Restionaceae
Restio quadratus | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina |
rześciowate | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Restionaceae R. Br. Prodr. Fl. Nov. Holland. 243. 1810 | |||
| Synonimy | |||
| |||


Rześciowate (Restionaceae) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Należy tu ok. 545 gatunków zaliczanych do 64 rodzajów. Najliczniejsze w gatunki są rodzaje: rześć Restio (90 gatunków), Ischyrolepis (50), Elegia (35), Thamnochortus (35). Przedstawiciele tej rodziny występują najliczniej w południowej Afryce (ok. 350 gatunków), na Madagaskarze i w Australii. Poza tym spotykane są w Ameryce Południowej, Nowej Zelandii, na Półwyspie Indochińskim i na wyspie Hajnan[2]. W Afryce, gdzie jest największe zróżnicowanie tych roślin, odgrywają one bardzo istotną rolę w krajobrazie formacji fynbos. Niektóre gatunki używane są do krycia dachów w formie strzechy oraz do wyrobu mioteł, wiele gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne[4].
Systematyka
W obrębie wiechlinowców rześciowate stanowią grupę siostrzaną dla rodzin: biczycowatych, wiechlinowatych, żuanwiliowatych i Ecdeiocoleaceae. W stosunku do wcześniejszych ujęć (system APG III z 2009) w systemie APG IV z 2016 roku wprowadzono w klasyfikacji rodziny zmianę włączając do niej wyodrębniane wcześniej rodziny Anarthriaceae i Centrolepidaceae[5]. Trzy rodzaje z pierwszej z tych dwóch rodzin (Anarthria R. Brown, Hopkinsia W. Fitzgerald i Lyginia R. Brown) stanowią grupę bazalną w obrębie rodziny. Kolejne klady wyodrębniane są jako podrodziny: Restionoideae, Sporadanthoideae, Centrolepidoideae, Leptocarpoideae[2].
- Pozycja rodziny według systemu APG V z 2026[6][7]
| ← |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Wykaz rodzajów[3]
- Alexgeorgea Carlquist
- Anarthria R. Brown
- Anthochortus Nees
- Aphelia R.Br.
- Apodasmia B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Askidiosperma Steud.
- Baloskion Raf.
- Calorophus Labill.
- Cannomois P.Beauv. ex Desv.
- Catacolea B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Centrolepis Labill.
- Ceratocaryum Nees
- Chaetanthus R. Brown
- Chordifex B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Coleocarya S.T.Blake
- Cytogonidium B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Dapsilanthus B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Desmocladus Nees
- Dielsia Gilg
- Elegia L.
- Empodisma L.A.S.Johnson & D.F.Cutler
- Eurychorda B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Gaimardia Gaudichaud
- Hopkinsia W.Fitzg.
- Hydrophilus Linder
- Hypodiscus Nees
- Hypolaena R. Brown
- Lepidobolus Nees
- Leptocarpus R. Brown
- Lepyrodia R. Brown
- Loxocarya R. Brown
- Lyginia R. Brown
- Mastersiella Gilg-Ben.
- Melanostachya B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Nevillea Esterh. & H.P.Linder
- Platycaulos Linder
- Platychorda B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Restio Rottb. – rześć
- Rhodocoma Nees
- Soroveta H.P.Linder & C.R.Hardy
- Sporadanthus F.Muell.
- Staberoha Kunth
- Taraxis B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Thamnochortus Bergius
- Tremulina B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Tyrbastes B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
- Willdenowia Thunb.
- Winifredia L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
- ↑ a b c Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-02] (ang.).
- ↑ a b Plants of the World Online (POWO). The Royal Botanic Gardens, Kew, 2026. [dostęp 2026-10-10]. (ang.).
- ↑ Janet Marinelli (red.): Wielka Encyklopedia Roślin. Warszawa: Świat Książki, 2006. ISBN 83-7391-888-4.
- ↑ The Angiosperm Phylogeny Group. An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG IV. „Botanical Journal of the Linnean Society”. 181, 1, s. 1–20, 2016. DOI: 10.1111/boj.12385.
- ↑ James W. Byng (i inni). Large‐scale nuclear and plastid phylogenomic analyses inform an updated Angiosperm Phylogeny Group classification: APG V. „Journal of Systematics and Evolution”. 64 (5), s. 845–874, 2026-09-17. DOI: 10.1111/jse.70096.
- ↑ James W. Byng, Rogier van Vugt, Ehoarn Bidault, Mark W. Chase, Maarten J.M. Christenhusz: Angiosperm Phylogeny Poster APG V. APG V (2026), supplementary information. [dostęp 2026-10-06].