Internetowa Encyklopedia „Wiki”

I Republika Francuska


I Republika Francuska
Republique française
1792–1804
Godło Flaga
Godło Flaga
Dewiza: 'Wolność, równość, braterstwo'
Hymn: La Marseillaise
(Marsylianka)

Ustrój polityczny

republika

Stolica

Paryż

Data powstania

21 września 1792

Data likwidacji

2 grudnia 1804

Powierzchnia

616.700 km² (1800 r.)

Populacja (1801)
• liczba ludności


29.361.000 (1801)

• gęstość

47,6 os./km²

Waluta

frank francuski

Język urzędowy

francuski

Religia dominująca

rzymskokatolicyzm

Mapa opisywanego kraju
Podział administracyjny Francji w 1801 r.
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Francja w 1799 r.
48°51′55″N 2°19′38″E/48,865278 2,327222

I Republika Francuska (fr. Première République) – okres w historii Francji od 21 września 1792 roku (zniesienie monarchii i ogłoszenie nowej konstytucji) do 9 listopada 1799 roku (zamach 18 brumaire’a), a formalnie do 2 grudnia 1804 roku (koronacja Napoleona I).

Ustrój

Na mocy konstytucji roku I (wprowadzonej przez Konwent Narodowy w 1793) władzę ustawodawczą sprawowało Ciało Ustawodawcze, wybierane na rok. Władzę wykonawczą miała sprawować złożona z ministrów Rada Wykonawcza. 10 października 1793 Konwent zorganizował rząd rewolucyjny. Faktyczna władza wykonawcza była w rękach Komitetu Ocalenia Publicznego i Komitetu Bezpieczeństwa Powszechnego[1]. Konstytucja z 1795 zapoczątkowała rządy Dyrektoriatu jako władzy wykonawczej, legislatywę powierzono parlamentowi[2] złożonemu z Rady Starszych[3] i Rady Pięciuset[4][5]. Za sprawą zamachu stanu z 1799, przeprowadzonego przez Napoleona Bonapartego Dyrektoriat został rozwiązany a w jego miejscu utworzono Konsulat, w składzie którego Bonaparte zasiadł jako I konsul[2]. Ustanowiono nowa konstytucję, na jej mocy władza ustawodawcza należała do Rady Stanu, Trybunatu, Ciała Ustawodawczego i Senatu[6]. Konstytucja zaprowadziła ustrój dyktatorski, skupiający w osobie pierwszego konsula władzę wykonawczą i sporą część ustawodawczej[7]. Konsul powoływał m.in. członków Rady Stanu[8]. W 1802 dziesięcioletnia kadencja konsula została zastąpiona dożywotnią. 18 maja 1804 decyzją Senatu Napoleon został mianowany cesarzem, oficjalnie koronowany został 2 grudnia 1804[9].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Praca zbiorowa ↓, s. 359-360.
  2. ↑ a b Rewolucja Francuska 1789-99 [online], Encyklopedia Interia [dostęp 2025-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-12].
  3. ↑ Rada Starszych, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-08-18] [zarchiwizowane 2024-11-30].
  4. ↑ Rada Pięciuset, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-08-18] [zarchiwizowane 2025-01-20].
  5. ↑ Praca zbiorowa 2007 ↓, s. 382.
  6. ↑ History of the National Assembly [online], www2.assemblee-nationale.fr [dostęp 2025-08-18].
  7. ↑ Praca zbiorowa ↓, s. 424.
  8. ↑ Art. 41. Konstytucji Roku VIII.
  9. ↑ Praca zbiorowa ↓, s. 446.

Bibliografia

  • Praca zbiorowa: Historia powszechna – Cywilizacje Wschodu (XVIII-XIX wiek). Od wielkich rewolucji do restauracji. Biblioteka Gazety wyborczej, 2007. ISBN 978-84-9819-821-8.
  • Konstytucja Roku VIII, Wikiźródła, Francuski.