Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Zbigniew Jasiewicz


Zbigniew Jasiewicz
Ilustracja
Zbigniew Jasiewicz, Agata Stanisz i Anna Weronika Brzezińska, Poznań 2014
Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1934
Poznań

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: etnologia Polski i Azji Środkowej, historia etnologii
Alma Mater

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

1961

Habilitacja

1969

Profesura

1977

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Zbigniew Jan Jasiewicz (ur. 10 czerwca 1934 w Poznaniu) – polski etnolog[1].

Życiorys

Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Poznańskim na kierunku historii kultury materialnej (archeologia, etnografia), zakończone dyplomem magisterskim w roku 1955. Stopień doktora uzyskał w roku 1961 (promotor prof. Józef Burszta), habilitacja w roku 1969, tytuł profesora w roku 1977. Od 1953 roku zatrudniony na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie był wieloletnim wykładowcą etnologii w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Historycznym UAM. Pracował w Zakładzie Studiów Pozaeuropejskich. Pełnił funkcje prodziekana (1969–1972) i dziekana (1972–1975) Wydziału Filozoficzno-Historycznego UAM. Od 1979 roku był kierownikiem Katedry Etnografii, w roku 1982 przekształconą w Instytut Etnologii, którym zarządzał do 1993 (rok wcześniej placówka uzyskała nazwę Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej). W latach 2004–2014 był profesorem w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu[2].

Prowadził wieloletnie badania w Azji, m.in. przedmiotem jego zainteresowania byli Uzbecy. Zajmuje się także historią etnologii polskiej, rodziną oraz etnicznością. Kierował grantem związanym z pracami nad edycją Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga. Jest autorem ponad 350 fundamentalnych publikacji naukowych[2].

Przewodniczył Komitetowi Nauk Etnologicznych PAN (1987–2006), redagował czasopismo „Lud” (1987–2006). Był rektorem Uniwersytetu III Wieku w Szamotułach (2007–2012). Członek wielu towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (członek honorowy) i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Członek wielu rad naukowych instytutów i muzeów, m.in. zastępca przewodniczącego Rady Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie oraz rad redakcyjnych czasopism naukowych[2].

Publikacje

  • Studia historyczno-etnograficzne nad kowalstwem wiejskim w Wielkopolsce, Poznań 1963.
  • Uzbecy. Studia nad przeobrażeniami społeczno-kulturowymi w XIX i XX wieku, Poznań 1969.
  • Rodzina wiejska na Ziemi Lubuskiej: studium przeobrażeń rodziny na podstawie badań etnograficznych w wybranych wsiach, Poznań 1977.
  • Genealogia i powiązania krewniacze w etnograficznych badaniach nad rodziną, Poznań 1980.
  • Etnologia ukraińska: od etnologii "etnicznej" do narodowej, Poznań 2006.
  • Początki polskiej etnologii i antropologii kulturowej: (od końca XVIII wieku do roku 1918), Poznań 2011.

Odznaczenia i wyróżnienia

Źródło:[2].

Przypisy

  1. ↑ Współcześni uczeni polscy: słownik biograficzny, t. II, H–Ł, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1999, ISBN 83-905295-6-4.
  2. ↑ a b c d Laureaci Statuetki Złotego Hipolita - Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego [online], www.thc.org.pl [dostęp 2026-01-23].
  3. ↑ Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.gov.pl. [dostęp 2020-06-20].
  4. ↑ Lista nagród przyznawanych przez UAM - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu [online], amu.edu.pl [dostęp 2026-01-22].
  5. ↑ Statuetka "Wieża 2018" została przyznana! [ZDJĘCIA] [online], Szamotuły Nasze Miasto, 14 stycznia 2018 [dostęp 2026-01-23].