Ulrich Plenzdorf
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
Ulrich Plenzdorf (ur. 26 października 1934 w Berlinie, zm. 9 sierpnia 2007 tamże) – niemiecki pisarz, autor scenariuszy i dramaturg[1].
Życiorys
Urodził się 26 października 1934 w Berlin-Kreuzberg w rodzinie robotniczej. Rodzice byli aktywnymi członkami Komunistycznej Partii Niemiec (KPD). W roku 1950 zamieszkał z rodziną w Berlinie Wschodnim. W roku 1954 podjął studia marksizmu-leninizmu w Instytucie Franza Mehringa w Lipsku, z których po trzech semestrach zrezygnował. Został zatrudniony (1955–1958) w studiu filmowym DEFA. W 1955 ożenił się z Helgą Lieske. Mieli troje dzieci[2].
W 1958–1959 odbył służbę wojskową w Narodowej Armii Ludowej (Nationale Volksarmee). W latach 1959–1963 studiował w wyższej szkole filmowej w Babelsbergu. Od roku 1964 pracował jako scenarzysta i kierownik literacki w DEFA. Od 1992 był członkiem Akademii Sztuki w Berlinie[1].
W 1997 podpisał oświadczenie lewicowych partii (Erfurter Erklärung) żądające ustąpienia rządu Helmuta Kohla[2].
Od 2000 pracował też jako tłumacz Od roku 2004 był docentem w Niemieckim Instytucie Literackim w Lipsku. Zmarł w roku 2007 po długiej chorobie w szpitalu pod Berlinem[2].
Twórczość
Był autorem powieści, dramatów, opowiadań oraz licznych scenariuszy do filmów (m.in. Die Legende von Paul und Paula). W 1972 wystawiono jego dramat pt. Nowe cierpienia młodego W. Rok później napisał opowiadanie o tym samym tytule, jest ono najbardziej znanym dziełem literackim Plenzdorfa. Miał krytyczny stosunek do rzeczywistości NRD. Na przykładzie bohatera utworu Edgara Wibeau ukazał antagonizm między jednostką a społeczeństwem i problem nieszczęśliwej miłości[3]. W 1973 został laureatem Nagrody Heinricha Manna[4]. Był też laureatem wielu innych nagród[2].
Publikacje
- Karla, 1964
- Kennen Sie Urban?, 1970
- Die neuen Leiden des jungen W., 1972 (polskie wydanie: „Nowe cierpienia młodego W."1974)
- Die Legende von Paul und Paula, 1973
- Der alte Mann, das Pferd, die Straße, 1974
- Buridans Esel, 1976
- Auszug, 1977
- Kein runter, kein fern, 1978
- Legende vom Glück ohne Ende, 1979
- Gutenachtgeschichte, 1980
- Glück im Hinterhaus
- Bockshorn, 1983
- Ein fliehendes Pferd
- Ein Tag länger als ein Leben, 1986
- Der König und sein Narr
- Der Fall Ö., 1990
- Der Verdacht, 1990
- Liebling Kreuzberg,1992
- Zeit der Wölfe
- Freiheitsberaubung, 1987
- Vater Mutter Mörderkind, 1993/94
- Eins und Eins ist Uneins
Przypisy
- ↑ a b Ulrich Plenzdorf | Bücher direkt vom Verlag kaufen [online], Suhrkamp Verlag [dostęp 2026-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-24] (niem.).
- ↑ a b c d Stiftung Deutsches Historisches Museum, Stiftung Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland, Gerade auf LeMO gesehen: LeMO Biografie: Ulrich Plenzdorf [online], www.hdg.de [dostęp 2026-06-05] (niem.).
- ↑ Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 250-251. ISBN 83-01-11995-0 (autor biogramu: Zbigniew Światłowski).
- ↑ Heinrich Mann Prize. adk.de. [dostęp 2019-09-29]. (niem.).