Chlorek magnezu
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór sumaryczny |
MgCl2 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
95,21 g/mol | |
| Wygląd |
białe błyszczące kryształy[1] lub białe lub szare granulki albo płatki[2] | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Podobne związki | ||
| Inne aniony |
fluorek magnezu, bromek magnezu, jodek magnezu | |
| Inne kationy | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Chlorek magnezu (łac. magnesii chloridum), MgCl2 – związek nieorganiczny, sól magnezowa kwasu solnego.
Właściwości
- silnie higroskopijny
- dobrze rozpuszcza się w wodzie
- z roztworów wodnych wydziela się w postaci heksahydratu MgCl2·6H2O o gęstości 1,57 g/cm³, który rozkłada się powyżej 117 °C
Otrzymywanie
Sól uwodnioną otrzymuje się na skalę przemysłową z wody morskiej, z solanek bogatych w magnez lub z karnalitu (MgCl2·KCl·6H2O). Wodę morską traktuje się zasadami w celu wytrącenia wodorotlenku magnezu, Mg(OH)2, który przeprowadzany jest w MgCl2 za pomocą kwasu solnego. W pozostałych przypadkach roztwory zatęża się, a MgCl2·6H2O uzyskuje się przez krystalizację frakcyjną. MgCl2·6H2O otrzymać można też działając kwasem solnym na węglan, tlenek lub wodorotlenek magnezu i krystalizację produktu[1]. W krajach azjatyckich przez krystalizację frakcyjną z wody morskiej uzyskuje się przyprawę nazywaną w zależności od miejsca pochodzenia nigari lub lushui, zawierającą ok. 95% chlorku magnezu.
Sól bezwodną otrzymać można[1]:
- przez ogrzewanie MgCl2·6H2O w atmosferze chlorowodoru (ogrzewanie bez HCl prowadzi do powstania Mg(OH)Cl)
- przez ogrzewanie MgCl2·NH4Cl·6H2O MgCl2·NH4Cl·6H2O → MgCl2·NH4Cl + 6H2O↑MgCl2·NH4Cl → MgCl2 + NH4Cl↑
- przez ogrzewanie tlenku magnezu z węglem i chlorem: MgO + C + Cl → MgCl2 + CO↑
Zastosowanie medyczne
Chlorek magnezu jest jedną z łatwo przyswajalnych form tego pierwiastka. Może mieć zastosowanie w leczeniu depresji – u ludzi z cukrzycą i obniżonym poziomem magnezu w surowicy osiąga skuteczność porównywalną z imipraminą (lekiem z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych)[4]. Doustne przyjmowanie magnezu w postaci chlorku jest utrudnione z powodu charakterystycznego smaku oraz higroskopijności substancji. Duże dawki chlorku magnezu mogą mieć pewien efekt przeczyszczający, znacznie jednak mniejszy niż siarczan magnezu. Możliwe jest zatrucie przy doustnej podaży rozpuszczalnych soli magnezu w przypadku znacznie obniżonej funkcji nerek.
Przypisy
- ↑ a b c Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 521–523, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
- ↑ a b c Magnesium chloride anhydrous, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5360315 [dostęp 2021-12-29] (ang.).
- ↑ a b Magnesium chloride (nr 449172) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ Lazaro Barragán-Rodríguez, Martha Rodríguez-Morán, Fernando Guerrero-Romero, Efficacy and safety of oral magnesium supplementation in the treatment of depression in the elderly with type 2 diabetes: a randomized, equivalent trial, „Magnesium Research”, 21 (4), 2008, s. 218–223, DOI: 10.1684/mrh.2008.0149, PMID: 19271419 (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.