Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Piotr Śmiłowicz


Piotr Śmiłowicz
Ilustracja
Piotr Śmiłowicz (2014)
Data i miejsce urodzenia

28 czerwca 1965
Warszawa

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Piotr Olgierd Śmiłowicz (ur. 28 czerwca 1965[1] w Warszawie[2]) – polski dziennikarz i publicysta polityczny.

Życiorys

Absolwent LIII Liceum Ogólnokształcącego Stowarzyszenia PAX pod wezwaniem Św. Augustyna w Warszawie (1984) i Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego (1993). Jako dziennikarz pracował w Agencji Informacyjnej SIS-Serwis (1994), „Życiu Warszawy” (1994–1996), Polskiej Agencji Prasowej (1998–2001), „Życiu” (2001–2002), „Rzeczpospolitej” (2003–2007), „Newsweeku Polska” (2007–2012), „Wprost” (2012–2013)[2][3], ponownie PAP (2014–2023), gdzie przez pierwsze lata zajmował się gospodarką, „Tygodniku Powszechnym” (2024–2025)[3]. W latach 2023–24 współpracował też z portalem Gazeta.pl[4].

Pracował również w Biurze Prasowym Rządu Urzędu Rady Ministrów (1993–1994)[2][3] oraz Ośrodku KARTA (1996–98), gdzie był pierwszym koordynatorem „Słownika biograficznego. Opozycja w PRL 1956–89”[5]. W latach 2016–2025 był też członkiem Zarządu Stowarzyszenia Pamięci Powstania Warszawskiego 1944 (od 2022 sekretarzem)[1], a w latach 2015–2024 redaktorem naczelnym wydawanego przez SPPW 1944 półrocznika „Zeszyty Pamięci Powstania Warszawskiego”[6]. Jest perkusistą Zaawansowanego Zespołu Niespokojnych Nóg[7].

Publikacje

  • Zbigniew Ziobro. Historia prawdziwa (2007, współautor Andrzej Stankiewicz)[8]
  • Donald Tusk. Droga do władzy (2008, współautor Andrzej Stankiewicz)[9]
  • Jak obalałem Mur Berliński. Jacek Czaputowicz rozmawia z Piotrem Śmiłowiczem[10]

Nagrody i wyróżnienia

  • Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii News w 2005[11]
  • Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii News w 2006 (wspólnie z Andrzejem Stankiewiczem)[12]
  • Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii Dziennikarstwo śledcze w 2009 (wspólnie z Andrzejem Stankiewiczem)[13]
  • Nagroda dziennikarska im. Mariana Krzaka przyznawana przez Związek Banków Polskich (2018)[14]

Przypisy

  1. ↑ a b Piotr Olgierd Śmiłowicz | Powiązania [online], rejestr.io [dostęp 2025-08-07].
  2. ↑ a b c Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz, Donald Tusk, Wyd. 1, Pod lupą Newsweek Polska, Warszawa: Axel Springer Polska, 2008, ISBN 978-83-7558-335-9 [dostęp 2025-07-31].
  3. ↑ a b c Piotr Śmiłowicz - Autor | Tygodnik Powszechny [online], www.tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2025-07-31].
  4. ↑ Piotr Śmiłowicz - Wiadomosci.gazeta.pl [online], gazetapl [dostęp 2025-08-04].
  5. ↑ Antoni Dudek i inni red., Opozycja w PRL: słownik biograficzny 1956-1989, Warszawa: Ośrodek Karta, 2000, ISBN 978-83-88288-65-4 [dostęp 2025-07-31].
  6. ↑ Powstanie Warszawskie 1944 - Oficjalna strona Stowarzyszenia Pamięci Powstania Warszawskiego 1944 [online], www.sppw1944.org [dostęp 2025-07-31].
  7. ↑ Cezary Szymanek, Po wyroku TSUE vs rząd PiS: "Czarne chmury nad sądownictwem", „Rzeczpospolita” [dostęp 2025-08-07] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-27].
  8. ↑ Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz, Zbigniew Ziobro: historia prawdziwa, Pod Lupą Newsweek Polska, Warszawa: Axel Springer Polska, 2007, ISBN 978-83-60717-85-1.
  9. ↑ Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz, Donald Tusk: droga do władzy, Pod Lupą Newsweek Polska, Warszawa: Axel Springer Polska, 2008, ISBN 978-83-7558-335-9.
  10. ↑ Jacek Czaputowicz, Piotr Śmiłowicz, Jak obalałem Mur Berliński, Warszawa Nie?pokonana, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2026 (t. 34), ISBN 978-83-8376-817-5.
  11. ↑ GRAND PRESS: news [online], Press.pl [dostęp 2025-08-01].
  12. ↑ DEBATA. Katastrofa smoleńska w polskich mediach czyli jak polskie media informują NAS POLAKÓW o śledztwie smoleńskim? [online], wpolityce.pl [dostęp 2025-08-01].
  13. ↑ Lista nominowanych do Grand Press 2009 [online], Press.pl [dostęp 2025-08-01].
  14. ↑ Anna Popiołek i Piotr Śmiłowicz nagrodzeni przez Związek Banków Polskich – Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach [online] [dostęp 2025-08-01].