Jadwiga Polanowska-Misiorny
| Data i miejsce urodzenia |
20 marca 1937 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 lipca 2003 |
| Zawód |
Jadwiga Polanowska-Misiorny lub Jadwiga Polanowska (ur. 20 marca 1937 w Sandomierzu, zm. 23 lipca 2003 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna oraz dziennikarka.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie Leona Polanowskiego, starosty sandomierskiego, i Maryli z domu Horodyskiej (1909–1994)[1]. Siostra Tadeusza oraz Marii Krystyny po mężu Baliszewskiej (ur. 1947), etnomuzykolożki i dziennikarki. W 1955 zdała maturę w Gimnazjum w Sandomierzu[2]. Następnie w 1959 ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1959–1960 występowała w Teatrze Dramatycznym w Poznaniu, gdzie 31 paćdziernika 1959 debiutowała rolą Misia w Głupim Jakubie T. Rittnera. W latach 1960–1975 była aktorką Teatru Wybrzeże w Gdańsku. Od 1975 r. związana była z warszawskimi teatrami: Teatrem Polskim (1975–1982), Teatr Rozmaitości (1982/1983) i Teatrem Narodowym (1983-1991). W sezonie 1991/1992 związana była z Teatrem im. Wilama Horzycy w Toruniu[3].
Poza pracą w teatrze występowała również w filmach, serialach i teatrach telewizji. Po zakończeniu kariery aktorskiej zajmowała się dziennikarstwem.
W 1969 otrzymała „Order Stańczyka” - nagrodę miesięcznika „Litery” dla zespołu realizatorów telewizyjnego spektaklu Panna Julia Strindberga[4].
Od 1968 była drugą żoną Michała Misiornego, ps. „Michał Struczyński” lub „MIM”, dziennikarza, krytyka, pisarza i tłumacza.
Zmarła w Warszawie, pochowana wraz z rodzicami na cmentarzu Wawrzyszewskim (kwatera 6D-VI-2)[3].
Filmografia
- Seksolatki (1972) − kierowniczka internatu
- Bez miłości (1980) − Małgosia, dziennikarka
- Mniejsze niebo (1980) − żona Filipa
- Pastorale Heroica (1983) − kobieta wiejska
- Rajska jabłoń (1985) − Katarzyna, służąca Amelki
- Cesarskie cięcie (1987) − wdowa
- Koniec sezonu na lody (1987) − Małgosia, żona Listkowskiego
- Cynga (1991) − Wanda Wasilewska
Seriale telewizyjne
- Dom (1980–2000) − kobieta przy budce telefonicznej
- Pan na Żuławach (1984) − Jadwiga Mikułowa, żona Kazimierza
- Pole niczyje (1988) − Elżbieta
Spektakle Teatru Telewizji
- Panna Julia (1968) − Panna Julia
- Niestałość serc (1970) − Flaminia
- Piękne ogrody (1971)
- Tak cicho, że wierzyć nie chciałem (1971) − Pielęgniarka Zofia, intendentka szpitala
- Don Carlos (1973) − Margrabina Mondrecar
- Malowidło na drzewie (1973) − Liza, żona kowala
- Stworzenie świata (1973) − Lekarka w sanatorium
- Jego dwie żony (1974) − Betsy
- Od wieczora do południa (1974) − Nina
- Henryk IV (1974) − Gospodyni w oberży
- Samolot do Londynu (1976) − Agnes Knox
- Stary, głupi i anioł (1976) − Dziewczyna II, Synowa
- Bestia (1977) − Irina
- Lekcja niemieckiego (1977) − Gudrun
- Letnicy (1977) − Olga
- Trzy kobiety (1977)
- Od ojczyzny do synczyzny (1983)
- Sonata widm (1983) − Panna, córka pułkownika
- Sąsiedzi (1987) − Katarzyna
Źródło:[3].
Przypisy
- ↑ MuzeumPiłsudski. Leon Polanowski. instagram.com. [dostęp 2018-06-22].
- ↑ POLANOWSKA JADWIGA, aktorka, dziennikarka – Encyklopedia Gdańska [online], gdansk.gedanopedia.pl [dostęp 2025-10-03].
- ↑ a b c Jadwiga Polanowska-Misiorny w bazie filmpolski.pl
- ↑ Kronika wydarzeń kulturalnych 1969. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 5, s. 174, 1970. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-10-03].