John Mills
 John Mills (1958) | |
| Imię i nazwisko |
Lewis Ernest Watts Mills |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
22 lutego 1908 |
| Data i miejsce śmierci |
23 kwietnia 2005 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Aileen Cynthia Raymond |
| Lata aktywności |
1929–2004 |
Lewis Ernest Watts Mills (ur. 22 lutego 1908 w North Elmham, zm. 23 kwietnia 2005 w Denham) – angielski aktor, który w swojej karierze trwającej siedem dekad wystąpił w ponad 120 filmach. Przed kamerą wyróżniał się jako atrakcyjny brytyjski Everyman, który często grał prostodusznych, rannych bohaterów wojennych.
Laureat Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Michaela w melodramacie Davida Leana Córka Ryana (Ryan’s Daughter, 1970), za którą zdobył także Złoty Glob i był nominowany do nagrody BAFTA.
W 1976 otrzymał tytuł szlachecki od królowej brytyjskiej Elżbiety II i został odznaczony Odznaką Rycerza Kawalera[1], w 2002 zdobył stypendium BAFTA Fellowship od Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych, a The Walt Disney Company przyznał mu tytuł Legendy Disneya.
Życiorys
Urodził się w North Elmham[2] w hrabstwie Norfolk jako syn Edith Mills (z domu Baker), menadżerki kasowej teatru, i Lewisa Millsa, nauczyciela matematyki[3]. Uczył się w Balham Grammar School w Londynie, Sir John Leman High School w Beccles i szkole prywatnej dla chłopców Norwich High School w Norwich. W wieku 17 lat znalazł pracę jako sprzedawca w sklepie zbożowym[2]. Pracował jako urzędnik w sklepie z kukurydzą w Ipswich, zanim znalazł zatrudnienie w Londynie jako podróżujący w celach komercyjnych dla firmy Sanitas Disinfectant Company. Wieczorami występował w amatorskich grupach teatralnych[4].
Mając 19 lat, za namową starszej siostry Annette, przeprowadził się do Londynu i zapisał się do Szkoły Tańca Zelii Raye. Sprzedawał na ulicy środki dezynfekcyjne i papier toaletowy, aby opłacić czynsz[2]. Pracował w chórze The Five O’Clock Revue[4], a wkrótce dołączył do zespołu repertuarowego The Quaints, który koncertował na Dalekim Wschodzie, wykonując szeroki zakres materiału, od muzyki klasycznej po music-hall[4]. Zawodowo zadebiutował na londyńskiej scenie, gdzie jego talent dostrzegł Noël Coward[4], który następnie obsadził go w kilku swoich sztukach i filmach. Z czasem stał się znakomitym wykonawcą wodewilu, co zaowocowało głównymi rolami w brytyjskich filmach lat 30. XX wieku. Zadebiutował na ekranie w roli Golightly’ego w komedii The Midshipmaid (1932) z udziałem Nigela Bruce’a, bez uprzedniego przygotowania zawodowego.
We wrześniu 1939, na początku II wojny światowej, Mills zaciągnął się do British Army, dołączając do Royal Engineers. Później otrzymał stopień podporucznika, ale w 1942 otrzymał zwolnienie lekarskie z powodu wrzodu żołądka[5].
Był dwukrotnie żonaty. 12 marca 1932 zawarł związek małżeński z aktorką Aileen Raymond. W 1940 doszło do rozwodu. 16 stycznia 1941 poślubił pisarkę Mary Hayley Bell, z którą miał dwie córki – aktorki Juliet (ur. 21 listopada 1941) i Hayley (ur. 18 kwietnia 1946). Jego wnuk, syn Hayley, to piosenkarz Crispian Mills z zespołu Kula Shaker.
Zmarł 23 kwietnia 2005 w wieku 97 lat, po udarze mózgu[6].
Filmografia
- 1939: Żegnaj Chips (Goodbye Mr. Chips) jako Peter Colley (młody chłopak)
- 1942: Nasz okręt (In Which We Serve) jako zwykły marynarz Shorty Blake
- 1946: Wielkie nadzieje (Great Expectations) jako Pip (dorosły)
- 1956: Wojna i pokój (War and Peace) jako Płaton Karatajew
- 1956: W 80 dni dookoła świata (Around the World in 80 Days) jako Cabby, kierowca bryczki w Londynie
- 1958: Byłem Montgomerym (I Was Monty's Double) jako generał Montgomery
- 1960: Pieśni chwały (Tunes of Glory) jako podpułkownik Basil Barrow
- 1961: Rodzice, miejcie się na baczności (The Parent Trap) jako Mitch Evers, nosiciel kijów golfowych
- 1965: Operacja Kusza (Operation Crossbow) jako generał Boyd
- 1965: Król szczurów (King Rat) jako pułkownik George Smedley–Taylor
- 1966: Nowożeńcy (The Family Way) jako Ezra Fitton
- 1970: Córka Ryana (Ryan’s Daughter) jako Michael
- 1970: Kobieta Adama (Adam’s Woman) jako Sir Philip MacDonald
- 1972: Młody Winston (Young Winston) jako generał Kitchener
- 1973: Taka była Oklahoma (Oklahoma Crude) jako Cleon Doyle
- 1986: A gdy zawieje wiatr (When the Wind Blows) jako Jim (głos)
- 1982: Gandhi jako wicekról baron Chelmsford
- 1987: Kim jest ta dziewczyna? (Who’s That Girl) jako Montgomery Bell
- 1996: Hamlet jako stary Norweg
- 1997: Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm (Bean: The Ultimate Disaster Movie) jako przewodniczący
Nagrody
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film |
|---|---|---|---|
| 1942 | National Board of Review | Najlepszy aktor | Nasz okręt (1942) |
| 1960 | 21. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji | Najlepszy aktor | Pieśni chwały (1966) |
| 1967 | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | Najlepszy aktor | Nowożeńcy (1966) |
| 1971 | Złoty Glob | Najlepszy aktor drugoplanowy | Córka Ryana (1970) |
| Oscar | Najlepszy aktor drugoplanowy | ||
| 1980 | Nagroda „London Evening Standard” | Nagroda specjalna | — |
| 2002 | Nagroda BAFTA | BAFTA Fellowship | — |
Przypisy
- ↑ Dennis McLellan, From the Archives: Sir John Mills, 97; Acclaimed British Actor Best Known for Wartime Roles, „Los Angeles Times”, 24 kwietnia 2005 [dostęp 2025-02-04] (ang.).
- ↑ a b c Donald Greyfield: John Mills (1908–2005). Find a Grave. [dostęp 2025-02-04]. (ang.).
- ↑ Tim Pulleine, Obituary: Sir John Mills, „The Guardian”, 25 kwietnia 2005 [dostęp 2025-02-04] (ang.).
- ↑ a b c d Richard Natale, Sir John Mills dies at 97, „Variety”, 23 kwietnia 2005 [dostęp 2025-02-04] (ang.).
- ↑ British actor: Lewis Ernest Watts Mills (1908–2005). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2025-02-04]. (ang.).
- ↑ Robert D. McFadden, Sir John Mills, Actor Who Played The English 'Everyman,' Is Dead at 97, „The New York Times”, 24 kwietnia 2005 [dostęp 2025-02-04] (ang.).
Bibliografia
- Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992. ISBN 83-85195-83-1.