Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Alan


Alan – imię męskie pochodzenia najprawdopodobniej celtyckiego. Może też wywodzić się od nazwy irańskiego plemienia Alanów. Znaczenie tego imienia nie jest dokładnie znane, prawdopodobne znaczenia:

Imię zostało wprowadzone do Anglii przez Bretończyków po inwazji Normanów na Anglię. Do Polski trafiło z języka angielskiego (jest popularne w krajach anglosaskich) i zaczęło być nadawane częściej w latach 80. XX wieku oraz 90.[1].

W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 52.531 mężczyzn o imieniu Alan nadanym jako imię pierwsze[2] oraz 949 osób w wersji Allan[3].

Jego żeńskim odpowiednikiem jest Alana.

Alan imieniny obchodzi 8 września, 14 października[4][5], 25 listopada.

Warianty językowe

  • Allen – angielski
  • Allan – szkocki
  • Alan – irlandzki
  • Alun – walijski, rzadko używany poza Walią. Spotykana pisownia: Alyn. (Walijska wymowa to: Alin)
  • Alain – francuski
  • Alano – hiszpański
  • Alin – czeski
  • Alanus – łaciński

Mężczyźni o imieniu Alan

Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego

Inne osoby

Zobacz też

  • Artykuły i przekierowania do artykułów zaczynające się od „Alan”

Przypisy

  1. ↑ Rymut 1995 ↓, s. 10.
  2. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-09-08], Alan - imię pierwsze.
  3. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-09-08], Allan - imię pierwsze.
  4. ↑ Alan [online], deon.pl [dostęp 2023-09-08].
  5. ↑ Skorowidz imion, [w:] Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1983, s. 12. nlb, prawa kolumna, ISBN 83-217-2374-8 (pol.), Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie 1. umieszczono logo wydawnictwa, str. 3. to strona tytułowa, na stronie 4. wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz.

Bibliografia

  • O. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 10. ISBN 83-85579-13-3.