Jean-Claude Forest

Jean-Claude Forest

Jean-Claude Forest (1987)
Data i miejsce urodzenia	11 września 1930 Le Perreux-sur-Marne
Data i miejsce śmierci	30 grudnia 1998 Paryż
Dziedzina sztuki	komiks, rysunek, pisarstwo
Multimedia w Wikimedia Commons

Jean-Claude Forest (ur. 11 września 1930 w Le Perreux-sur-Marne, zm. 30 grudnia 1998 w Paryżu) – francuski rysownik, scenarzysta komiksowy, ilustrator i pisarz. Uznawany za jednego z pionierów nowoczesnego europejskiego komiksu oraz twórcę serii Barbarella, która stała się prekursorem komiksu erotycznego we Francji.

Ukończył paryską École des Arts Appliqués, gdzie w czasie studiów stworzył swój pierwszy komiks – Flèche Noire^[1].

W 1950 rozpoczął pracę jako ilustrator, tworząc okładki dla licznych czasopism i gazet, takich jak „France-Soir”, „Les Nouvelles Littéraires” czy „Fiction”. W tym okresie współpracował także z wydawnictwem Élan, dla którego rysował serie Le Vaisseau Hanté, Hyppolite et les Diamants de Pésetas-City oraz z magazynami „O.K.”, „Caméra 34” i „Vaillant”. Dla tego ostatniego stworzył serię Copyright/Copyrit (1952–1953), która później zainspirowała Nikitę Mandrykę do stworzenia Le Concombre Masqué^[1][2].

Od 1952 roku pracował dla Société Parisienne d’Édition (S.P.E.), gdzie przejął rysowanie serii Charlot (inspirowanej postacią Charliego Chaplina) i stworzył m.in. Mike Hagarth. W drugiej połowie lat 50. publikował w magazynach „Mireille”, „Suzette” oraz „Nano et Nanette”, tworząc m.in. serie Princesse Étoile i Cendrillon (na podstawie scenariuszy Marijaca)^[1][2].

W tym samym czasie stał się czołowym ilustratorem francuskiej serii science fiction Le Rayon Fantastique (wydawnictwo Hachette), ilustrując powieści autorów takich jak A. E. Van Vogt czy Jack Williamson^[1]. Wspólnie z reżyserem Alainem Resnais’m założył wczesny klub miłośników komiksu – Club des Bandes Dessinées^[2].

Największą sławę przyniosło mu stworzenie postaci Barbarelli, której pierwsze przygody ukazały się w 1962 w magazynie „V-Magazine”. Seria odniosła natychmiastowy sukces i została przetłumaczona na wiele języków. Barbarella uchodzi za prekursorkę komiksu erotycznego i artystycznego science fiction^[1][2].

W 1968 powstała filmowa adaptacja komiksu w reżyserii Rogera Vadima, z Jane Fondą w roli tytułowej. Forest był konsultantem plastycznym przy produkcji filmu. Nazwa zespołu muzycznego Duran Duran pochodzi od nazwiska jednego z bohaterów serii^[1][2].

Po sukcesie Barbarelli został redaktorem naczelnym magazynu „Chouchou” (od 1964), w którym stworzył humorystyczną serię Bébé Cyanure oraz napisał scenariusz do serii science fiction Les Naufragés du Temps^[2].

Dla telewizji stworzył m.in. Marie Mathématique (1965) dla programu Dim Dam Dom oraz fotonowelę Les Magiciennes (publikowaną w „Plexus”). W latach 70. pracował dla wydawnictwa Vaillant, gdzie stworzył serie Mystérieuse, matin, midi et soir oraz adaptację L’Île Mystérieuse (na podstawie powieści Jules’a Verne’a) w „Pif Gadget”. W tym samym czasie powstała także seria Hypocrite, publikowana w „France-Soir” i „Pilote”^[1][2].

Był także autorem licznych scenariuszy dla innych rysowników, m.in. Jacques’a Tardiego (Ici Même), Didiera Savarda (Léonid Beaudragon) czy Alaina Bignona (Il faut y croire pour le voir). Był również autorem poezji, piosenek i powieści młodzieżowej Lilia entre l’Air et l’Eau (1983)^[1][2].

W latach 80. i 90. współpracował z magazynem „À Suivre”, a także z „Okapi", gdzie kierował działem komiksowym. W 1981 napisał ostatni epizod Barbarelli, zilustrowany przez Daniela Billona i opublikowany w „L’Écho des Savanes”^[1][2].