Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Bancassurance


Bancassurance (z ang. bankowość ubezpieczeniowa) – współpraca instytucji bankowej i ubezpieczeniowej polegająca na pośrednictwie banków w sprzedaży usług ubezpieczeniowych (np. sprzedaż polis ubezpieczeniowych w formie indywidualnej lub grupowej klientom banku)[1]. W tym celu wykorzystywana jest sieć dystrybucji banku (oddziały, mobilni sprzedawcy – pracownicy banku, call center, Internet oraz pośrednicy finansowi – jeżeli stroną umowy z pośrednikiem jest bank, a nie ubezpieczyciel)[2]

U podstaw tego modelu leży przekonanie o wzajemnym uzupełnianiu się poszczególnych usług i o możliwościach prowadzenia zyskownej sprzedaży krzyżowej klientom detalicznym[3].

Model bancassurance stosowany jest głównie w Europie[3]. Na innych kontynentach ubezpieczenia sprzedaje się za pośrednictwem niezależnych pośredników, więc bancassurance spotykane jest rzadziej, choć zdarza się, że w rękach banku pozostaje ubezpieczeniowa spółka zależna[3].

Bancassurance wchodzi w skład allfinanz, składającego się z bankowości ubezpieczeniowej (bancassurance), assurfinance oraz działalności podmiotów należących do tzw. gospodarki realnej, które dzięki procesom liberalizacji prawa mogą świadczyć określone rodzaje usług pośrednictwa finansowego[4].

Bancassurance w Polsce

Początek bancassurance w Polsce datuje się na lata 90. XX w.[5] Jest to rozwiązanie zaimplementowane z Europy Zachodniej, które najdynamiczniej rozwinęło się w takich państwach, jak Francja, Hiszpania, Portugalia czy Włochy[5].

Polski rynek finansowy, po otwarciu na Unię Europejską, stał się atrakcyjny dla zagranicznych inwestorów i rozwinął się bardzo dynamicznie[5]. Regulacje prawne sprzyjały rozwojowi sojuszy bankowo-ubezpieczeniowych, a rynek polski przyjął model bancassurance oparty o współpracę na podstawie grupowej umowy ubezpieczenia[5].

Przypisy

  1. ↑ Rozwój systemu finansowego w Polsce w 2013 r. [online], Narodowy Bank Polski, s. 337 [dostęp 2023-03-11].
  2. ↑ Raport PIU – Polski Rynek Bancassurance po 4 kw. 2013. piu.org.pl, 2014-03-14. [dostęp 2014-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. ↑ a b c Robert Patterson, Kompendium terminów z zakresu bankowości po polsku i angielsku, Warszawa 2015, s. 40–41.
  4. ↑ Marek Śliperski: Bancassurance w Unii Europejskiej i w Polsce. Warszawa: Biblioteka Menedżera i Bankowca, 2001, s. 9.
  5. ↑ a b c d Jerzy Piotr Gwizdała, Perspectives on the Functioning of the Bancassurance Concept in Poland, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio H, Oeconomia”, 52 (1), 2018, s. 68, DOI: 10.17951/h.2018.52.1.61 [dostęp 2026-07-11].

Bibliografia

  • Maciej Skory: Bancassurance jako forma kooperacji gospodarczej. bibliotekacyfrowa.pl. [dostęp 2014-09-17].
  • Marek Śliperski: Bancassurance: związki bankowo-ubezpieczeniowe. Warszawa: Difin, 2002.
  • M. Urbaniak. Bancassurance. „Bank”. 4/2001.