Łodzi[1]. Charakterystycznym detalem architektonicznym Osiedla ŚDM są umiejscowione na ostatnich kondygnacjach pawilony z infrastrukturą techniczną wysunięte poza lico elewacji[2].

Charakterystyka

Ówcześnie projektowane wielkopłytowe systemy mieszkaniowe pozwalały na wznoszenie bloków mieszkalnych o wysokości maksymalnie 11 kondygnacji, dlatego niesłusznie uważa się, że budynki ŚDM wykonano w technologii tzw. „wielkiej płyty”.

Podczas jego budowy nie zastosowano wielkopłytowych ścian nośnych, a jedynie ściany osłonowe z żelbetowych płyt elewacyjnych wykończonych okładzinami azbestowo-cementowymi, które zdemontowano podczas remontu w latach 90. Ze względu na rozmiary i nowatorską, jak dla budynków mieszkalnych, konstrukcję budynki te posadowiono nie za pomocą fundamentowych ław, a płyt.

Autorami zwycięskiej koncepcji w konkursie na opracowanie Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Łodzi w 1969 roku byli: Mieczysław Sowa(inne języki), Krzysztof Wiśniowski(inne języki), Andrzej Bohdanowicz, Ryszard Daczkowski(inne języki) i Lech Paperz[3], lecz ostatecznie realizację osiedla powierzono zatrudnionemu w łódzkim Miastoprojekcie Aleksandrowi Zwierce i jego zespołowi projektowemu[4].

W 2000 i w 2001 roku ocieplono i odmalowano bloki przy Alei marsz. J. Piłsudskiego 7, ulicy Henryka Sienkiewicza 101/109 oraz ulicy inż. pil. Stanisława Wigury 15[potrzebny przypis].

Budynki

Na wielki zespół mieszkaniowy ŚDM składa się 8 budynków[potrzebny przypis]:

  1. Al. marsz. J. Piłsudskiego 7 (78 m – 23 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne)
    • składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 21, 19, 17 i 15 pięter oraz dwupoziomowego holu.
    • Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe
  2. ul. Piotrkowska 182 (78 m – 24 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne)
    • składa się z 7 segmentów, liczących odpowiednio: 2×23, 21, 19, 3×17 pięter oraz holu
    • Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe, a pod budynkiem znajduje się parking
  3. ul. Henryka Sienkiewicza 101/109 (60 m – 18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 17, 15, 2×13 pięter oraz holu.
    • Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe
  4. ul. Piotrkowska 204/210 (58 m – 18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 6 segmentów, liczących odpowiednio: 2×18, 16, 14, 2×12 kondygnacji
  5. ul. inż. pil. Stanisława Wigury 15 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 3 segmentów, każdy po 14-kondygnacji
  6. ul. Piotrkowska 235/241 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 3 segmentów, każdy po 14 kondygnacji
  7. ul. Piotrkowska 247 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 2 segmentów, oba po 14 kondygnacji
  8. ul. Piotrkowska 257a (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne)
    • składa się z 2 segmentów, oba po 14 kondygnacji.

Na osiedlu znajduje się parking kubaturowy dziewięciopoziomowy (trzy poziomy podziemne, jeden naziemny i pięć nadziemnych) na 475 aut[potrzebny przypis].

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi. Uwarunkowania [online], Urząd Miasta Łodzi, 28 marca 2018, s. 421-424 (pol.), Załącznik nr 1 do uchwały Nr LXIX/1753/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi”.
  2. ↑ Anna Cymer, Architektura w Polsce 1945–1989, wyd. II poprawione, Warszawa: Fundacja Centrum Architektury, Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki, 2019, s. 284, ISBN 978-83-949185-9-0.
  3. ↑ Mieczysław Sowa, [w:] In memoriam – Pamięci Architektów Polskich [online], Stowarzyszenie Architektów RP [dostęp 2021-05-27].
  4. ↑ Błażej Ciarkowski, Betonowe „mrowisko” w centrum miasta – łódzki „Manhattan” [online], miasto Ł [dostęp 2021-03-27] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-21] (pol.).