Internetowa Encyklopedia „Wiki”
Quiz dnia Sprawdź się w teście z wiedzy ogólnej Kilkadziesiąt pytań, szybka zabawa i zero nudy — przekonaj się, czy naprawdę masz szeroką wiedzę
Zaczynam quiz →

Wasyl Łomaczenko

Wasyl Łomaczenko
Ilustracja
Pseudonim

Hi-Tech, No Mas Chenko, Loma

Data i miejsce urodzenia

17 lutego 1988
Białogród nad Dniestrem

Obywatelstwo

Ukraina

Wzrost

170 cm

Masa ciała

60 kg

Styl walki

leworęczny

Debiut

2013

Kategoria wagowa

piórkowa, super piórkowa, lekka

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

21

Zwycięstwa

18

Przez nokauty

12

Porażki

3

Remisy

0

Nieodbyte

0

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2008 boks
(waga piórkowa)
złoto Londyn 2012 boks
(waga lekka)
Mistrzostwa świata
złoto Mediolan 2009 waga piórkowa
złoto Baku 2011 waga lekka
srebro Chicago 2007 waga piórkowa
Mistrzostwa Europy
złoto Liverpool 2008 waga piórkowa
  1. ↑ Bilans walk aktualny na 12 maja 2024.
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Wasyl Łomaczenko, ukr. Василь Анатолійович Ломаченко (ur. 17 lutego 1988[1] w Białogrodzie nad Dniestrem) – ukraiński bokser. Jako amator występował w kategoriach lekkiej oraz piórkowej, był dwukrotnym mistrzem olimpijskim, dwukrotnym mistrzem świata, a także mistrzem Europy. Od 2013 walczy zawodowo, były mistrz świata w kategorii piórkowej, były mistrz świata federacji WBO kategorii super piórkowej, były mistrz świata WBC, WBA oraz WBO, a także aktualny czempion IBF i IBO kategorii lekkiej. Pokonał 13 zawodników o tytuł mistrza świata[2].

Kariera amatorska

W 2007, podczas mistrzostw świata w Chicago, 19-letni Łomaczenko zdobył srebrny medal w kategorii piórkowej (do 57 kg). Jedynym zawodnikiem, z którym przegrał na punkty (11:16) był Albiert Sielimow. Wkrótce całkowicie ją zdominował, zostając mistrzem Europy oraz mistrzem świata, a także zdobywając złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie (otrzymał też Puchar Vala Barkera). Po zlikwidowaniu w 2010 kategorii piórkowej przeszedł do wagi lekkiej (60 kg), w której w 2011 również został mistrzem globu. Na igrzyskach olimpijskich w Londynie zdobył złoty medal w kategorii do 60 kg.

Jest powszechnie uznawany za najlepszego amatorskiego boksera świata przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI wieku[3][4][5][6].

Karierę amatorską zakończył rekordem 396-1.

Kariera zawodowa

12 października 2013 Łomaczenko zadebiutował na zawodowym ringu, nokautując w czwartej rundzie Jose Ramireza i zdobywając pas WBO International w wadze piórkowej[7].

1 marca 2014 w San Antonio w Teksasie broniący tytułu Łomaczenko przegrał niejednogłośnie na punkty (112:116, 113:115, 115:113) z Meksykaninem Orlando Salido, który jednak stracił pas mistrza świata WBO poprzez przekroczenie limitu wagi[8]. Tytuł został uznany za wakujący, ale jedynie Łomaczenko otrzymał prawo do walki o niego[9].

21 czerwca w Carson w Kalifornii Ukrainiec pokonał decyzją większości sędziów (116:112, 114:114, 116:112) Amerykanina Gary’ego Russella Jr. i odzyskał pas mistrza świata WBO w kategorii piórkowej[10].

23 listopada w Makau w Chinach wygrał jednogłośnie na punkty (120:107, 120:107, 120:107) z Tajem Chonlatarnem Piriyapinyo[11].

2 maja 2015 w MGM Grand Garden Arena w Las Vegas pokonał przez nokaut w dziewiątej rundzie Portorykańczyka Gamaliera Rodrigueza, po raz drugi broniąc tytuł mistrza świata WBO wagi piórkowej[12].

11 czerwca 2016 w Madison Square Garden pokonał przez nokaut w piątej rundzie mistrza świata WBO kategorii super piórkowej, Portorykańczyka Romana Martineza, przechodząc tym samym do historii boksu zawodowego jako pierwszy zdobywca tytułu mistrza świata w drugiej kategorii wagowej po zaledwie siedmiu walkach.

5 sierpnia 2017 w Kalifornii w trzeciej walce w obronie tytułu mistrza świata WBO kategorii super piórkowej pokonał w siódmej rundzie Kolumbijczyka Miguela Marriagę[13].

9 grudnia w Madison Square Garden w Nowym Jorku spotkał się z innym dwukrotnym złotym medalistą olimpijskim, Guillermo Rigondeaux[14]. Zdominował rywala, który po szóstej rundzie zrezygnował z wyjścia na ring, dzięki czemu po raz czwarty obronił pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej[15].

12 maja 2018 także w Madison Square Garden zmierzył się z Wenezuelczykiem Jorge Linaresem, mistrzem WBA wagi lekkiej[16]. Wygrał przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie, zostając pierwszym w dziejach boksu zawodowego zdobywcą tytułu mistrza świata w trzeciej kategorii wagowej (135 funtów) po zaledwie dwunastu pojedynkach[17].

8 grudnia w Madison Square Garden Theatre stanął do unifikacyjnego pojedynku z reprezentantem Portoryko Jose Pedrazą[18]. Miał rywala dwukrotnie na deskach i ostatecznie wygrał jednogłośnie na punkty (117-109, 119-107, 117-109), dorzucając do tytułu WBA mistrzowski pas federacji WBO[19].

12 kwietnia 2019 w Staples Centre w Los Angeles znokautował w czwartej rundzie Anthony'ego Crollę, broniąc tytułów WBA i WBO w wadze lekkiej[20].

31 sierpnia w O2 Arenie w Londynie pokonał jednogłośnie na punkty (118-109, 119-108, 119-108) reprezentanta Wielkiej Brytanii Luke'a Campbella i zunifikował tytuły WBC, WBA oraz WBO w wadze lekkiej[21].

17 października 2020 w MGM Grand w Las Vegas nieoczekiwanie uległ jednomyślną decyzją sędziów (112-116, 109-119, 111-117) Amerykaninowi Teofimo Lopezowi, który dzięki temu stał się posiadaczem mistrzowskich pasów federacji WBC, WBA, IBF oraz WBO w wadze lekkiej[22].

W 2021 w pierwszych walkach po utracie mistrzowskich tytułów pokonał 26 czerwca w Las Vegas reprezentanta Japonii Masayoshi Nakatani przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie[23], a 11 grudnia w Madison Square Garden wysoko na punkty (119-108, 119-108, 117-110) Richarda Commeya[24].

W 2022 nie przystąpił do kontraktowanej walki z nowym mistrzem wagi lekkiej kilku federacji George’em Kambososem Jr. z Australii, gdyż po pełnowymiarowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę 24 lutego 2022 wrócił z USA przez Rumunię do ojczyzny, by służyć w ukraińskiej obronie terytorialnej. W tym czasie Kambosos został pokonany w czerwcu przez mistrza WBC Devina Haneya, który stał się niekwestionowanym mistrzem wagi lekkiej wszystkich federacji i w październiku pokonał Kambososa także w walce rewanżowej.

20 maja 2023 w MGM Grand Garden Arena w Las Vegas Łomaczenko przegrał jednogłośnie na punkty (112-116, 113-115, 113-115) walkę z Devinem Haneyem o tytuły mistrza świata WBC, WBA, IBF oraz WBO wagi lekkiej[25].

12 maja 2024 roku w australijskim Perth stoczył walkę z byłym mistrzem wagi lekkiej George'em Kambososem Jr. o wakujący tytuł wagi lekkiej IBF[26]. W jednym ze swoich najbardziej dominujących występów na przestrzeni ostatnich lat zwyciężył przez TKO w 11. rundzie[27]. Przez całą walkę Łomaczenko wyprowadził aż 175 celnych ciosów, a Australijczyk zaledwie 40[27][28].

Na początku czerwca 2025 roku ogłosił zakończenie kariery[29].

Lista walk zawodowych

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce Uwagi
Wygrana 18-3 Australia George Kambosos Jr (21-2) TKO 11/12 12.05.2024 Australia RAC Arena, Perth Zdobył pasy mistrza świata federacji IBF i IBO w kategorii lekkiej
Porażka 17-3 Stany Zjednoczone Devin Haney (29-0) UD 12/12 20.05.2023 Stany Zjednoczone MGM Grand Las Vegas, Las Vegas Walka o mistrzowskie pasy WBC, WBA, IBF oraz WBO w wadze lekkiej
Wygrana 17-2 Stany Zjednoczone Jamaine Ortiz (16-0-1) UD 12/12 29.10.2022 Stany Zjednoczone Madison Square Garden Theatre, Nowy Jork
Wygrana 16-2 Ghana Richard Commey (30-3) UD 12/12 11.12.2021 Stany Zjednoczone Madison Square Garden, Nowy Jork Zdobył tytuł WBO Continental w wadze lekkiej
Wygrana 15-2 Japonia Masayoshi Nakatani (19-1) TKO 9/12 26.06.2021 Stany Zjednoczone Virgin Hotels Las Vegas, Las Vegas
Porażka 14-2 Stany Zjednoczone Teófimo López (15-0) UD 12/12 17.10.2020 Stany Zjednoczone MGM Grand Las Vegas, Las Vegas Stracił pasy mistrzowskie WBC, WBA oraz WBO w wadze lekkiej, Pojedynek o pas mistrzowski IBF w wadze lekkiej
Wygrana 14-1 Wielka Brytania Luke Campbell (20-2) UD 12/12 31.08.2019 Wielka Brytania O2 Arena, Londyn Zunifikował mistrzowskie pasy WBC, WBA oraz WBO w wadze lekkiej
Wygrana 13-1 Wielka Brytania Anthony Crolla (34-6-3) KO 4/12 12.04.2019 Stany Zjednoczone Staples Centre, Los Angeles Obronił pasy mistrza świata WBA i WBO wagi lekkiej
Wygrana 12-1 Portoryko José Pedraza (25-1) UD 12/12 8.12.2018 Stany Zjednoczone Madison Square Garden Theatre, Nowy Jork Obronił pas mistrza świata WBA wagi lekkiej, wywalczył pas mistrza świata WBO
Wygrana 11-1 Wenezuela Jorge Linares (44-3) TKO 10/12 12.05.2018 Stany Zjednoczone Madison Square Garden, New York City, New York, US Zdobył pas mistrza świata WBA wagi lekkiej.
Wygrana 10-1 Kuba Guillermo Rigondeaux (17-0) RTD 6/12 9.12.2017 Stany Zjednoczone Madison Square Garden Theatre, Nowy Jork Obronił pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej.
Wygrana 9-1 Kolumbia Miguel Marriaga (25-2) RTD 7/12 5.08.2017 Stany Zjednoczone Microsoft Theater, Los Angeles, California, US Obronił pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej.
Wygrana 8-1 Stany Zjednoczone Jason Sosa (20-1-4) RTD 9/12 8.04.2017 Stany Zjednoczone MGM National Harbor, Oxon Hill, Maryland, US Obronił pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej.
Wygrana 7-1 Jamajka Nicholas Walters (26-0-1) RTD 7/12 26.11.2016 Stany Zjednoczone Cosmopolitan of Las Vegas, Las Vegas Obronił pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej.
Wygrana 6-1 Portoryko Roman Martinez (29-2-3) KO 5/12 11.05.2016 Stany Zjednoczone Madison Square Garden Theatre, Nowy Jork Zdobył pas mistrza świata WBO wagi super piórkowej.
Wygrana 5-1 Meksyk Romulo Koasicha (25-4) KO 10/12 7.11.2015 Stany Zjednoczone Thomas & Mack Center, Las Vegas, Nevada, USA Obronił pas mistrza świata WBO.
Wygrana 4-1 Portoryko Gamalier Rodriguez (25-2-3) KO 9/12 2.05.2015 Stany Zjednoczone MGM Grand, Las Vegas, Nevada, USA Obronił pas mistrza świata WBO.
Wygrana 3-1 Tajlandia Chonlatarn Piriyapinyo (51-1) UD 12/12 23.11.2014 Chiny Cotai Arena, Venetian Resort, Makau, Chiny Obronił pas mistrza świata WBO.
Wygrana 2-1 Stany Zjednoczone Gary Russell Jr. (24-0) MD 12/12 21.06.2014 Stany Zjednoczone StubHub Center, Carson, Kalifornia, USA Zdobył pas mistrza świata WBO.
Porażka 1-1 Meksyk Orlando Salido (41-12-2) SD 12/12 25.01.2014 Stany Zjednoczone Alamodome, San Antonio, Teksas,USA Orlando Salido stracił pas mistrza świata WBO poprzez przekroczenie limitu na wadze. Tytuł został zwakowany.
Wygrana 1-0 Meksyk José Ramírez (25-3) TKO 4/10 12.10.2013 Stany Zjednoczone Thomas & Mack Center, Las Vegas, Nevada, USA Zdobył pas WBO International w wadze piórkowej.

[30]

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja(dwa do jednego), MD – decyzja większości(dwa do remisu), PTS – walka zakończona na punkty

Tytuły

  • Mistrz świata WBO w wadze piórkowej
  • Mistrz świata WBO w wadze super piórkowej
  • Mistrz świata WBC wagi lekkiej
  • Mistrz świata WBA wagi lekkiej
  • Mistrz świata WBO w wadze lekkiej
  • Mistrz świata IBF w wadze lekkiej

Krytycy

W grudniu 2021 roku gwiazda światowego boksu i żywa legenda Ukrainy Wołodymyr Kliczko był bardzo oburzony czynem swojego rodaka Wasyla Łomaczenki. Po walce z Kommym wszedł na ring nie z flagą Ukrainy, ale z flagą swojego rodzinnego miasta Akkerman (Biełhorod-Dniestrowski).

„Wasyl wygrał, gratulacje, ale czy reprezentował kraj bez flagi swojego kraju?” – Kliczko zadał pytanie retoryczne, dodając skrót WTF"[31].

Przypisy

  1. ↑ Vasyl Lomachenko Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com [online], www.sports-reference.com [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-17] (ang.).
  2. ↑ Vasyl Lomachenko [online] [dostęp 2021-02-14] (ang.).
  3. ↑ Lomachenko wins Val Barker trophy [online], reuters.com, 24 sierpnia 2008 [dostęp 2011-10-11] (ang.).
  4. ↑ Василий Ломаченко признан лучшим боксером мира [online], focus.ua, 16 grudnia 2009 [dostęp 2011-10-11] (ros.).
  5. ↑ 2011 AIBA World Championships: Lomachenko Losses [online], boxingscene.com, 4 października 2011 [dostęp 2011-10-11] (ang.).
  6. ↑ Łomaczenko okradziony ze zwycięstwa [online], bokser.org, 5 października 2011 [dostęp 2011-10-11] (pol.).
  7. ↑ Scott Christ, Lomachenko dominates pro debut [online], Bad Left Hook, 12 października 2013 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  8. ↑ Salido beats Lomachenko via split decision [online], ESPN.com, 1 marca 2014 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  9. ↑ Lomanchenko claims fight with Salido is set for March 1st 2014, „SecondsOut Boxing News” [dostęp 2025-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-02] (ang.).
  10. ↑ Photo: Lomachenko vs. Russell Official Scorecards [online], www.boxingscene.com [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  11. ↑ Lomachenko hurts hand, still tops Piriyapinyo [online], ESPN.com, 22 listopada 2014 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  12. ↑ Koncertowy Łomaczenko wciąż na tronie WBO [online], bokser.org, 3 maja 2015 [dostęp 2015-05-02] (pol.).
  13. ↑ Wirtualna Polska Media, Kolejny popis Łomaczenki. Ukraiński geniusz rozstrzelał rywala, „sportowefakty.wp.pl”, 6 sierpnia 2017 [dostęp 2025-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2023-08-30].
  14. ↑ Wil Esco, Lomachenko-Rigondeaux set for December 9 [online], Bad Left Hook, 15 września 2017 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  15. ↑ Marcin Olkiewicz, Świetny Łomaczenko stłamsił i zastopował Rigondeaux! [online], www.bokser.org [dostęp 2017-12-10].
  16. ↑ Linares-Lomachenko finalized for May 12 [online], ESPN.com, 21 marca 2018 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  17. ↑ Vasyl Lomachenko stops Jorge Linares as Ukrainian makes history in New York, „BBC Sport”, 13 maja 2018 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  18. ↑ Wil Esco, Vasyl Lomachenko to unify titles with Jose Pedraza, Dec. 8 [online], Bad Left Hook, 18 września 2018 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  19. ↑ Vasyl Lomachenko beats Jose Pedraza to unify lightweight belts, „Sky Sports” [dostęp 2025-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-04] (ang.).
  20. ↑ Lomachenko vs Crolla: Anthony Crolla knocked out by pound-for-pound king Vasyl Lomachenko, „Sky Sports” [dostęp 2025-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-18] (ang.).
  21. ↑ Wirtualna Polska Media, Boks. Wasyl Łomaczenko - Luke Campbell. Piękny pokaz boksu. Ukrainiec z kolejnym pasem, „sportowefakty.wp.pl”, 1 września 2019 [dostęp 2025-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2023-02-02].
  22. ↑ Niespodzianka – Lopez wypunktował późno finiszującego Łomaczenkę! [online], Bokser.org [dostęp 2020-10-18].
  23. ↑ Wielki powrót! Rywal kompletnie rozbity [online], sport.interia.pl [dostęp 2025-06-11].
  24. ↑ Zwycięski powrót gwiazdora boksu. Sięgnął po pas [online], sport.interia.pl [dostęp 2025-06-11].
  25. ↑ POKAZ BOKSU – HANEY NIEZNACZNIE LEPSZY OD ŁOMACZENKI [online], Bokser.org [dostęp 2023-05-21].
  26. ↑ Telewizja Polska S.A, Boks, gala w Perth (walka wieczoru: Kambosos – Łomaczenko) [ZAPIS] [online], sport.tvp.pl, 12 maja 2024 [dostęp 2025-06-11].
  27. ↑ a b Walka o pas zakończona przed czasem. Dwukrotny mistrz olimpijski górą [online], www.polsatsport.pl, 12 maja 2024 [dostęp 2025-06-11].
  28. ↑ Lomachenko evokes 'No Mas-Chenko': What's next for Kambosos? [online], ESPN.com, 12 maja 2024 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  29. ↑ Telewizja Polska S.A, Koniec kariery! Mistrz zawiesił rękawice na kołku [online], sport.tvp.pl, 5 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-11].
  30. ↑ BoxRec: Vasyl Lomachenko [online], boxrec.com [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  31. ↑ Кличко розніс Ломаченка за його поведінку: "Якого чорта! Чи представляв він країну?" [online], myukraine.in.ua [dostęp 2023-04-24] (ukr.).