Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Witold Zembaczyński


Witold Zembaczyński
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Witold Maciej Zembaczyński

Data i miejsce urodzenia

28 grudnia 1980
Opole

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca, polityk

Alma Mater

Uniwersytet Opolski

Stanowisko

poseł na Sejm VIII, IX i X kadencji (od 2015)

Partia

PO, Nowoczesna, KO

Odznaczenia
Biały Krzyż „Honor et Gloria”

Witold Maciej Zembaczyński (ur. 28 grudnia 1980 w Opolu) – polski polityk, przedsiębiorca i samorządowiec, poseł na Sejm VIII, IX i X kadencji.

Życiorys

Wykształcenie i działalność zawodowa

Ukończył politologię na Uniwersytecie Opolskim[1]. Został też absolwentem studiów podyplomowych Executive MBA w Collegium Humanum[2].

Do 2006 pracował w branży sportowej, później zajął się własną działalnością gospodarczą[3] (m.in. prowadził naleśnikarnię[4]). Od 2011 zatrudniony m.in. w GK Kęty, a także jako kierownik działu sprzedaży. W 2014 został menedżerem w Opolskim Budowlanym Centrum Biznesu[3], a w 2015 kierownikiem pływalni Wodna Nuta[1][4].

Działalność polityczna i społeczna

Działał w Platformie Obywatelskiej[4]. Był wiceprezesem stowarzyszenia „Opole na Tak”[3], w latach 2015–2017 pełnił funkcję prezesa tej organizacji[1]. W 2014 został wybrany na radnego Opola z ramienia komitetu wyborczego zorganizowanego przez Arkadiusza Wiśniewskiego[1]. Stanął następnie na czele klubu radnych tego ugrupowania[3].

W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu w okręgu opolskim z pierwszego miejsca na liście Nowoczesnej Ryszarda Petru, uzyskując mandat posła VIII kadencji[5]. 22 lipca 2016 został członkiem komisji śledczej ds. Amber Gold[6]. Na początku stycznia 2018 został natomiast wiceprzewodniczącym Nowoczesnej[7].

W wyborach w 2019 kandydował z pierwszego miejsca na liście Koalicji Obywatelskiej do Sejmu w okręgu opolskim. Uzyskał poselską reelekcję, otrzymując 40 022 głosy[8]. Był to najlepszy indywidualny wynik w okręgu, począwszy od jego utworzenia w 2001[9].

Wkrótce po rozpoczęciu przez Rosję inwazji na Ukrainę w 2022 zaangażował się w działalność humanitarną na rzecz Ukraińców. Wyjeżdżał na Ukrainę (po raz pierwszy do Winnicy) autobusem z pomocą humanitarną, zabierając w drodze powrotnej do Polski uchodźców[10][11][12][13]. Brał udział w zorganizowaniu ewakuacji około tysiąca osób[11]. W styczniu 2023 wraz z kilkoma innymi posłami opozycji uczestniczył w misji pomocowej, w ramach której do znajdującego się na linii frontu Bachmutu dostarczono m.in. kilkanaście dronów rozpoznawczych[14].

W wyborach w 2023 po raz trzeci z rzędu uzyskał mandat poselski (z wynikiem 23 647 głosów)[15]. W styczniu 2024 powołany na członka sejmowej komisji śledczej ds. wykorzystania oprogramowania Pegasus[16]. Po rozwiązaniu w 2025 Nowoczesnej przystąpił do partii KO.

Wyniki w wyborach ogólnopolskich

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2015 Nowoczesna Sejm VIII kadencji nr 21 12 699 (3,75%)T[5]
2019 Koalicja Obywatelska Sejm IX kadencji 40 022 (9,85%)T[8]
2023 Sejm X kadencji 23 647 (4,93%)T[15]

Życie prywatne

Syn Ryszarda Zembaczyńskiego, wojewody opolskiego i prezydenta Opola. Część dzieciństwa spędził w Prudniku[17].

Zajmował się nurkowaniem, został instruktorem nurkowania SDI-TDI[18], pisał artykuły do miesięcznika „Magazyn Nurkowanie”. W 2004 ustanowił rekord Polski w nurkowaniu technicznym w obiegu zamkniętym, nurkując na głębokość 131 metrów w kanionie na wyspie Small Giftun na Morzu Czerwonym[19][20]. Uczestniczył w różnych ekspedycjach nurkowych, m.in. w pierwszej ekspedycji nurkowej do wraku niemieckiego transportowca SS „General von Steuben”[21].

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b c d Witold Zembaczyński jedynką Nowoczesnej do Sejmu. nto.pl, 16 sierpnia 2015. [dostęp 2015-10-25].
  2. ↑ Zdradził, jak wyglądały studia na Collegium Humanum. „Wszyscy lądują w jednym worku”. onet.pl, 13 września 2024. [dostęp 2024-11-15].
  3. ↑ a b c d Witold Zembaczyński. opole.pl. [dostęp 2015-10-25].
  4. ↑ a b c Wybory 2015. Kandydaci do Sejmu i Senatu, okręg 21 – Opole. wyborcza.pl, 17 września 2015. [dostęp 2015-10-25].
  5. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-28].
  6. ↑ Wassermann, Suski i Grabowski na czele komisji ws. Amber Gold. tvn24.pl, 22 lipca 2016. [dostęp 2016-07-22].
  7. ↑ Lubnauer wybrała wiceprzewodniczących partii. Nie ma wśród nich Petru. tvn24.pl, 3 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-03].
  8. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  9. ↑ Piotr Guzik: Wybory parlamentarne 2019. Witold Zembaczyński ujawnia, ile kosztowała jego kampania oraz pyta o finanse kampanii PiS. nto.pl, 15 października 2019. [dostęp 2019-10-15].
  10. ↑ Witold Zembaczyński o wyjazdach na Ukrainę, dramacie ale i harcie ducha Ukraińców oraz o nieustającej potrzebie pomocy. Radio Opole, 22 marca 2022. [dostęp 2023-02-17].
  11. ↑ a b c Witold Zembaczyński o wsparciu walczącej Ukrainy oraz przygotowaniach do wyborów parlamentarnych. doxa.fm, 1 lutego 2023. [dostęp 2023-02-17].
  12. ↑ Wojna. Witold Zembaczyński: Przywożę z Ukrainy koszmarne obrazy, których nigdy z głowy nie wyrzucę. opowiecie.info, 22 marca 2022. [dostęp 2023-02-17].
  13. ↑ Michał Górecki: Witold Zembaczyński pomógł wywieźć z Ukrainy już setki osób! Opowiedział nam o piekle. se.pl, 15 kwietnia 2022. [dostęp 2023-02-17].
  14. ↑ Maciej Chołodowski: Posłowie opozycji z misją pomocową dotarli na front aż do Bachmutu. Zostali odznaczeni. wyborcza.pl, 4 lutego 2023. [dostęp 2023-02-24].
  15. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-20].
  16. ↑ Sejm wybrał członków komisji śledczej ds. Pegasusa. Nie było głosów przeciw. rp.pl, 26 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-29].
  17. ↑ Adam Wołek: „Imponujący obiekt, to poziom europejski”. Po remoncie otwarto stadion w Prudniku. Radio Opole, 4 października 2025. [dostęp 2025-10-06].
  18. ↑ Kurs nurkowania pod lodem dla Ochotniczej Straży Pożarnej w Częstochowie. ccr.com.pl, 2005. [dostęp 2016-07-12].
  19. ↑ Piotr Guzik: Witold Zembaczyński: Nie ma przyjaźni w polityce. i.pl, 23 sierpnia 2019. [dostęp 2026-05-22].
  20. ↑ Jarosław Krzyżak: Medycyna nurkowa. Poznań: 2006, s. 182.
  21. ↑ Katarzyna Andrzejewska. Pierwsze nurkowanie na Steubenie. „Magazyn Nurkowanie”. nr 9, 2004. 
  22. ↑ РЕЄСТР НАГОРОДЖЕНИХ Білим хрестом „HONOR ET GLORIA”. vto-orden.com.ua. [dostęp 2023-08-30]. (ukr.).
  23. ↑ Rada Najwyższa Ukrainy nagrodzi posła Witolda Zembaczyńskiego za pomoc w czasie wojny. Radio Opole, 28 stycznia 2023. [dostęp 2023-02-17].
  24. ↑ Fabian Miszkiel: Ukraińcy dziękują Witoldowi Zembaczyńskiemu za pomoc. doxa.fm, 1 lutego 2023. [dostęp 2023-02-17].