Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Ulrich Plenzdorf


Ulrich Plenzdorf
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

26 października 1934
Berlin

Data i miejsce śmierci

9 sierpnia 2007
Berlin

Narodowość

niemiecka

Dziedzina sztuki

literatura
dramat

Ulrich Plenzdorf (ur. 26 października 1934 w Berlinie, zm. 9 sierpnia 2007 tamże) – niemiecki pisarz, autor scenariuszy i dramaturg[1].

Życiorys

Urodził się 26 października 1934 w Berlin-Kreuzberg w rodzinie robotniczej. Rodzice byli aktywnymi członkami Komunistycznej Partii Niemiec (KPD). W roku 1950 zamieszkał z rodziną w Berlinie Wschodnim. W roku 1954 podjął studia marksizmu-leninizmu w Instytucie Franza Mehringa w Lipsku, z których po trzech semestrach zrezygnował. Został zatrudniony (1955–1958) w studiu filmowym DEFA. W 1955 ożenił się z Helgą Lieske. Mieli troje dzieci[2].

W 1958–1959 odbył służbę wojskową w Narodowej Armii Ludowej (Nationale Volksarmee). W latach 1959–1963 studiował w wyższej szkole filmowej w Babelsbergu. Od roku 1964 pracował jako scenarzysta i kierownik literacki w DEFA. Od 1992 był członkiem Akademii Sztuki w Berlinie[1].

W 1997 podpisał oświadczenie lewicowych partii (Erfurter Erklärung) żądające ustąpienia rządu Helmuta Kohla[2].

Od 2000 pracował też jako tłumacz Od roku 2004 był docentem w Niemieckim Instytucie Literackim w Lipsku. Zmarł w roku 2007 po długiej chorobie w szpitalu pod Berlinem[2].

Twórczość

Był autorem powieści, dramatów, opowiadań oraz licznych scenariuszy do filmów (m.in. Die Legende von Paul und Paula). W 1972 wystawiono jego dramat pt. Nowe cierpienia młodego W. Rok później napisał opowiadanie o tym samym tytule, jest ono najbardziej znanym dziełem literackim Plenzdorfa. Miał krytyczny stosunek do rzeczywistości NRD. Na przykładzie bohatera utworu Edgara Wibeau ukazał antagonizm między jednostką a społeczeństwem i problem nieszczęśliwej miłości[3]. W 1973 został laureatem Nagrody Heinricha Manna[4]. Był też laureatem wielu innych nagród[2].

Publikacje

  • Karla, 1964
  • Kennen Sie Urban?, 1970
  • Die neuen Leiden des jungen W., 1972 (polskie wydanie: „Nowe cierpienia młodego W."1974)
  • Die Legende von Paul und Paula, 1973
  • Der alte Mann, das Pferd, die Straße, 1974
  • Buridans Esel, 1976
  • Auszug, 1977
  • Kein runter, kein fern, 1978
  • Legende vom Glück ohne Ende, 1979
  • Gutenachtgeschichte, 1980
  • Glück im Hinterhaus
  • Bockshorn, 1983
  • Ein fliehendes Pferd
  • Ein Tag länger als ein Leben, 1986
  • Der König und sein Narr
  • Der Fall Ö., 1990
  • Der Verdacht, 1990
  • Liebling Kreuzberg,1992
  • Zeit der Wölfe
  • Freiheitsberaubung, 1987
  • Vater Mutter Mörderkind, 1993/94
  • Eins und Eins ist Uneins

Przypisy

  1. ↑ a b Ulrich Plenzdorf | Bücher direkt vom Verlag kaufen [online], Suhrkamp Verlag [dostęp 2026-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-24] (niem.).
  2. ↑ a b c d Stiftung Deutsches Historisches Museum, Stiftung Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland, Gerade auf LeMO gesehen: LeMO Biografie: Ulrich Plenzdorf [online], www.hdg.de [dostęp 2026-06-05] (niem.).
  3. ↑ Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 250-251. ISBN 83-01-11995-0 (autor biogramu: Zbigniew Światłowski).
  4. ↑ Heinrich Mann Prize. adk.de. [dostęp 2019-09-29]. (niem.).