Internetowa Encyklopedia „Wiki”

(12999) Toruń


(12999) Toruń
Ilustracja
Pomnik planetoidy w Toruniu
Odkrywca

Edward Bowell

Data odkrycia

30 sierpnia 1981[1]

Numer kolejny

12999

Oznaczenie tymczasowe

1981 QJ2

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny[1]

Półoś wielka

2,2735[1] au

Mimośród

0,1882[1]

Peryhelium

1,8455[1] au

Aphelium

2,7014[1] au

Okres obiegu
wokół Słońca

3 lata 156 dni 8[1] godzin

Inklinacja

5,77[1]°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

3,523 ± 0,136[1] km

Okres obrotu

ok. 3,552[1] h

Albedo

0,392 ± 0,028[1]

Jasność absolutna

ok. 13,8[1]m

(12999) Toruń – planetoida z pasa głównego asteroid.

Odkrycie i nazwa

Planetoida ta została odkryta 30 sierpnia 1981 roku w Lowell Observatory (Anderson Mesa Station) przez Edwarda Bowella. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie 1981 QJ2.

Sugerując się pomysłem prof. Tadeusza Michałowskiego, astronoma specjalizującego się w badaniu fizycznej natury planetoid na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, odkrywca planetoidy zaproponował Komisji Nazewnictwa Międzynarodowej Unii Astronomicznej nadanie jej nazwy Toruń. Proponując nadanie tej właśnie nazwy Edward Bowell, wskazał Toruń jako miejsce narodzin Mikołaja Kopernika, gotyckie Stare Miasto wpisane w 1997 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu zawiadujący największym w Polsce obserwatorium astronomicznym.

19 lutego 2009 w ramach polskiej inauguracji Międzynarodowego Roku Astronomii na skwerze w pobliżu skrzyżowania al. Jana Pawła II i ul. Wały gen. Sikorskiego w Toruniu odsłonięto pomnik planetoidy. Autorem pomnika jest Paulina Kaczor-Paczkowska[2].

Orbita

Orbita Toruń nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 5,77°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lata i 156 dni, krążąc w średniej odległości 2,27 au od Słońca. Mimośród jej orbity wynosi w przybliżeniu 0,19[1].

Właściwości fizyczne

Toruń ma średnicę około 3,5 km. Jej albedo jest dość duże i wynosi ok. 0,4. Jej jasność absolutna to około 13,8m. Obraca się wokół własnej osi w czasie nieco dłuższym niż 3,5 godziny[1].

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia