Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Kamila Gasiuk-Pihowicz


Kamila Gasiuk-Pihowicz
Ilustracja
Kamila Gasiuk-Pihowicz (2026)
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1983
Warszawa

Zawód, zajęcie

polityczka, prawniczka

Alma Mater

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie

Stanowisko

posłanka na Sejm VIII, IX i X kadencji (2015–2024), przewodnicząca KP Nowoczesnej (2018), posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji (od 2024)

Partia

Koalicja Obywatelska

Strona internetowa

Kamila Gasiuk-Pihowicz (ur. 8 maja 1983 w Warszawie[1]) – polska polityczka, prawniczka, ekonomistka, posłanka na Sejm VIII, IX i X kadencji, w 2018 przewodnicząca klubu poselskiego Nowoczesnej, posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

Życiorys

Córka Andrzeja i Zofii[2]. Ukończyła klasę o profilu matematyczno-fizycznym w I Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Prusa w Siedlcach[3][4]. W 2007 ukończyła studia magisterskie z zakresu prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W tym samym roku uzyskała również licencjat z finansów i bankowości w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie[1][5]. Współpracowała z fundacją Forum Dialogu Między Narodami[6]. Była związana ze stowarzyszeniem Młode Centrum, w 2004 bez powodzenia ubiegała się o mandat eurodeputowanej z ramienia Unii Wolności[7]. W 2005 poparła powstanie Partii Demokratycznej – demokraci.pl[8].

Pracowała w kancelariach prawniczych, później była zatrudniona w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich[5] w Zespole ds. Prawa Administracyjnego[3].

W 2015 została rzecznikiem prasowym partii Nowoczesna[9]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku kandydowała do Sejmu w okręgu podwarszawskim z pierwszego miejsca na liście tego ugrupowania. Uzyskała mandat posłanki VIII kadencji, otrzymując 19 041 głosów[10]. W 2016 została przewodniczącą Parlamentarnego Zespołu do spraw Ładu Konstytucyjnego i Praworządności[11].

W październiku 2016 przestała pełnić funkcję rzecznika Nowoczesnej. 3 stycznia 2018 została jedną z czworga wiceprzewodniczących ugrupowania[12], a 9 stycznia 2018 zastąpiła Katarzynę Lubnauer na stanowisku przewodniczącej klubu poselskiego Nowoczesnej[13]. 5 grudnia tego samego roku wraz z grupą posłów opuściła klub i partię, przechodząc do klubu Platforma Obywatelska – Koalicja Obywatelska. W 2019 bezskutecznie startowała do Parlamentu Europejskiego jako kandydatka PO z listy Koalicji Europejskiej[14]. W lipcu 2019 została członkinią Platformy Obywatelskiej[15].

W wyborach parlamentarnych w 2019 wystartowała do Sejmu w okręgu siedleckim z pierwszego miejsca na liście Koalicji Obywatelskiej. Uzyskała mandat posłanki na Sejm IX kadencji, otrzymując 34 793 głosy[16]. W IX kadencji była wiceprzewodniczącą Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka[17]. W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję, zdobywając 57 609 głosów[18]. 14 listopada tego samego roku została wybrana w skład Krajowej Rady Sądownictwa[19]. Objęła też funkcję przewodniczącej Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej[20], następnie zaś została przewodniczącą Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka[21].

W wyborach w 2024 z ramienia KO uzyskała mandat europosłanki X kadencji, kandydując z okręgu nr 4 i otrzymując 136 811 głosów[22]. W Parlamencie Europejskim zasiadła w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów[23]. W 2025, w wyniku przekształcenia PO, została działaczką partii KO.

Życie prywatne

Jest żoną Michała Pihowicza, byłego skarbnika Nowoczesnej, którego poznała podczas działalności w Młodym Centrum[3]. Mają dwoje dzieci[24].

Wyniki w wyborach ogólnopolskich

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2004 Unia Wolności Parlament Europejski VI kadencji nr 5 503 (0,15%)N[7][25]
2015 Nowoczesna Sejm VIII kadencji nr 20 19 041 (3,88%)T[10]
2019 Koalicja Europejska Parlament Europejski IX kadencji nr 4 85 736 (6,19%)N[14]
2019 Koalicja Obywatelska Sejm IX kadencji nr 18 34 793 (7,68%) T[16]
2023 Sejm X kadencji 57 609 (10,68%) T[18]
2024 Parlament Europejski X kadencji nr 4 136 811 (10,49%)T[22]

Przypisy

  1. ↑ a b Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2026-06-01].
  2. ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2025-02-26].
  3. ↑ a b c O mnie. gasiuk-pihowicz.pl. [dostęp 2018-04-18].
  4. ↑ Lista absolwentów – rok 2002. prus.siedlce.pl. [dostęp 2018-01-07].
  5. ↑ a b Kamila Gasiuk-Pihowicz – kandydatka do parlamentu. gazeta.pl, 30 września 2015. [dostęp 2015-10-25].
  6. ↑ Kamila Gasiuk na konferencjach ECRI i Task Force. dialog.org.pl. [dostęp 2015-10-25].
  7. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2004. [dostęp 2017-11-11].
  8. ↑ Wojciech Załuska. Startują Demokraci.pl. „Gazeta Wyborcza”. Nr 49, 28 lutego 2005. [dostęp 2016-10-28]. 
  9. ↑ Nowoczesna.pl zmienia nazwę, Gasiuk-Pihowicz rzecznikiem prasowym. wirtualnemedia.pl, 18 sierpnia 2015. [dostęp 2015-10-25].
  10. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2017-11-11].
  11. ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2023-05-21].
  12. ↑ Lubnauer wybrała wiceprzewodniczących partii. Nie ma wśród nich Petru. tvn24.pl, 3 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-03].
  13. ↑ Gasiuk-Pihowicz nową szefową klubu Nowoczesnej. onet.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
  14. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-07].
  15. ↑ Kamila Gasiuk-Pihowicz dołączyła do Platformy Obywatelskiej. tvn24.pl, 3 lipca 2019. [dostęp 2019-07-03].
  16. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  17. ↑ Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2023-11-28].
  18. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-18].
  19. ↑ M.P. z 2023 r. poz. 1250 (ISAP).
  20. ↑ Sejm: Kamila Gasiuk-Pihowicz (KO) przewodniczącą komisji odpowiedzialności konstytucyjnej. portalsamorzadowy.pl, 28 listopada 2023. [dostęp 2023-12-28].
  21. ↑ Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2023-12-28].
  22. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2024. [dostęp 2026-06-01].
  23. ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2024-07-20].
  24. ↑ Agnieszka Kublik: Kamila Gasiuk-Pihowicz z Nowoczesnej: Już przywykłam do tego buczenia z prawej strony sali. wyborcza.pl, 10 grudnia 2015. [dostęp 2016-04-20].
  25. ↑ Dz. U. z 2004 r. Nr 137, poz. 1460 (ISAP)