Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Maria Hirszowicz


Maria Hirszowicz
Bielińska
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1925
Sochaczew

Data i miejsce śmierci

3 lipca 2007
Paryż

Zawód, zajęcie

socjolożka

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski, University of Reading

Małżeństwo

Łukasz Hirszowicz

Maria Hirszowicz, z domu Bielińska (ur. 11 lipca 1925 w Sochaczewie, zm. 3 lipca 2007 w Paryżu) – polska socjolożka polityczna, autorka wielu publikacji naukowych.

Życiorys

Po studiach na Uniwersytecie Wrocławskim podjęła pracę w Uniwersytecie Warszawskim, w zespole kierowanym przez Juliana Hochfelda. Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. W latach 1961–1964 kierowała Katedrą Socjologii Ogólnej na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1964 powróciła na Uniwersytet Warszawski, gdzie była docentem na Wydziale Filozofii i Socjologii.

Po wydarzeniach z marca 1968 została zwolniona z uczelni, razem z Bronisławem Baczką, Zygmuntem Baumanem, Włodzimierzem Brusem, Leszkiem Kołakowskim i Stefanem Morawskim, przez Ministra Szkolnictwa Wyższego za obronę studentów zaangażowanych w działania ruchu demokratycznym[2].

W 1970 wyjechała razem z mężem, historykiem Łukaszem Hirszowiczem, do Wielkiej Brytanii, gdzie do przejścia na emeryturę pracowała jako docent na Uniwersytecie w Reading.

Od 1998 była członkinią Rady Redakcyjnej Przeglądu Socjologicznego.

Była fundatorką Nagrody im. Łukasza Hirszowicza przyznawanej przez Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie[3].

Wybrana bibliografia

  • 1964: Konfrontacje socjologiczne
  • 1967: Wstęp do socjologii organizacji
  • 1967: Z badań nad społecznym uczestnictwem w organizacji przemysłowej (wspólnie z Witoldem Morawskim)
  • 1973: Komunistyczny Lewiatan
  • 1980: The Bureaucratic Leviathan: A Study in the Sociology of Communism
  • 1985: Industrial Sociology: An Introduction
  • 1986: Coercion and Control in Communist Society: The Visible Hand in a Command Economy
  • 2001: Pułapki zaangażowania. Intelektualiści w służbie komunizmu
  • 2007: Stąd, ale dokąd? Społeczeństwo u progu nowej ery

Nagrody

  • Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)[4]
  • Nagroda specjalna tygodnika Polityka za książkę Pułapki zaangażowania. Intelektualiści w służbie komunizmu (2002)

Przypisy

  1. ↑ Jerzy Eisler, Polski rok 1968, Warszawa 2006, s. 273.
  2. ↑ Zwolnieni ze stanowisk w Uniwersytecie Warszawskim. „Trybuna Robotnicza”. Nr 73 (7511), s. 1–2, 26 marca 1968. Katowice: Śląskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2026-01-15]. 
  3. ↑ Biografia - MARIA HIRSZOWICZ [online], Kultura Paryska [dostęp 2026-01-15].
  4. ↑ KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12].