Dynastia Petrowiciów-Niegoszów (cyryl. Петровић-Његош) – dynastia władająca Czarnogórą w latach 1697–1918. Jej przedstawiciele byli jednocześnie biskupami kościoła serbskiego, co pozwalało im utrzymać jedność czarnogórskich klanów i stawiać opór Imperium Osmańskiemu. Dynastia wzięła swoją nazwę od wsi Njeguši, w pobliżu Cetynii.

Początek dynastii

Po śmierci ostatniego przedstawiciela dynastii Czarnojewiciów, państwem czarnogórskim rządzili kolejni władykowie. Okres ich panowania określany jest terminem Vladikat.

Przejście z luźnego sojuszu plemion do państwa doszło do skutku dzięki Daniłowo I Šćepčeviciowi, który został wybrany na władykę w latach 1697–1735. Był on pierwszym władcą z czwartej czarnogórskiej dynastii Petroviciów-Niegoszów, która następnie przez 200 lat sprawowała władzę w Czarnogórze.

Panowanie

Władyka wybierał Ogólnoczarnogórskie Zgromadzenie (czarnog. Opštecrnogorski Zbor), spełniające rolę parlamentu, składające się z przedstawicieli wszystkich czarnogórskich plemion. Duchowych przywódców państwa zatwierdzał Rosyjski Kościół Prawosławny.

Chronologia

Linki zewnętrzne

  • Dinastija Petrovića

Witaj

Uczę się języka hebrajskiego. Tutaj go sobie utrwalam.

Źródło

Zawartość tej strony pochodzi stąd.

Odsyłacze

Podziel się