Transliteracja Wyliego – najczęściej stosowana transliteracja języka tybetańskiego, zaprezentowana przez tybetologa Turrella Wyliego (19271984) w 1959[1]. Została przystosowana do klawiatury standardowej maszyny do pisania, dlatego nie wymaga stosowania znaków diakrytycznych[2].

ཀ ka ཁ kha ག ga ང nga
ཅ ca ཆ cha ཇ ja ཉ nya
ཏ ta ཐ tha ད da ན na
པ pa ཕ pha བ ba མ ma
ཙ tsa ཚ tsha ཛ dza ཝ wa
ཞ zha ཟ za འ 'a ཡ ya
ར ra ལ la ཤ sha ས sa
ཧ ha ཨ a


Dla zapisu dźwięków obcojęzycznych, których nie można zapisać powyższymi znakami, używa się następujących znaków:

ཊ Ta ཋ Tha ཌ Da ཎ Na ཥ Sa


Przykłady wymowy tych znaków w transkrypcji polskiej przedstawione są w artykule język tybetański.

Bibliografia

  • Turrell Wylie. A Standard System of Tibetan Transcription. „Harvard Journal of Asiatic Studies”. 22, s. 261-267, 12-1959 (ang.). 

Przypisy

  1. Agata Bareja-Starzyńska: Klasyczny język tybetański. Warszawa: Dialog, 2002, s. 55. ISBN 83-88938-13-4.
  2. Agata Bareja-Starzyńska: Klasyczny język tybetański. Warszawa: Dialog, 2002, s. 56. ISBN 83-88938-13-4.

Witaj

Uczę się języka hebrajskiego. Tutaj go sobie utrwalam.

Źródło

Zawartość tej strony pochodzi stąd.

Podziel się