Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Cyprian Godebski (rzeźbiarz)


Cyprian Godebski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 października 1835
Méry-sur-Cher

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1909
Paryż

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

rzeźba

Ważne dzieła
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Cyprian Godebski (ur. 30 października 1835 w Méry-sur-Cher we Francji, zm. 25 listopada 1909 w Paryżu[1]) – polski rzeźbiarz.

Życiorys

Był wnukiem Cypriana – legionisty i poety, synem Franciszka Ksawerego – powstańca, działacza emigracyjnego, historyka, kustosza Ossolineum. Uczył się w Szkole Polskiej Narodowej w Batignolles, później, od 1853 r., rzeźby w pracowni François Jouffroy. W 1858 przeniósł się do Lwowa realizując zlecenia otrzymane od Agenora Gołuchowskiego, następnie – od 1861 zamieszkał w Wiedniu pracując dla cesarskiego dworu i od 1863 w Paryżu. Pod koniec lat 60. pracował w Belgii. W 1870 został mianowany profesorem Akademii w Petersburgu, skąd w 1875 przeprowadził się do Warszawy, gdzie prócz prac rzeźbiarskich nawiązał współpracę z Gazetą Polską, publikując na jej łamach cykl felietonów Listy o sztuce, które miały duże znaczenie dla rozszerzenia wiedzy o tej tematyce ówczesnych elit artystycznych miasta. Od 1876 mieszkał we Francji, głównie w Paryżu[2]. Udzielił wówczas dużego wsparcia materialnego kilku polskim artystom, przede wszystkim Józefowi Chełmońskiemu, ale też Piątkowskiemu i Wacławowi Szymanowskiemu (którego również uczył rzeźbiarstwa)[3]. Zarówno w trakcie pobytu w Warszawie, jak i później w Paryżu prowadził salon artystyczno-literacki[4].

W latach 60. XIX w. otrzymał Order Leopolda[5]. W 1877 został mianowany członkiem francuskiej Akademii Narodowej, w 1889 oficerem Legii Honorowej[6]. Ponadto jego prace były wielokrotnie nagradzane na różnych wystawach, na jego cześć wybito parę medali[7]. Był jurorem w zakresie sztuki na paryskiej Wystawie Światowej w 1889 roku[8].

Był trzykrotnie żonaty: z Zofią z d. Servais (ok. 1866, zm. po 1869), z francuską amatorką-rzeźbiarką Matyldą z d. Rosen (ślub w 1874, zm. w 1887) i z rzeźbiarką oraz malarką Mathildą z d. La Frenaye[9]. Jego ostatnia żona zmarła w 1912 w Paryżu[10]. Jego córką była protektorka artystów Misia Sert, a synem Cyprian(inne języki), zwany Cipa[11].

Twórczość

Godebski tworzył rzeźby w różnych materiałach: marmurze, brązie, gipsie oraz w materiałach ceramicznych[12]. Najbardziej znane są monumentalne kompozycje rzeźbiarza[13], ale wykonywał także liczne medaliony, popiersia, rzeźby nagrobne i drobne statuetki, znane są też jego prace medalierskie[14]. Zachowane rzeźby Godebskiego znajdują się w wielu krajach Europy, a także w Peru[15]. Począwszy od 1857 wielokrotnie brał udział w wystawach Salonu Paryskiego, później także Zachęty, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie[16].

Wybrane dzieła Godebskiego

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 379
  2. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 379–381
  3. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 381
  4. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 380, 381
  5. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 380
  6. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 381
  7. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 381, 382
  8. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 381
  9. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 379 (biogram Matyldy Godebskiej), Ryszkiewicz 1975, s. 380, 381
  10. ↑ Zmarli. „Głos Narodu”. Nr 108, s. 3, 14 maja 1912. 
  11. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 382
  12. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 380–382
  13. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 382
  14. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 380–382
  15. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 380–382
  16. ↑ Ryszkiewicz 1975, s. 379–381
  17. ↑ Społeczny Komitet budowy zapłacił rzeźbiarzowi za jego wykonanie 50 tysięcy rubli.
  18. ↑ Leopold Petrzyk, Kościół św. Krzyża w Warszawie, Zgromadzenie Księży Misjonarzy, 1920, s. 124 [dostęp 2025-12-29] (pol.).

Bibliografia