Liga językowa (niem. Sprachbund) – grupa języków różnego pochodzenia, które wskutek długotrwałego wzajemnego oddziaływania wytworzyły wiele wspólnych cech w strukturze gramatycznej i fonologicznej, np. liga bałkańska czy uralo-ałtajska[1]. Nie zawsze można jednoznacznie rozstrzygnąć, czy dana grupa językowa tworzy rodzinę języków (sprowadzających się do wspólnego przodka), czy też jest ona ligą, grupującą języki przybliżone do siebie w wyniku kontaktów językowych[2].

Języki należące do tej samej ligi językowej nazywane są językami powinowatymi.

Przykłady

Przypisy

  1. Majewicz 1999 ↓, s. 168.
  2. Mistrík 1993 ↓, s. 222.
  3. Majewicz 1999 ↓, s. 170.
  4. Majewicz 1999 ↓, s. 171.
  5. Majewicz 1999 ↓, s. 172.
  6. a b Majewicz 1999 ↓, s. 173.
  7. Majewicz 1999 ↓, s. 174.
  8. Majewicz 1999 ↓, s. 175.
  9. Marian Klamer, Ger Reesink, Miriam van Staden, East Nusantara as a linguistic area, [w:] Pieter Muysken (red.), From Linguistic Areas to Areal Linguistics, John Benjamins, 2008, s. 95–149, ISBN 978-90-272-3100-0 (ang.).

Bibliografia

  • Anna Kozłowska, Klasyfikacja języków cz. 2.: klasyfikacja geograficzna i typologiczna, USKW
  • Mateusz Urban: Defining the Linguistic Area/League: an Invitation to Discussion (Definicja ligi językowej/areału językowego. Zaproszenie do dyskusji), [w:] Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis 124 (2007): 137-159 (omówienie definicji w perspektywie porównawczej oraz problemów z doborem kryteriów).
  • Alfred Majewicz: Języki świata i ich klasyfikowanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1999. ISBN 83-01-08163-5.
  • Jozef Mistrík: Encyklopédia jazykovedy. Wyd. 1. Bratysława: Obzor, 1993. ISBN 80-215-0250-9. OCLC 29200758. (słow.)

Witaj

Uczę się języka hebrajskiego. Tutaj go sobie utrwalam.

Źródło

Zawartość tej strony pochodzi stąd.

Podziel się