Internetowa Encyklopedia „Wiki”
Quiz dnia Sprawdź się w teście z wiedzy ogólnej Kilkadziesiąt pytań, szybka zabawa i zero nudy — przekonaj się, czy naprawdę masz szeroką wiedzę
Zaczynam quiz →

Arciom Karalok

piłka ręczna
Arciom Karalok
Арцём Каралёк
Ilustracja
Arciom Karalok w barwach reprezentacji Białorusi (2018)
Pełne imię i nazwisko

Arciom Michajławicz Karalok

Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1996
Grodno

Wzrost

196 cm

Pozycja

obrotowy

Informacje klubowe
Klub

Industria Kielce

Numer w klubie

50

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2014–2016 SKA Mińsk
2016–2018 Saint-Raphaël Var
2018– Industria Kielce
Kariera reprezentacyjna[a]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013– Białoruś 66 (230[1])
  1. ↑ Aktualne na: 19 sierpnia 2019.

Arciom Michajławicz Karalok, biał. Арцём Міхайлавіч Каралёк (ur. 20 lutego 1996 w Grodnie[2]) – białoruski piłkarz ręczny, obrotowy, od 2018 gracz Industrii Kielce.

Kariera klubowa

W latach 2014–2016 był zawodnikiem SKA Mińsk, z którym w sezonach 2014/2015 i 2015/2016 wywalczył wicemistrzostwo Białorusi. Ponadto w sezonie 2014/2015 wraz ze swoim zespołem wygrał rozgrywki Baltic Handball League (rozegrał dziewięć meczów i zdobył 32 gole[3]). Będąc zawodnikiem stołecznej drużyny, grał także w Pucharze EHF, w którym rzucił łącznie 65 bramek[2].

W listopadzie 2016 przeszedł do Saint-Raphaël Var. W sezonie 2016/2017 rozegrał we francuskiej ekstraklasie 13 meczów i zdobył 32 gole[4], zaś w Pucharze EHF wystąpił w 10 spotkaniach i rzucił 15 bramek, docierając ze swoją drużyną do Final Four (w rozegranym 21 maja 2017 meczu o 3. miejsce z SC Magdeburg zdobył trzy gole)[2]. W sezonie 2017/2018 rozegrał w lidze 24 mecze i zdobył 60 goli[4]. Wystąpił też w 12 spotkaniach Pucharu EHF, w których rzucił 41 bramek, ponownie docierając ze swoim zespołem do Final Four (w rozegranym 20 maja 2018 meczu finałowym z Füchse Berlin zdobył cztery gole)[2].

W lipcu 2018 przeszedł do Vive Kielce, z którym podpisał czteroletni kontrakt (informację o transferze podano do publicznej wiadomości na początku października 2017)[5]. W Superlidze zadebiutował 31 sierpnia 2018 w wygranym meczu z Gwardią Opole (36:26), w którym zdobył cztery gole. Po raz pierwszy w Lidze Mistrzów wystąpił 15 września 2018 w przegranym spotkaniu z węgierskim Veszprém (27:29), w którym rzucił trzy bramki[2]. W sezonie 2018/2019, w którym wywalczył z Vive mistrzostwo Polski, rozegrał 29 meczów i zdobył 103 gole[6], a ponadto został nominowany do nagrody dla najlepszego obrotowego ligi[7]. W Lidze Mistrzów wystąpił w sezonie 2018/2019 w 20 spotkaniach, w których rzucił 65 bramek, w tym sześć w przegranym meczu o 3. miejsce z FC Barceloną (35:40)[2].

Kariera reprezentacyjna

W 2013 uczestniczył w mistrzostwach świata U-19 na Węgrzech, podczas których zdobył pięć bramek w dziewięciu spotkaniach[8]. W 2014 wystąpił w mistrzostwach Europy U-18 w Polsce, w których rozegrał siedem meczów i rzucił 31 goli[9]. W 2015 wziął udział w mistrzostwach świata U-21 w Brazylii, podczas których zagrał w dziewięciu spotkaniach, w których rzucił 51 goli (skuteczność: 67%), zajmując 4. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców turnieju[10].

W reprezentacji Białorusi zadebiutował w 2013. W 2016 uczestniczył w mistrzostwach Europy w Polsce, w których zdobył osiem goli w czterech spotkaniach. W 2017 wystąpił w mistrzostwach świata we Francji, podczas których rozegrał sześć meczów i rzucił 37 bramek, będąc najlepszym strzelcem reprezentacji[11]. W 2018 wziął udział w mistrzostwach Europy w Chorwacji, w których rozegrał sześć spotkań i zdobył 17 goli[12].

Osiągnięcia

SKA Mińsk
  • Baltic Handball League: 2014/2015
Saint-Raphaël Var
Industria Kielce
Indywidualne

Statystyki

Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Superpuchar kraju EHF Razem
M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr.
Saint-Raphaël Var 2016/2017 LNH 13 32 2,5 bd. 2 8 4 – – – 10 15 1,5 25 55 2,2
2017/2018 24 60 2,5 bd. 1 1 1 2 2 1 12 41 3,4 39 104 2,7
Razem 37 92 2,5 bd. 3 9 3 2 2 1 22 56 2,5 64 159 2,5
Industria Kielce 2018/2019 Superliga 29 103 3,6 2 6 3 – – 20 65 3,3 51 174 3,4
2019/2020 17 66 3,9 – – – 30 116 3,9
2020/2021 21 66 3,1 2 5 2,5 16 57 3,6
2021/2022 22 101 4,6 2 7 3,5 18 67 3,7
2022/2023 20 125 6,2 2 5 2,5 18 55 3,1
2023/2024 27 107 4 3 17 5,6 15 27 1,8
2024/2025 33 151 4,1 3 13 4,3 2 2 2 13 34 2,6
2025/2026 27 124 4,6 2 10 5 1 1 1 14 59 4,2
Stan na koniec sezonu 2025/2026[4][2]

Przypisy

  1. ↑ Королёк Артём. handball.by. [dostęp 2019-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-15)]. (ros.).
  2. ↑ a b c d e f g Arciom Karalok. eurohandball.com. [dostęp 2018-09-23]. (ang.).
  3. ↑ BHL 2014/2015 – statistics. baltichandball.net. [dostęp 2019-04-22]. (ang.).
  4. ↑ a b c Arciom Karalok. lnh.fr. [dostęp 2018-09-23]. (fr.).
  5. ↑ Magda Pluszewska: PILNE: Turbo-transfery, PGE Narodowy i mecz w... Dubaju?. kielcehandball.pl, 2 października 2017. [dostęp 2018-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-04)].
  6. ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2018/2019. zprp.pl. [dostęp 2019-08-19].
  7. ↑ Gladiatory 2019 rozdane!. zprp.pl, 26 maja 2019. [dostęp 2019-08-19].
  8. ↑ Raport z mistrzostw świata U-19 na Węgrzech 2013. ihf.info. [dostęp 2018-01-04]. (ang.).
  9. ↑ Raport z mistrzostw Europy U-18 w Polsce 2014. eurohandball.com. [dostęp 2018-01-04]. (ang.).
  10. ↑ a b Raport z mistrzostw świata U-21 w Brazylii 2015. ihf.info. [dostęp 2018-01-04]. (ang.).
  11. ↑ Raport z mistrzostw świata we Francji 2017. ihf.info. [dostęp 2018-01-04]. (ang.).
  12. ↑ Raport z mistrzostw Europy w Chorwacji 2018. sportresult.com. [dostęp 2018-01-24]. (ang.).
  13. ↑ Telewizja Polska S.A, Gracz Vive wybrany MVP Final4 Ligi Mistrzów. To on dał dogrywkę [online], sport.tvp.pl, 19 czerwca 2022 [dostęp 2026-07-09].
  14. ↑ Telewizja Polska S.A, Gladiatory przyznane. Daszek MVP sezonu po raz drugi [online], sport.tvp.pl, 6 czerwca 2021 [dostęp 2026-07-09].
  15. ↑ Wirtualna Polska Media, Oto bohaterowie sezonu. Znamy laureatów Gladiatorów PGNiG Superligi [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-07-09].
  16. ↑ Wirtualna Polska Media, Znamy najlepszych zawodników sezonu. Dwie nagrody dla debiutanta [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-07-09].
  17. ↑ Gladiatory ORLEN Superligi 2024: znamy zwycięzców – ORLEN Superliga [online], orlen-superliga.pl [dostęp 2026-07-09].
  18. ↑ Damian Wysocki, Karaliok obrotowym sezonu [online], wKielcach.info - najważniejsze wiadomości z Kielc, 1 czerwca 2026 [dostęp 2026-07-09].