Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Moskwie (Daniłowskij)

Cerkiew Narodzenia Matki Bożej

Храм Рождества Пресвятой Богородицы

nr rej. 7710139000[1]
cerkiew parafialna
Państwo	Rosja
Miejscowość	Moskwa
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia	moskiewska miejska
Wezwanie	Narodzenia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne	8/21 września
Położenie na mapie Rosji Cerkiew Narodzenia Matki Bożej
55°42′39,96″N 37°39′14,51″E/55,711100 37,654031
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Cerkiew Narodzenia Matki Bożej – prawosławna cerkiew parafialna w Moskwie, w rejonie Daniłowskim, w dekanacie św. Daniela Słupnika eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Pierwsza cerkiew na tym miejscu została zbudowana ok. 1370. Pierwotnie była to świątynia służąca mnichom ze wspólnoty założonej przez Teodora, ucznia mnicha Sergiusza z Radoneża, oraz odwiedzającym ich świeckim wiernym. W 1379 klasztor ten, nazwany Simonowskim, przeniósł się na inne miejsce, położone nieco na północ w stosunku do dotychczasowej lokalizacji. Cerkiew Narodzenia Matki Bożej pozostała jednak czynna^[2]. W świątyni tej po bitwie na Kulikowym Polu pochowano mnichów ławry Troicko-Siergijewskiej Aleksandra Pierieswieta i Andrzeja Oslabii, którzy z błogosławieństwa Sergiusza z Radoneża wzięli w niej udział, walcząc po stronie wojsk Dymitra Dońskiego^[3].

W latach 1509–1510 na miejscu starszej cerkwi wzniesiono nową jednokopułową świątynię według projektu Aloisia Nowego. W XVIII w. świątynię tę rozbudowano o drewnianą dzwonnicę i obszerny przedsionek. W XIX w. oba te elementy zastąpiono murowanymi; po przebudowach z oryginalnej cerkwi Aloisia Nowego pozostały jedynie dolne partie ścian – od nowszych oddziela je fryz^[4]. Odpowiednio w 1849 i 1855 w świątyni urządzono dwa nowe ołtarze boczne – św. Mikołaja i św. Sergiusza z Radoneża^[5].

Po rewolucji październikowej świątynia została zamknięta. Rozebrano wieńczącą ją kopułę oraz cerkiewną dzwonnicę. Budynek stał się częścią kompleksu fabryki „Dinamo”. Nagrobki Pierieswieta i Oslabii zostały sprzedane na złom^[4]. W 1980 postanowiono przekazać cerkiew muzeum i urządzić w nim wystawę poświęconą bitwie na Kulikowym Polu, ostatecznie jednak obiekt został udostępniony dla wiernych dopiero w 1989, a i po tej dacie był częściowo użytkowany przez fabrykę. Rozebraną dzwonnicę odrestaurowano w 2006^[4]. Całe pierwotne wyposażenie budowli zostało zniszczone^[4].